Посты канала من !

Без текста

به‌نوشِ خوشحال.

چون گاهی آدم‌ها فقط وارد زندگی‌مون نمی‌شن؛ وارد معنایی می‌شن که ما از زندگی، خودمون و دوست داشته شدن داریم … ممکنه کسی از نظر فیزیکی کیلومترها باهات فاصله داشته باشه، اما چیزی توی وجودش، طرز فکرش، توی نگاهش به دنیا، یا حتی تصویری که تو ازش ساختی، بخشی از احساساتتُ بیدار کنه که پیش از اون نمی‌شناختی …

آدمی همیشه منتظره؛ از وقتی چشم باز می‌کنه تا وقتی که بالاخره عاشق می‌شه. عاشق یه چیزی، یه کسی، یه جایی. من فقط یک بار منتظر نبودم و هنوز در انتظار تجربه‌ی دوباره‌ی همون یک بارم.

جدی شاید هیچ‌وقت نفهمم چطور ممکنه یک نفر، بدون اینکه حتی کنارت باشه، این‌همه روی زندگی و احساسی که به خودت داری تأثیر بذاره.

و در نهایت به نظرم یکی از کارهایی که باید مدام برای خودت انجام بدی، بزرگ کردن دنیاته؛ اینکه خودت رو در معرض تجربه‌ها، آدم‌ها و طرز فکرهای متفاوت قرار بدی تا یادت نره زندگی محدود به چیزهایی که تا امروز می‌شناختی نیست.

این نچسبیدن به هر موضوعی هم چیز خوبیه.

ما دوست داريم فكر كنيم كه آينده ديرتر اتفاق مى افتد ولى هرروز داريم آن را توى ذهنمان خلق مى كنيم.

Без текста

هرکس اتاق‌هایی درون خودش دارد که حتی نزدیک‌ترین آدم‌ها هم همیشه به آن‌ها راه پیدا نمی‌کنند.

ترس خوبه، اما در حد معقولش. گاهی ترس انقدر ادامه‌دار و ریشه‌دار می‌شه که یهو به خودت میای می‌بینی همون چیزی که برای تو ساخته شده بود از دستت رفت.

اشتباه کردن طبیعیه، ولی اینکه پاش وایسی یا درستش نکنی، دیگه انتخاب خودته.

اگه چیزی با از دست رفتنش بهت یه درس بزرگ داده، اون هیچ‌وقت از دست نرفته.

می‌گفت: "مطمئنم همیشه یک آدمی وجود داره که حتی اگر ازش کینه هم داشته باشی، نمی‌تونی ازش متنفر باشی و همیشه برات آشناست."

بعضی مشکلات با صحبت حل نمی‌شن، باید در سکوت حل‌شون کرد.

یه روزی می‌رسه که توی یکی از معمولی‌ترین لحظه‌های زندگیت، یهو به خودت میای و می‌بینی همون‌جایی ایستادی که یه روزی فقط آرزوش رو داشتی.

Без текста

Без текста

Без текста

Без текста

Без текста

Без текста