دولت آمریکا، اینقدری که برای کشور های دیگه دولت آمریکاس، برای مردم خودش نیست. اساسا دولت آمریکا خیلی روی زندگی مردمش تاثیری نداره چون امورات مردم آمریکا بیشتر با تشکیلات ایالتیشون درگیره و دولت، بیشتر به امورات بین المللی می‌پردازه. به بیان دیگر اینقدری که ما با پزشکیان درگیریم، مردم آمریکا با ترامپ نیستن. اگر می‌بینین الان هم به مردم آمریکا فشار اومده فقط درواقع به دلیل گرونی سوخت و تبعاتشه که این رو هم مدیون امر رهبر و پافشاری نیروهای مسلح در بستن تنگه هرمز هستیم. وگرنه اگر به دولتی ها و غربگراهای عزیز بود همین برگ برنده رو هم داده بودن رفته بود. بنابراین باید اینطور گفت که ترامپ لقمه بزرگ‌تر از دهانش برداشت اما اگر رهبر ما و مردم در خیابان و نیروهای مسلح مقاومت نمی‌کردن، خون رهبر شهیدمون به فراموشی سپرده می‌شد و این مقاومت بود که با بسته نگه داشتن تنگه، اثر و فشار جنگ را مستقیما به مردم آمریکا وارد کرد تا ضربه محکمی به ترامپ وارد بشه و حالا این واقعا «سند شکست آمریکا» است. حالا وظیفه ما چیه؟ هم ترامپ و هم نتانیاهو حداقل دو سه ماه وقت دارن و مشخصا ساکت نمی‌نشینن تا کارشون تموم بشه و قطعا چند ماه آینده هرکاری که بتونن می‌کنن. پس هوشیاری ما، حضور حداکثری ما در میادین، دوری از اختلافات درونی و دودستگی و صبوری و تاب آوری، مهم‌ترین کارهاییه که ما باید انجام بدیم.
Открыть в TelegramПросмотры87−79%к среднему
Пересылки3
Реакции5
Комментарии—
