Account

Posts of کاغذ پاره| هدی محمدی

newest first

#2008Text
Views489−72%vs avg
Forwards2
Reactions60
Comments10
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
5 h301
19 h445
33 h489
  1. After 6 hours301
  2. After 24 hours445
  3. Total to date489
#2007Text
Views593−65%vs avg
Forwards6
Reactions101
Comments20
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
10 h481
38 h593
  1. Total to date593
#2005Text
Views4,130+141%vs avg
Forwards32
Reactions147
Comments1
#1990Text

Forwarded from زینو

صنعت فرزندپروری با مادران چه کرده است؟ هدی محمدی ماجرا از کجا آغاز شد؟ قرار بود روان‌شناسی به مادران کمک کند فرزندانشان را بهتر بشناسند، نیازهایشان را بفهمند و در مواجهه با مسائل تربیتی، آگاهانه‌تر عمل کنند. اما چه شد که مادری‌کردن به کاری تبدیل شد که انگار بدون گذراندن ده‌ها دوره آموزشی، خواندن چندین کتاب و مراجعه مداوم به متخصصان نمی‌توان از پس آن برآمد؟ امروز مادر فقط قرار نیست مادر باشد. باید روان‌شناس کودک باشد، کوچ باشد، بازی‌درمانگر باشد، متخصص رشد شناختی باشد، هیجانات کودک را تنظیم کند، برای هر مرحله از رشد او برنامه داشته باشد و بداند هر رفتارش چه تأثیری بر آینده روانی فرزندش خواهد گذاشت. حتی بازی‌کردن با کودک هم دیگر به همین سادگی نیست! بازی باید هدفمند باشد، مهارتی را تقویت کند، به رشد شناختی کمک کند و خروجی تربیتی مشخصی داشته باشد. انگار مادر دیگر نمی‌تواند فقط با فرزندش بازی کند و از کنار هم بودن لذت ببرد؛ باید مدام از خودش بپرسد این بازی چه فایده‌ای برای رشد کودک داشت؟ از آن طرف، سایه سنگین «تروما» بالای سر اوست. اگر عصبانی شوم چه؟ اگر صدایم را بالا ببرم چه؟ اگر یک روز حوصله بازی نداشته باشم چه؟ اگر پاسخ درستی به احساسات کودکم ندهم چه؟ نکند همین رفتارهای معمولی، آسیبی به کودک بزند که سال‌ها بعد در اتاق درمان خودش را نشان بدهد؟ در چنین فضایی، مادر به‌تدریج به توانایی خودش برای مادری‌کردن بی‌اعتماد می‌شود. احساس می‌کند همیشه چیزی هست که نمی‌داند، مهارتی هست که هنوز یاد نگرفته و اشتباهی هست که ممکن است آینده فرزندش را خراب کند. و درست همین‌جا، بازار بزرگی شکل می‌گیرد. دوره‌های فرزندپروری، کارگاه‌های تربیت کودک، بسته‌های بازی هدفمند، آموزش تنظیم هیجان، دوره‌های پیشگیری از تروما و ده‌ها محصول دیگر. هر نگرانی می‌تواند به یک نیاز آموزشی تبدیل شود و هر نیاز آموزشی، مشتری تازه‌ای برای بازار فرزندپروری بسازد. البته قرار نیست ارزش دانش روان‌شناسی یا ضرورت مراجعه به متخصص را انکار کنیم. بسیاری از مادران با کمک همین دانش توانسته‌اند مسائل جدی فرزندانشان را بهتر بشناسند و حل کنند. مسئله این است که بعضی روان‌شناسان و فعالان این حوزه، به‌جای آنکه دانش تخصصی را در خدمت مادران قرار دهند، مادری‌کردن را چنان پیچیده و تخصصی تصویر کرده‌اند که گویی مادر بدون مراجعه دائمی به آن‌ها از پس تربیت فرزندش برنمی‌آید. البته این تمام ماجرا نیست. اتفاقات دیگری هم افتاده است که در پست‌های بعدی به آن خواهیم پرداخت… ادامه دارد…

Open in Telegram
Views2,374+38%vs avg
Forwards15
Reactions54
Comments2