ویرانهترین سازِ جهان، قلبِ انسانی است که در اوجِ شکستن، به تپش ادامه میدهد. سازی که سیمهایش زیرِ فشارِ روزگار از هم گسسته، اما جادویِ آهنگینِ حیات در رگهایش خاموش نشده است. هیچ شیء شکستهای در این عالم توانِ خواندن ندارد، الا این تودهی کوچکِ گوشت و خون که از میانِ آوارِ آرزوهای بربادرفته، ملودیِ زیستن را کوک میکند. او هر بار که میشکند، صدایی از عمقِ زخمهایش برمیآید که همزمان بوی درد میدهد و طعمِ استقامت. دیگر سازها با نخستین ضربه از کار میافتند، اما قلب، هنرِ مرموزی دارد؛ او در دلِ ترکها و شکافهایش، پناهگاهی برای امید میسازد. با هر ضربآهنگِ این سازِ شکسته، بخشی از وجودمان میسوزد، اما باز هم تن به خاموشی نمیدهیم. این نوازندهی غریب، در تاریکترین کوچههای تنهایی، با انگشتانِ خستهاش روی زخمهای خویش مینوازد. و چه شگفتانگیز است که جهان، آوازِ این سازِ خردشده را میشنود و خیال میکند ما خوشبختترین مخلـوقاتِ زمینیم. آری؛ ما با سینهای آکنده از آوارهای درهمشکسته، هر روز صبح بیدار میشویم و دوباره آهنگِ زندگی را از سر میگیریم. چون نیک میدانیم که انسان، تنها با همین سازِ ناسازگار است که میتواند تا آخرین نفس، انسان بماند. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot
Open in TelegramPosts of پژواک سکوت༄
گاهی انسان از یک غمِ بزرگ نمیشکند؛ از هزار اندوهِ کوچک میشکند که هر روز، آهسته روی قلبش مینشیند.
Open in TelegramViews growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 5 h | 168 |
| 19 h | 319 |
- After 6 hours168
- After 24 hours319
- Total to date319
Views growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 10 h | 216 |
| 24 h | 309 |
- After 24 hours309
- Total to date309
کاش سیگارِ میان لبانت بودم آرام آرام می سوختم و خاکستر می شدم... اما پیش از نابودی، در سکوت بوسه ات گم میشدم.
Open in Telegramدلم برای بوسههایی تنگ است که هنوز اتفاق نیفتادهاند؛ برای آغوشی که تجربه نکردهام، برای دستی که در دستم نبوده و برای تویی که نمیدانی.. چقدر در خیال من زندگی کردهای.. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot
Open in Telegramروبهروی خودم نشسته بودم و برای اولینبار، بیآنکه چیزی را پنهان کنم، به خودم نگاه میکردم. به آدمی که سالها تلاش کرده بود خم نشود، حتی وقتی تمام دنیا روی شانههایش سنگینی میکرد. آنقدر نقش آدمهای قوی را بازی کرده بودم که یادم رفته بود من هم گاهی حق دارم کم بیاورم. درون من اتفاقهای زیادی افتاده که هیچوقت دربارهشان حرف نزدم؛ حرفهایی که ناگفته ماندند، بغضهایی که فرو خوردم و دردهایی که پشت لبخندهایم پنهان کردم. همیشه از من انتظار داشتند محکم باشم، اما هیچکس نپرسید این همه محکم بودن چقدر از من توان گرفته است. حالا بهتر میفهمم که سکوت همیشه نشانه آرامش نیست؛ گاهی آدم آنقدر از درون فریاد کشیده که دیگر صدایی برایش باقی نمانده است. من خوششانس نبودم، زندگی هم همیشه با من مهربان نبود؛ فقط هر بار که چیزی در من شکست، تکههای خودم را جمع کردم و دوباره راه افتادم. نه چون نمیشکستم، نه چون درد را نمیفهمیدم؛ فقط چارهای جز ادامه دادن نداشتم. من از آن آدمهایی نبودم که زندگی نجاتشان داده باشد؛ خودم، بارها و بارها، دستِ خودم را گرفتم و از میان روزهای سخت عبور کردم. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot
Open in TelegramViews growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 53 h | 428 |
| 66 h | 461 |
- Total to date461
شب، خلوتیست که در آن تو نزدیکتری؛ من هنوز با خیالت زندگی میکنم، تو را از نو میسازم و به اندازهی تمام بوسههای نرسیده، میبوسمت. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot
Open in TelegramViews growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 54 h | 429 |
| 68 h | 457 |
- Total to date457
Views growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 54 h | 431 |
