Даже азербайджанская пресса признаёт: Татев знает, что говорит. Потом не говорите, что вас не предупреждали… Азербайджанские СМИ регулярно пишут о моих публикациях, в которых я разоблачаю экспансионистскую политику Баку в отношении Армении, проводимую на государственном уровне. Например, «Musavat» опубликовал статью с заголовком: «Опасный призыв Баку от армянского эксперта, в совершенстве владеющего нашим языком: «Действуйте сейчас»». В статье говорится, что я призываю власти Армении к более активным политическим, дипломатическим и информационным действиям против Баку. Самое интересное, что они пересказывают мои аргументы, но так и не могут привести ни одного контраргумента. Более того, сами невольно подтверждают мои слова. Факты говорят сами за себя: нет ни одной исторической карты или документа, где территория Армении называлась бы «Западным Азербайджаном». Это экспансионистский проект, который необходимо остановить сегодня, чтобы завтра не пришлось платить за него гораздо более высокую цену.
Open in TelegramPosts of Tatev Hayrapetyan
«Քանդենք պետությունը» քաղաքական ուժի ղեկավարի մրգային նախասիրությունները մեկնաբանել չեմ ցանկանում, բայց մի բան հստակ գիտեմ՝ այդ ամենը պետությունը ծաղրի առարկա դարձնելու, անլրջացնելու, պետության արժեքն ու դերը նսեմացնելու հստակ նպատակ ունեն։ Նույն իր կոստյումին փակցված քարտեզով էլ միջազգայիններին ուղերձ է տալիս, որ Հայաստանը ոչ թե պետությանը հարիր ներկայացվում է դրոշի կամ գերբի նշանով, այլ ուղղակի տարածքով, որի «смотрящий»-ն իրեն կարգել է Ալիևը։ Հայկական պետությունը միջազգային շփումներում տարբեր մեթոդներով ծաղրի առարկա դարձնելը «Քանդենք պետությունը» ծրագրի կարևոր բաղադրիչներից է․․․
Open in TelegramViews growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 9 h | 290 |
| 38 h | 516 |
- Total to date516
Одним из ключевых факторов роста его амбиций стали успехи в Нагорном Карабахе, в том числе исход войны 2020 года и военное наступление 2023 года, которое после девятимесячной блокады привело к этнической чистке армянского населения. Поскольку Азербайджан не понёс существенной ответственности за свои действия, в том числе со стороны Армении, Алиев видит возможность максимально использовать эти достижения как во внутренней политике, так и во внешних отношениях. Именно здесь отношения становятся ещё более сложными. Значительной частью своих военных успехов Алиев обязан поддержке двух ключевых игроков — Турции и Израиля. Однако, стремясь расширить региональное влияние Азербайджана, он может оказаться перед необходимостью лавировать между конкурирующими интересами этих двух сторон. Не секрет, что во время войны 2020 года турецкие офицеры играли существенную роль в структуре азербайджанского военного командования. Начальник Генерального штаба Вооружённых сил Азербайджана, первый заместитель министра обороны Наджмеддин Садыгов внезапно «исчез» из публичного поля, тогда как турецкие офицеры, в частности два генерала — командующий 3-й армией генерал-лейтенант Шереф Онгай и командующий Командованием сил специального назначения генерал-майор Бахтияр Эрсай, согласно сообщениям, взяли на себя ключевые командные функции, фактически заменив его. https://ru.aravot.am/2026/11/13/481320/
Open in TelegramViews growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 15 h | 396 |
| 29 h | 507 |
- After 24 hours507
- Total to date507
Views growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 41 h | 548 |
