Посты канала «غریق!»

چالش چندروز پیش که درمورد پادکست و یوتیوب بود اجرا شد.

نمی‌گویم که دوستت دارن، میگویم "صدای زنگوله‌ی زلیخا منو یاد تو میندازه"

نمیگم دوستت دارم، از تمام لحظات روزمره م برات میگم. نمیگم دوستت دارم، اما بهت میفهمونم چقد باارزشی چقد لایق بهترینایی. نمیگم دوست دارم، ولی میگم سختی باشه هستم خوشی باشه هستم خسته باشی هستم ناامید باشی هستم همه جوره با تمام توانم هستم.

نمی‌گویم دوستت دارم، همچو چایی که دم کرده‌ای‌ سرد و بی‌روح می‌شوم.

متاسفانه بنده چایی رو داغ داغ می‌نوشم، حالا بعدا راجبش فکر میکنم.^~^

نمی‌گویم که دوستت‌دارم، برایت از کتاب‌هایی که خواندم تعریف میکنم.

نمی‌گویم که دوستت‌دارم، می‌گویم «دلیلِ سردشدنِ چایم هستی!»

Без текста

از من نخواه که درموردش بلند حرف بزنم. که بخوام تعریفش کنم. من از گریه کردن درمورد چیزی که نمی‌تونم حلش کنم متنفرم.

گپ . پرایوت

عزیزِمن، دلم می‌خواهد که دیگر نبینمت. که دیگر به خوابِ من نیایی و قلبِ مرا به این حال‌و‌روز نیندازی! که این‌قدر برای در آغوش کشیدنت دلتنگ نباشم. برای سخن‌گفتن با تو. آشنا بودن با تو. هم‌کلام شدن با تو و فشردنِ دستانت میان انگشتانم. لعنت بر تو و این خودخواهی! تو را به خدا دیگر نیا. دیگر میانِ خواب‌هایم قدم نزن و اجازه نده این‌طور درمانده شوم. حسرت بخورم. حسرتی که حتی با نوشابه نیز پایین نمی‌رفت! با دوغ نیز. نیا و بگذار بی‌تو آرام باشم. اما، قلبم به تکاپو می‌افتد و به چشمانت زُل می‌زند. می‌بینم که آرام لب می‌زند؛ «بیا! بذار که گاهی ببینمت» و تو لبخند می‌زنی. تو همیشه حرفِ قلبم را گوش می‌دادی و لعنت بر این.

توی این جنگِ بی‌سروته، اولین‌کاری که می‌تونی بکنی؛ بالاگرفتنِ پرچمِ سفید برای خودته!

جانک‌های باد، بعضی‌هاتون پرسیدید چقدر زمان هست؟ شما از همین‌حالا تا ۱۰ روزِ دیگه برای ارسال مهلت دارید! پس اگه به‌خاطر هر اتفاقی، الان و توی این چندروز نمی‌تونید بفرستید، نگران نباشید‌. ✨️🫠 راستی، دختر یا پسر بودن فرقی نداره‌ها! آقایونِ عزیزِ غریق، خیلی خوشحال می‌شم صدای شما هم مهمونِ شمارک بشه.

Без текста

و دقت داشته‌باشید که فایلتون قراره بینِ پادکست قراربگیره. اما خب به‌صورت ناشناس و بدون هیچ نام‌بردنی✨️💗 امیدوارم که توی این مسیر، با رضایت و خرسندی، همراهی‌مون کنید.

در همین‌حد تقریبا. اما می‌تونید طولانی‌تر و منحصربه‌فردتر (نسبت به خودتون) بگید.

مثلا، "اون اتفاق باعث شد خودمو دوست‌ داشته باشم!"