| 68 h | 458 |
- Total to date458
Views growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 54 h | 414 |
| 68 h | 442 |
- Total to date442
هنوز هم اگر بخواهم از میان تمام آدمهای دنیا، کسی را برای شریک شدن در لحظههایم انتخاب کنم، دلم به سمت تو میرود. نه به این دلیل که همه چیز میان ما خوب بود، نه به این دلیل که هیچ زخمی از تو به یادگار ندارم؛ فقط بعضی دوست داشتنها با منطق تمام نمیشوند. آدم میتواند تمام دلایل نماندن را بداند و باز هم گوشهای از قلبش برای کسی بتپد که دیگر سهمی از روزهایش ندارد. این تناقض تلخِ دوست داشتن است؛ جایی که عقل راه خودش را میرود و دل هنوز نام کسی را صدا میزند. #رویا_مرادی✍
Open in TelegramViews growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 54 h | 426 |
| 68 h | 453 |
- Total to date453
اگر روزی دیگر مرا نخواستی، اگر قلبت از من عبور کرد و دیگر بودنم هیچ شوری در تو به پا نکرد، لطفاً آن قدر با من صادق باش که حقیقت را بگویی. مرا به سکوت نسپار. نگذار از لابهلای جوابهای کوتاهت، از سردیِ کلامت و از فاصلهای که هر روز میانمان بیشتر میشود، بفهمم دیگر جایی در دلت ندارم. من آدمِ رفتن را میفهمم، آدمِ تغییر کردن را هم. هیچکس را نمیشود به دوست داشتن مجبور کرد؛ اما باور کن هیچچیز تلختر از این نیست که کسی آرامآرام از تو دل بکند، و تو هنوز با تمام احساست، به ماندنش امیدوار باشی. اگر دیگر شوقی برای من نداری، بگو. اگر حضوری از من نمیخواهی، بگو. حتی اگر حرفت تمام رؤیاهایم را ویران کند، باز هم ترجیح میدهم یکبار از حقیقت گریه کنم، تا هر روز از رفتار تو هزار بار بشکنم. من برای ماندن التماس نمیکنم؛ عشق اگر قرار باشد با خواهش نگه داشته شود، دیگر شبیه عشق نیست. فقط پیش از رفتنت، حرمتِ روزهایی را نگه دار که با تمام وجودم دوستت داشتم. بگذار آخرین خاطرهام از تو، صداقتت باشد، نه بیرحمیِ سکوتت. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot
Open in TelegramViews growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 56 h | 445 |
| 70 h | 471 |
- Total to date471
Views growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 65 h | 475 |
| 79 h | 517 |
- Total to date517
دلم به بودنت خوش است، حتی از دور... تو را نمیخواهم چون جهان بیتو چیزی کم دارد؛ تو را میخواهم چون جهان با تمام وسعتش در برابر نبودنت تنگ و بیمعناست. چه باک اگر فاصله، دستهای ما را از یکدیگر دریغ کرده است؛ من تو را در آن سوی تمام نرسیدنها به اندازهی تمام زندگی دوست میدارم. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot
Open in Telegramهرچه آدم بیشتر خودش و جهان اطرافش را میشناسد، سلیقهاش در زندگی تغییر میکند. دیگر دلش نمیخواهد وقتش را در هر جمعی بگذراند یا برای فرار از تنهایی، خودش را به معاشرتهایی بیمعنا سرگرم کند. شلوغی برایش جذابیت سابق را ندارد و سکوت، بیش از هر گفتوگویی به او آرامش میدهد. کمکم یاد میگیرد که خوشبختی همیشه در اتفاقهای بزرگ و جمعهای شلوغ نیست؛ گاهی تمام خواستهاش، خانهای گرم، یک عصر بیدغدغه، غذایی که دوست دارد، موسیقی دلنشین و حضور یکی دو نفری است که مجبور نباشد کنارشان نقش بازی کند. آدم در نهایت به جایی میرسد که کیفیت لحظهها برایش مهمتر از تعداد آدمهاست؛ ترجیح میدهد تنها باشد، و در آرامش...، تا میان جمعی قرار بگیرد که هیچ حسی از بودن در آن ندارد. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot
Open in Telegramگاهی رنج آنقدر عمیق میشود که توانِ بیان را از آدم میگیرد. دیگر نه واژهای برای توصیفش پیدا میکنی و نه رمقی برای گفتنش داری. انگار اندوه تمام وجودت را اشغال کرده و جایی برای هیچ احساس دیگری باقی نگذاشته است. بعضی دردها را نمیشود برای کسی تعریف کرد؛ نه از آن رو که شنوندهای نیست، بلکه چون آنچه در درونت میگذرد، فراتر از کلماتیست که توانِ گفتنش را داشته باشی. #رویا_مرادی✍ @pezhvaksokot
Open in Telegram