Account
پژواک سکوت༄

پژواک سکوت༄

"مجله ادبی پژواک سکوت" هر چه اینجاست منم، اگر کلمه، موسیقی و تصویر بودم. ✍︎|برای همه مینویسم که فقط یک نفر بخواند|🥀 #رویا_مرادی #نویسنده✍ #مشاور_حقوق_قضایی⚖ ❗کپی مطلقاً ممنوع❗ [ من درد مشترکم، مرا فریاد کن...] t.me/pezhvaksokot

Username
@pezhvaksokot
Category
Art
Country
IranIran
Created
, 2 years
Subscribers2,190−8 in 1 day
Avg views per post, 7d445last 7 days
ERR20.30%last 7 days

Subscribers, 30 days

Nov 15 – Nov 16−8 (−0.4%)

Show as table
DateSubscribers
Nov 15, 20262,198
Nov 16, 20262,190

Average views per post by day

By publication day

Show as table
DateAvg views per post
Nov 10, 2026590
Nov 11, 2026532
Nov 12, 2026466
Nov 13, 2026370
Nov 14, 2026309
Nov 15, 2026268

Most viewed this month

  1. 01
    Views590
    Forwards21
    Reactions6
    Comments—
  2. 02
    Views589
    Forwards11
    Reactions7
    Comments—
  3. 03
    Views562
    Forwards15
    Reactions8
    Comments—
  4. 04
    Views543
    Forwards3
    Reactions7
    Comments—
  5. 05
    Views538
    Forwards15
    Reactions11
    Comments—

Latest posts

#2900Text

ویرانه‌ترین سازِ جهان، قلبِ انسانی است که در اوجِ شکستن، به تپش ادامه می‌دهد. سازی که سیم‌هایش زیرِ فشارِ روزگار از هم گسسته، اما جادویِ آهنگینِ حیات در رگ‌هایش خاموش نشده است. هیچ شیء شکسته‌ای در این عالم توانِ خواندن ندارد، الا این توده‌ی کوچکِ گوشت و خون که از میانِ آوارِ آرزوهای بربادرفته، ملودیِ زیستن را کوک می‌کند. او هر بار که می‌شکند، صدایی از عمقِ زخم‌هایش برمی‌آید که همزمان بوی درد می‌دهد و طعمِ استقامت. دیگر سازها با نخستین ضربه از کار می‌افتند، اما قلب، هنرِ مرموزی دارد؛ او در دلِ ترک‌ها و شکاف‌هایش، پناهگاهی برای امید می‌سازد. با هر ضرب‌آهنگِ این سازِ شکسته، بخشی از وجودمان می‌سوزد، اما باز هم تن به خاموشی نمی‌دهیم. این نوازنده‌ی غریب، در تاریک‌ترین کوچه‌های تنهایی، با انگشتانِ خسته‌اش روی زخم‌های خویش می‌نوازد. و چه شگفت‌انگیز است که جهان، آوازِ این سازِ خردشده را می‌شنود و خیال می‌کند ما خوشبخت‌ترین مخلـوقاتِ زمینیم. آری؛ ما با سینه‌ای آکنده از آوارهای درهم‌شکسته، هر روز صبح بیدار می‌شویم و دوباره آهنگِ زندگی را از سر می‌گیریم. چون نیک می‌دانیم که انسان، تنها با همین سازِ ناسازگار است که می‌تواند تا آخرین نفس، انسان بماند. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot

Open in Telegram
Views221−50%vs avg
Forwards6
Reactions7
Comments—
#2892Text

روبه‌روی خودم نشسته بودم و برای اولین‌بار، بی‌آنکه چیزی را پنهان کنم، به خودم نگاه می‌کردم. به آدمی که سال‌ها تلاش کرده بود خم نشود، حتی وقتی تمام دنیا روی شانه‌هایش سنگینی می‌کرد. آن‌قدر نقش آدم‌های قوی را بازی کرده بودم که یادم رفته بود من هم گاهی حق دارم کم بیاورم. درون من اتفاق‌های زیادی افتاده که هیچ‌وقت درباره‌شان حرف نزدم؛ حرف‌هایی که ناگفته ماندند، بغض‌هایی که فرو خوردم و دردهایی که پشت لبخندهایم پنهان کردم. همیشه از من انتظار داشتند محکم باشم، اما هیچ‌کس نپرسید این همه محکم بودن چقدر از من توان گرفته است. حالا بهتر می‌فهمم که سکوت همیشه نشانه آرامش نیست؛ گاهی آدم آن‌قدر از درون فریاد کشیده که دیگر صدایی برایش باقی نمانده است. من خوش‌شانس نبودم، زندگی هم همیشه با من مهربان نبود؛ فقط هر بار که چیزی در من شکست، تکه‌های خودم را جمع کردم و دوباره راه افتادم. نه چون نمی‌شکستم، نه چون درد را نمی‌فهمیدم؛ فقط چاره‌ای جز ادامه دادن نداشتم. من از آن آدم‌هایی نبودم که زندگی نجاتشان داده باشد؛ خودم، بارها و بارها، دستِ خودم را گرفتم و از میان روزهای سخت عبور کردم. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot

Open in Telegram
Views384−14%vs avg
Forwards10
Reactions7
Comments—
#2891Video
Views461+4%vs avg
Forwards8
Reactions7
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
53 h428
66 h461
  1. Total to date461
#2890Text
Views457+3%vs avg
Forwards4
Reactions7
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
54 h429
68 h457
  1. Total to date457

All posts

Connections