| 70 h | 616 |
- Total to date616
Кто дал Баку право вмешиваться в отношения Армении и Ирана? Несколько дней назад в Ереване состоялась презентация армянского перевода «Шахнаме» Фирдоуси с участием вице-президента Ирана доктора Сейеда Хамида Пурмохаммади. В рамках мероприятия зал заседаний Голубой мечети Еревана был назван именем великого армянского поэта Егише Чаренца. Это было красивое и символичное событие, которое в очередной раз подчеркнуло прочные культурные связи двух народов. Однако это мероприятие на несколько дней стало поводом для настоящей истерики в азербайджанских СМИ. Причина, по сути, заключается в прежней агрессивной риторике: и Ереван якобы «их», и Голубая мечеть тоже. Но Баку не ограничился информационными атаками. Вчера Управление мусульман Кавказа распространило заявление, в котором утверждалось, что «присвоение залу торжеств Голубой мечети в Ереване имени армянского поэта Егише Чаренца является очередной попыткой исказить историческую и культурную идентичность одного из образцов древнего историко-культурного наследия азербайджанского народа․․․». Помимо исторических фальсификаций, здесь мы имеем дело с гораздо более серьезным явлением. Азербайджан позволяет себе напрямую вмешиваться в отношения между Арменией и Ираном. Речь идет не просто о споре вокруг исторической принадлежности Голубой мечети. Речь идет о попытке Баку диктовать, каким образом Армения и Иран могут развивать двусторонние культурные, религиозные и гуманитарные отношения на территории Армении. Именно это превращает очередную кампанию по присвоению исторического наследия в политическую проблему регионального масштаба. Баку возомнил себя кем-то вроде регионального «смотрящего»? Теперь он будет решать, кто, где и какие мероприятия может проводить? Азербайджанское руководство, боящееся собственной подлинной истории, все чаще прибегает к присвоению наследия народов и цивилизаций региона, обладающих многовековой историей и богатой культурой. Примечательно, что у руководства Азербайджана возникают проблемы с религиозными ценностями не только тогда, когда речь идет о христианстве. Об этом свидетельствуют ограничения религиозных свобод внутри самой страны, в том числе давление на женщин и девочек, носящих хиджаб, а также политика уничтожения армянских церквей и искоренения армянского христианского наследия на территориях, перешедших под контроль Азербайджана. Иными словами, проблема заключается не в религии и не в защите религиозных ценностей. Проблема в стремлении использовать их в собственных политических целях, а при необходимости присваивать историю и идентичность других народов. Баку, который так много говорит о защите религиозного наследия, прежде всего должен объяснить, почему в собственной стране ограничивает религиозные свободы мусульманских женщин, а в отношении армянских церквей и христианского наследия Армении и Арцаха проводит политику присвоения или уничтожения. Подобную дерзость Баку позволяет себе еще и потому, что на протяжении последних лет неоднократные попытки Азербайджана вмешиваться во внутренние дела Армении не встречали со стороны армянских властей достаточно жесткой и принципиальной реакции. Политика уступок, отсутствие четких публичных ответов и стремление любой ценой избегать обострения зачастую воспринимаются в Баку не как готовность к миру, а как отсутствие политической воли отстаивать