حالا از شما می‌خوام‌ که اگه تجربه‌ای توی این موضوع دارید، در حد چندثانیه، باهامون به اشتراک بذارید! یا از نتیجه‌ای که اون تغییر به زندگی‌تون بخشیده. و یا از احساس و شخصیتی که الان زاده‌ی اون تغییر هست بگید. @baadbeman - لطفا به صورت فایل صوتی برامون بفرستید. و لطفا فایل به‌صورتِ ضبط شده باشه، نه با ویسِ تلگرام. زمانش هم خیلی کوتاه و درحد چندثانیه. چون صداهای قشنگِ شما قراره درپایانِ پادکست قرار بگیره. :)) مثلِ یک تیتراژ پایانی.

عزیزای دلِ باد، ما قراره توی اولین اپیزودِ پادکستمون، یعنی شمارک، درموردِ تغییرهایی که ممکنه روی زندگی‌مون تاثیر بذارن صحبت کنیم. تغییرهایی که شاید زندگی‌مون رو به قبل و بعدش تقسیم کنن!

من هم همینطور. من هم از این آدم‌ها فراری‌ام. چرا؟ چون ذوقِ نگاهم رو دوست‌دارم. چون برای این حسِ زندگی‌ای که توی وجودم درجریانه ارزش قائلم و اصلا نمی‌خوام یک‌سری آدم‌ها با پتک بیفتن به جونش!

ولی آدمای بی ذوق این شکلین که «ببین چقدر آسمون خوشگله» وا چیزی نیست که آسمونه دیگه. «نگاه کن پیشیه چقدر نازه» گربه‌ست دیگه. «بریم زیر بارون قدم بزنیم» بیخیال بابا خیس میشه آدم الکی. «وای برگ خشک پاییزی بیا بپریم خش خش صدا بده» نه لباسم کثیف میشه. از این مدل آدما فراری‌م واقعا تو زندگیم.

دوتا از چالش‌های دیشب اجرا شده، چک کنید

Без текста

گاهی در کارشان می‌مانم. که لمس را کریه می‌پندارند و دروغ و وحشی‌گری را زرنگی. می‌مانم که چرا خدا نیز به مغزِ معیوبِ این‌ها شک نکرد و اجازه داد لقبِ اشرف مخلوقات را یدک بکشند؟! لمس، جزو زیباترین و ارزشمندترین هدیه‌ای‌ست که یک‌نفر می‌تواند به عزیزش بدهد. شما تصور کن. لحظه‌ای بازویت نوازش شود، پیشانی‌ات بوسیده شود و کسی کنارِ گوش‌هایت پِچ بزند؛ «می‌خوای پیشت بمونم؟» و تو به سمتش برمی‌گردی و اجازه می‌دادی در آغوشش حل شوی. لمسی که انگار از مرزِ تن رد می‌شد و به روحِ آدم‌ها دست می‌یافت. به ذره‌ذره‌ی حیاتِ آن‌ها. دوست‌داشتم که بلند، خطاب به‌تمامِ کسانی که چنین شگفتی‌ای را کثیف می‌خوانند، بگویم؛ «کثیف آن ذهنی‌ست که روی ذاتی‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین نیازِ بشر، که همان مهرورزی و عشق است، خطِ قرمز بکشد! کثیف همان نگاهِ متعصبِ آدم‌ها به معمولی‌ترین و شاید انسانی‌ترین اعمال است.» همچنین، چشمانشان را چنگ بزنم و به آن‌طرف بچرخانم. بلکه اندکی انسانیتی که تحویلِ جوامع داده‌اند را ببینند! به تماشای انسانی که انگار گرگ‌زاده بود، بنشینند.

فقط می‌تونم بگم، کاش بالاخره صبح بشه این شب!

فوروارد کنید تا، بگم چرا شخصیتِ خودتون یا چنلتون رو دوست‌دارم؟🫂

آخرین چالشمون رو هم بذارم؟

اجرا شد. @hesserangi

چک کنید. @hesserangi

من دیگه خودمو نزدیکِ لبه‌ی پرتگاه نمی‌کنم. دیگه به تو فرصتِ اینو نمی‌دم که بخوای هلم بدی و سقوطم رو رقم بزنی! و اگه می‌خوای حقیقتش رو بدونی، من حتی به خودم هم‌ نمی‌خوام چنین شانسی بدم.