Кабинет

Посты канала کاغذ پاره| هدی محمدی

сначала новые

#2008Текст
Просмотры489−72%к среднему
Пересылки2
Реакции60
Комментарии10
Динамика просмотровСкрыть динамику

Рост просмотров

Часов после публикации

Показать таблицей
Часов после публикацииПросмотры
0 ч0
5 ч301
19 ч445
33 ч489
  1. Через 6 часов301
  2. Через 24 часа445
  3. Всего сейчас489
#2007Текст
Просмотры593−65%к среднему
Пересылки6
Реакции101
Комментарии20
Динамика просмотровСкрыть динамику

Рост просмотров

Часов после публикации

Показать таблицей
Часов после публикацииПросмотры
0 ч0
10 ч481
38 ч593
  1. Всего сейчас593
#2006Текстизменён
Просмотры989−42%к среднему
Пересылки11
Реакции57
Комментарии0
#2005Текст
Просмотры4 130+141%к среднему
Пересылки32
Реакции147
Комментарии1
#1990Текст

Переслано из زینو

صنعت فرزندپروری با مادران چه کرده است؟ هدی محمدی ماجرا از کجا آغاز شد؟ قرار بود روان‌شناسی به مادران کمک کند فرزندانشان را بهتر بشناسند، نیازهایشان را بفهمند و در مواجهه با مسائل تربیتی، آگاهانه‌تر عمل کنند. اما چه شد که مادری‌کردن به کاری تبدیل شد که انگار بدون گذراندن ده‌ها دوره آموزشی، خواندن چندین کتاب و مراجعه مداوم به متخصصان نمی‌توان از پس آن برآمد؟ امروز مادر فقط قرار نیست مادر باشد. باید روان‌شناس کودک باشد، کوچ باشد، بازی‌درمانگر باشد، متخصص رشد شناختی باشد، هیجانات کودک را تنظیم کند، برای هر مرحله از رشد او برنامه داشته باشد و بداند هر رفتارش چه تأثیری بر آینده روانی فرزندش خواهد گذاشت. حتی بازی‌کردن با کودک هم دیگر به همین سادگی نیست! بازی باید هدفمند باشد، مهارتی را تقویت کند، به رشد شناختی کمک کند و خروجی تربیتی مشخصی داشته باشد. انگار مادر دیگر نمی‌تواند فقط با فرزندش بازی کند و از کنار هم بودن لذت ببرد؛ باید مدام از خودش بپرسد این بازی چه فایده‌ای برای رشد کودک داشت؟ از آن طرف، سایه سنگین «تروما» بالای سر اوست. اگر عصبانی شوم چه؟ اگر صدایم را بالا ببرم چه؟ اگر یک روز حوصله بازی نداشته باشم چه؟ اگر پاسخ درستی به احساسات کودکم ندهم چه؟ نکند همین رفتارهای معمولی، آسیبی به کودک بزند که سال‌ها بعد در اتاق درمان خودش را نشان بدهد؟ در چنین فضایی، مادر به‌تدریج به توانایی خودش برای مادری‌کردن بی‌اعتماد می‌شود. احساس می‌کند همیشه چیزی هست که نمی‌داند، مهارتی هست که هنوز یاد نگرفته و اشتباهی هست که ممکن است آینده فرزندش را خراب کند. و درست همین‌جا، بازار بزرگی شکل می‌گیرد. دوره‌های فرزندپروری، کارگاه‌های تربیت کودک، بسته‌های بازی هدفمند، آموزش تنظیم هیجان، دوره‌های پیشگیری از تروما و ده‌ها محصول دیگر. هر نگرانی می‌تواند به یک نیاز آموزشی تبدیل شود و هر نیاز آموزشی، مشتری تازه‌ای برای بازار فرزندپروری بسازد. البته قرار نیست ارزش دانش روان‌شناسی یا ضرورت مراجعه به متخصص را انکار کنیم. بسیاری از مادران با کمک همین دانش توانسته‌اند مسائل جدی فرزندانشان را بهتر بشناسند و حل کنند. مسئله این است که بعضی روان‌شناسان و فعالان این حوزه، به‌جای آنکه دانش تخصصی را در خدمت مادران قرار دهند، مادری‌کردن را چنان پیچیده و تخصصی تصویر کرده‌اند که گویی مادر بدون مراجعه دائمی به آن‌ها از پس تربیت فرزندش برنمی‌آید. البته این تمام ماجرا نیست. اتفاقات دیگری هم افتاده است که در پست‌های بعدی به آن خواهیم پرداخت… ادامه دارد…

Открыть в Telegram
Просмотры2 374+38%к среднему
Пересылки15
Реакции54
Комментарии2