собственные интересы. Вмешательство Азербайджана в отношения между Арменией и Ираном недопустимо. Ни Баку, ни какое-либо другое государство не обладает правом определять, какие культурные, религиозные и политические отношения Армения может развивать с соседями. Суверенитет государства предполагает не только право самостоятельно принимать решения, но и обязанность последовательно защищать это право. Пора, чтобы в регионе наконец прозвучал четкий и недвусмысленный ответ Баку: Армения сама определяет свою внутреннюю и внешнюю политику. Хватит присваивать чужую историю, оспаривать чужую идентичность и претендовать на право диктовать другим государствам, как им жить и с кем выстраивать отношения.
Open in TelegramViews growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 62 h | 4,327 |
| 77 h | 4,451 |
- Total to date4,451
Ադրբեջանը բազմիցս խախտել է նախաստորագրված պայմանագրի տեքստը ու դրա համար որեւէ պատասխանատվություն չի կրել…
Open in TelegramForwarded from 24News
Նիկոլը «մուտիտի սատանան է», ոչ մի արտահերթի էլ չի գնալու, «նաղդ» իշխանություն ունի. Տաթև Հայրապետյան
Open in TelegramԱզատությունը պատկանում է նրանց, ովքեր քաջություն ունեն այն պաշտպանելու․․․ 2020 թվականի նոյեմբերի 9-ից անցել է վեց տարի։ Այդ օրը շատ ծանր ու դաժան օր է մեր պատմության մեջ, բայց դրանից հետո ոչ պակաս ցավոտ օրեր ենք ունեցել, տեսել Արցախի էթնիկ զտումը։ Վեց տարին քիչ ժամանակ չէր, որ պայքարել ու ոտքի կանգնել ցանկացող ղեկավարությունը մեզ չհասցներ այն կետին, որ այսօրվա քննարկման հարցը չլիներ Բաքվից պարտադրվող սահմանադրական հանրաքվեն։ Վեց տարին ժամանակ էր, որը կարելի էր ու պետք էր օգտագործել բանակը հզորացնելու, մեր դիվանագիտական ներուժը մեծացնելու, մեր հակառակորդի թույլ ու ուժեղ կողմերն ավելի լավ հասկանալու, ինչպես նաև սեփական թերացումները տեսնելու, դրանք շտկելու և ոտքի կանգնելու համար։ Բայց այդ ժամանակը հոգով, մտքով ու սրտով հանձնված ՀՀ իշխանությունն օգտագործեց բանակը բարոյալքելու, Արցախի դեմ պայքարելու, Արցախի հայերին թիրախավորելու, Արարատ-Արագած կեղծ դիլեմաների, Հայ առաքելական եկեղեցու դեմ պայքարելու և այլ հակապետական օրակարգերի համար։ Նրանք գերադասեցին մեզ բոլորիս մտցնել պարտության խարանի տակ, մեզ բոլորիս դարձնել կոտրված ու հանձնված, քան պայքարելու ու դիմադրելու ջանք գործադրել՝ հանուն մեր պետության։ Մենք հասել ենք մի կետի, երբ մեր երկիրը կոչում են «Արևմտյան Ադրբեջան» պատմության մեջ գոյություն չունեցող զավթողական անվամբ, և դրա դեմ պետական մակարդակով պայքար չկա, փոխարենը՝ մեզ եկել համոզում են հրաժարվել Անկախության հռչակագրից։ Հանձնվելուց ու խեղճանալուց արգահատելի բան չկա։ Թերևս անձնատուր լինելը անկամների ու տգետների համար հեշտ լուծում է, իսկ պայքարելը՝ բարդ, համառ, խելք ու կամք պահանջող աշխատանք։ Խոնարհումս 44-օրյա պատերազմում իրենց կյանքը դրած բոլոր մեր զինծառայողներին, որոնք կյանքի գնով չհանձնվեցին, այլ իրենց կյանքով ու զոհողությամբ պահեցին մեր բոլորիս ազգային արժանապատվությունը։ Որքան էլ ոմանց թվա, թե նրանց սխրանքը կարելի է մոռացության տալ, դա մեծ թյուրիմացություն է։ Ազատությունը պատկանում է նրանց, ովքեր քաջություն ունեն այն պաշտպանելու․․․ Հ․Գ․ Ափսոս է մեր ժամանակը, այն կարելի է օգտագործել հանուն Հայաստանի, այլ ոչ թե ընդդեմ մեր պետության և ինքնիշխանության։ Ի վերջո, ժամանակը գնում է․․․ https://hetq.am/hy/article/131501
