Posts of تُرنج

در تن من که بهترین وطن است، غربت تو تمام خواهد شد. سید‌ مهدی موسوی

در دیده کس نیامد و دل یاد کس نکرد تا دل مقام او شد و تا دیده جای اوست اوحدی‌مراغه‌ای

صنما تو همچو آتش قدح مدام داری به جواب هر سلامی که کنند، جام داری مولانا

مرا کشید به آغوش و گفت: حرف نزن! مرا کشید به آغوش و گفت: حرف نزن! مرا کشید به آغوش و ناپدید شدم. سید‌مهدی‌موسوی

معاشران! گره از زلفِ یار باز کنید شبی خوش‌ است بدین قصه‌اش دراز کنید حافظ_تفال

ای بی‌تو حرام زندگانی ای بی‌تو نگشته بخت بیدار خود بخت توی و زندگی تو باقی نامی و لاف و آزار مولانا

پای در خلوت ما از در عادت مگذار در دل باز چو شد وقت سلام است اینجا صائب

چشم‌های سیاه غمگینت، آخرین نقطه‌ی جهان بودند شبت بخیر غمت نیز

دل تنگم چه بر تو رفته که من می‌توانم بدون هیچ غمی بزنم زیر گریه پیش تو وُ وسط گریه یاریار کنم.

تو روز قیامتی که از تو زیر و زبرست شهر و بازار

مَکُن ز غُصّه شکایت که در طریقِ طلب به راحتی نرسید آن که زحمتی نکشید حافظ_تفال

آخر تو کجا و ما کجاییم ای بی‌تو حیات و عیش بی‌کار مولانا

سلام♥️⚘️

سلام بر شب تاریکِ سرد دور از تو

بیا که با تو بگویم غمِ ملالتِ دل چرا که بی تو ندارم مَجالِ گفت و شَنید حافظ_تفال

گاهی مرا نوشت به آغوشی،گاهی مرا كشيد به آغوشی گاهی قلم شدم به سر انگشتش،گاهی چكيدم از قلموهايش

نزدیک توام مرا مبین دور پهلوی منی مباش مهجور مولانا

به تو نزديك می شود شب من نفسم بوی ماه می گيرد شبتان بخیر

نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید فغان که بختِ من از خواب در نمی‌آید حافظ_تفال

بعدِ تو زندگیِ منْ همه‌اشْ دل سپردن به غزل‌های غم‌انگیز صفاست گوش دادن به صدای نفس چاوشی است.

در این سرما و باران یار خوشتر نگار اندر کنار و عشق در سر مولانا

دست از طلب ندارم،‌ تا کامِ من برآید یا تن رسد به جانان، یا جان ز تن برآید حافظ_تفال

شانه‌ای پیدا نکردم تا سری سامان دهم زلف در آیینه می‌گوید: پریشانی سلام حسین جنتی

با سلام و احترام. همراهان جانم💓 در بله تُرنج را دنبال کنید. https://ble.ir/toranjam_7

بَرِّه‌اَم در مَصافِ چنگالت

چو در دست تو باشیم،ندانیم سر از پای چو سرمست تو باشیم،بیفتد سر و دستار مولانا

من دارم از کف می‌روم،فکر نجات کیستی؟ @toranjam_7

بر سرِ آنم که گر ز دست برآید دست به‌کاری زنم که غصّه سرآید حافظ_تفال

مرا بتلخ که فنجانم از تو سرشار است

جان من و جان تو، بستست به همدیگر همرنگ شوم از تو، گر خیر بود گر شر مولانا