Open in TelegramԻնչպես և կանխատեսելի էր, այսօր Ադրբեջանի բռնապետ ղեկավարը օկուպացված և էթնիկ զտման ենթարկված Ստեփանակերտից իր հերթական՝ ատելության, ապամարդկայնացման, հայ ժողովրդին հեգնելու բառամթերքով հարուստ ելույթն է ունեցել։ Ներկայացնում եմ այդ ելույթի առանձնակի հայատյաց ձևակերպումները՝ թարգմանությամբ և առանց փոփոխության։ 📍«Հակառակորդին ռազմի դաշտում ջախջախիչ հարված հասցվեց»։ 📍«Արդյունքում մեր ժողովուրդը համախմբվեց մեկ բռունցքի պես և ռազմի դաշտում կոտրեց հակառակորդի դիմադրությունը՝ այդպիսով վերականգնելով պատմական արդարությունը, մեր արժանապատվությունն ու միջազգային իրավունքը»։ 📍«Ադրբեջանական բանակից ոչ մի մարդ չի փախել կամ դասալքություն արել։ Մինչդեռ, ինչպես խոստովանել է հենց Հայաստանի ղեկավարությունը, հայկական բանակում դասալիքների թիվը մոտ 12 հազար էր։ Սա հստակ ցույց է տալիս տարբերությունը»։ 📍«Մեկօրյա հակաահաբեկչական գործողությունն ամբողջությամբ կաթվածահար արեց հայկական բանակի 15-հազարանոց օկուպացիոն ուժերը։ Այս բարձր ճշգրտությամբ և պրոֆեսիոնալ կերպով իրականացված ռազմական գործողության արդյունքում Հայաստանը ստիպված եղավ երկրորդ անգամ կապիտուլյացիայի ենթարկվել»։ 📍«Այսօր մենք՝ այս հողերի տերերս, ամբողջ աշխարհին ցույց ենք տալիս, որ սա մեր հողն է։ Դա պայմանավորված է նրանով, որ մենք կառուցող և ստեղծարար ժողովուրդ ենք։ Օկուպացիայի տարիներին Հայաստանը ոչինչ չի արել, բացի մեր բնական պաշարները թալանելուց, մեր անտառները հատելուց և մեր հանքավայրերն ապօրինի շահագործելուց։ Իսկ մենք, ընդհակառակը, զրոյից քաղաքներ ենք կառուցում»։ 📍«Օկուպացիայի տարիներին մեր բոլոր քաղաքներն ու գյուղերը հիմնահատակ ավերվել են։ Սա բարբարոսության աննախադեպ դրսևորում էր»։ 📍«Ներկայումս ավարտին են հասցվում Հաղթանակի թանգարանի ստեղծմանն ուղղված աշխատանքները։ Այն տեղակայվելու է նախկին գործադիր իշխանության շենքում, որը ժամանակին Ադրբեջանի դեմ ագրեսիայի և օկուպացիոն քաղաքականության օրրանն էր։ Այն չարիքի որջ էր։ 2023 թվականի հոկտեմբերին, մեր փառապանծ Հաղթանակից հետո, երբ այցելեցի այդ շենք, առաջին բանը, որ արեցի, դրա պատուհանները բացելն էր, որպեսզի սատանայի ոգին հեռանա այնտեղից»։ 📍«Այդ շենքը զբաղեցրած անձինք՝ ռազմական հանցագործները, ստացել են իրենց արժանի պատիժը։ Նրանք ցանկանում էին տանկերով գալ Բաքու, ցանկանում էին Բաքվում թեյ խմել։ Այսօր, ստանալով իրենց արժանի պատիժը, նրանք թեյ են խմում ադրբեջանական բանտերում»։ 📍«Մենք մեր հողերից դուրս ենք քշել թշնամուն, վերականգնել արդարությունը, և այսօր մեր տարածքն ազատ է ու ամբողջական»։ Այս ամենից հետո Իլհամ Ալիևին մնում էր միայն շնորհակալություն հայտնել Նիկոլ Փաշինյանին՝ իրեն հայկական բանակը «դասալիք ու փախնող» հանելու, «Արցախը ինչո՞վ էր մերը» հայտարարություններ անելու և ի վերջո ագրեսիվ պատերազմ սանձազերծողին «խաղաղության աղավնի» դարձնելու համար։ Ցավոք, Ալիևը անշնորհակալ է գտնվում…
Open in TelegramԱնկախության հռչակագրի պաշտպանության, պետության հիմնադիր փաստաթղթերի անձեռնմխելիության և Բաքվից ՀՀ իշխանությունների միջոցով պարտադրվող օրակարգերի շուրջ համախմբումը միանշանակ դրական ու ողջունելի երևույթ է, որտեղ արդեն երկրորդական են անձնական և քաղաքական մոտեցման հարցերը։ Ես ինքս իմ հանրային գործունեությամբ ու փաստերով բազմիցս ցույց եմ տվել Ալիևի և Փաշինյանի քաղաքականության սինխրոնիզացիան՝ ընդդեմ Հայաստանի, իսկ իրականում՝ Փաշինյանի կոլաբորացիոնիստական քաղաքականությունը։ Իրերը կոչենք իրենց անուններով։ Դրա հետ մեկտեղ կա մի կարևոր խնդիր՝ ուղղված, պայմանական ասած, երեք կամ հինգ քայլ առաջ նայելուն։ Շատ կարևոր է, որ իրազեկման, հանրության հետ աշխատանքի շրջանակներում նույն ընդդիմադիր ուժերը առաջ քաշեն ճիշտ հարցադրումներ, որ խաղաղության կառուցման թեման ի չիք է դառնում Ադրբեջանի զավթողական ու ծավալապաշտական ծրագրերի, չդադարող ատելության խոսքի, գերիների պահման պայմաններում։ Ադրբեջանը խաղաղության կառուցման գործընկեր չէ։ Դրա հետ մեկտեղ կարևոր է, որ ուժերը կարողանան լուծման տարբերակներ ներկայացնել՝ ապագային միտված։ Ի վերջո, ինչպե՞ս ու ինչ ուղիներով ենք դիմակայում Ադրբեջանին, ի՞նչ քաղաքական, տնտեսական, դիվանագիտական, ռազմական գործիքակազմեր կան, ի՞նչ միջազգային դերակատարներ կան, որոնց հետ շահերի խելացի համադրումը կարող է բերել Ադրբեջանի զսպմանը ու մեր՝ ոտքի կանգնելուն։ Սրանք շատ կարևոր հարցեր են հաջողելու համար, որովհետև նույն «Քանդենք պետությունը» կարողացել է երրորդ անգամ մնալ իշխանության, քանի որ հանրության մի հատվածին համոզել է, որ չկա այլ լուծում, քան Ադրբեջանի պահանջների կատարումը։ Լուծում չտեսնելը կամ փակուղիներ ստեղծելը սեփական անկարողության խոստովանություն է։ Լուծումներ, իհարկե, կան։ Ինքս տարբեր առիթներով ներկայացրել եմ Ադրբեջանին դիմակայելու որոշ տարբերակներ։ Բայց դա ավելի լուրջ, կարևոր հանրային քննարկման առիթ պետք է դառնա։ Հենց հանրության մեծ մասը տեսնի լուծման ուղին, վստահեցնում եմ՝ թե՛ Անկախության հռչակագրի պաշտպանությունը, թե՛ կոլաբորանտների իշխանազրկումը շատ ավելի հեշտ իրագործելի կդառնան։ Հ․Գ Բոլոր որոշումները պետք է կայացվեն Երևանում․ դա է հաջողելու բանաձևը։
Open in TelegramСогласно графику, созданному с помощью ИИ, Ильхам Алиев как минимум 17 раз выступал с речами и заявлениями, противоречащими парафированному 8 августа 2025 года мирному соглашению. Сколько раз его привлекли к ответственности за это? Ни разу. И при этом правящая партия Армении пытается убедить нас, что изменение Конституции по требованию Алиева может обеспечить долгосрочный мир. Кого вы пытаетесь обмануть? Как можно говорить о долгосрочном мире, если менее чем за год Алиев неоднократно продемонстрировал, что не уважает даже собственную подпись? Его главная цель не мир, а спектакль для американцев. Долгосрочный мир невозможен, когда целое поколение в Азербайджане воспитывается на опасном нарративе о том, что Армения является их «исторической родиной». У этого нарратива нет ни исторических, ни правовых оснований, нет достоверных карт или доказательств. Это не нарратив мира. Это декларация будущей войны, опасность которой, однако, никто, похоже, не готов ни признать, ни тем более предотвратить.
Open in TelegramՖրանսիայի մարշալ Ֆիլիպ Պետենի (Philippe Pétain) գլխավորած Վիշիի վարչակարգի (1940–1944 թթ.) կոլաբորացիոնիստական քաղաքականությունը պատմության մեջ համագործակցության ամենահայտնի օրինակներից է։ Պետենի քաղաքականությունն ուներ մի քանի առանձնահատկություն, որոնք կարևոր են կոլաբորացիոնիզմի երևույթը հասկանալու համար։ ❗️Համագործակցությունը ներկայացվում էր որպես ազգային շահի պաշտպանություն։ Պետենը պնդում էր, որ Գերմանիայի հետ համագործակցությունը թույլ կտա պահպանել Ֆրանսիայի պետականությունը և խուսափել ավելի ծանր հետևանքներից։ ❗️Պետական ինստիտուտները ծառայում էին օկուպանտի շահերին։ Ոստիկանությունը, վարչական համակարգը, օրենսդրական մարմինները և տնտեսական կառույցները ներգրավվեցին համագործակցության մեջ։ ❗️Սեփական հասարակության մի հատվածը զոհաբերվում էր այդ քաղաքականության շրջանակներում։ Հրեաների իրավունքների սահմանափակումը, ձերբակալությունները, արտաքսումները և հարկադիր աշխատանքը դրա կոնկրետ օրինակներն էին։ ❗️ Համագործակցությունը շարունակվում էր նույնիսկ այն ժամանակ, երբ դրա հիմնավորումներն այլևս չէին համապատասխանում իրականությանը։ 1942 թ. նոյեմբերին, երբ դաշնակիցների զորքերը վայրէջք կատարեցին Հյուսիսային Աֆրիկայում, Գերմանիան գրավեց նաև Ֆրանսիայի մինչ այդ չօկուպացված հարավային գոտին։ Վիշիի վարչակարգն աստիճանաբար կորցրեց իր առանց այդ էլ սահմանափակ ինքնուրույնությունը, սակայն Պետենն ու նրա վարչակարգը չհրաժարվեցին համագործակցության քաղաքականությունից և շարունակեցին ծառայել գերմանական շահերին։ ❗️ Կոլաբորացիոնիզմը չազատեց քաղաքական պատասխանատվությունից։ Պատերազմի ավարտից հետո Ֆրանսիայում սկսվեց համագործակցած անձանց պատասխանատվության ենթարկելու գործընթացը։ 1945 թ. Պետենը դատապարտվեց մահապատժի՝ պետական դավաճանության համար։ Սակայն հաշվի առնվեց նրա տարիքը և մահապատիժը փոխարինվեց ցմահ ազատազրկմամբ։ Պետենը մահացավ բանտում 1951 թվականին։ Հիմա այս ամենը պրոյեկտեք մեր այսօրվա իրականության վրա։ Իրականում աբսուրդային է, որ հարևան բռնապետն այսպիսի ազդեցություն և դերակատարում ունի Հայաստանի քաղաքական ու հանրային կյանքում։ Ես ինքս խոր ցավ եմ ապրում, որ Նիկոլ Փաշինյանը հասել է այն կետին, երբ նրա քաղաքականությունը կետ առ կետ համեմատելի է դառնում մարշալ Ֆիլիպ Պետենի վարած քաղաքականության հետ։ Բայց կոլաբորանտների ճակատագիրը պատմության մեջ, որպես կանոն, նույնական է լինում․․․
Open in TelegramԱյս կայքը ուղղորդվում է Ադրբեջանի նախագահական աշխատակազմի կողմից։ Հոդվածն էլ գրվել է այսօր։ Արդեն ո՛չ Փաշինյանը, ո՛չ էլ Ալիևը չեն թաքցնում ակնհայտ կոլաբորացիոնիզմը՝ ընդդեմ հայոց պետականության։
Open in TelegramԻնչպե՞ս կարելի է լուծել գերիների հարցը… https://youtu.be/DeTXBDQ8UCc?si=oWqLa1IS4G-lQPtd
Open in TelegramForwarded from Իրանն այսօր
🇮🇷🇦🇿Ադրբեջանի դպրոցներում հիջաբի արգելքի շուրջ իրանական բուռն արձագանքների ֆոնին Բաքուն Իրանի 14 քաղաքացու հայտարարել է անցանկալի անձ: 📍Նրանց թվում են ԻԻՀ խորհրդարանի պատգամավորներ, հոգևորականներ, փորձագետներ: 📍Բաքուն նրանց մեղադրում է «կրոնական արմատականության քարոզչության, կրոնական ատելության և թշնամանքի հրահրման փորձերի, ինչպես նաև Ադրբեջանում իշխանության բռնի տապալման կոչերի» մեջ: 📍Ցուցակում են ընդգրկվել հայտնի փորձագետներից Էհսան Մովահեդիանը, գերագույն առաջնորդին հարող «Քայհան» օրաթերթի գլխավոր խմբագիր Հոսեյն Շարիաթմադարին: @IRI2day
Open in TelegramПока представители правящей в Армении партии продолжают рассказывать сказки о несуществующем «мире» с Азербайджаном и требовать изменения Конституции ради Алиева, в параллельной реальности Азербайджан продолжает продвигать государственные экспансионистские программы, направленные против Республики Армения. В рамках этой политики, например, 30 октября государственное информационное агентство Азербайджана «Азертадж» опубликовало очередной материал, в котором исторические памятники Еревана представляются как наследие «Западного Азербайджана». Автор статьи — депутат парламента Азербайджана Азиз Алекберли. Вчера то же агентство опубликовало ещё один материал о презентации книги «История Иреванского газията», организованной в присутствии главы Управления мусульман Кавказа Аллахшукюра Пашазаде и азербайджанских чиновников. Речь идёт о том самом Пашазаде, которого Армянская Апостольская Церковь объявила «угрозой» и чьи заявления послужили сигналом для Пашиняна к началу антицерковной кампании. Для сведения: только за октябрь агентство «Азертадж» опубликовало 37 материалов, в которых Армения обозначалась с использованием экспансионистской и вымышленной терминологии. За первые три дня ноября появилось уже семь подобных публикаций. Армения никогда не называлась «Западным Азербайджаном». Этот термин не имеет никаких исторических оснований и никогда не фигурировал ни на одной географической карте. Речь идёт о государственной экспансионистской программе, продвигаемой при официальной поддержке Баку. Отсюда следует простой и логичный вывод: Азербайджан не движется по пути построения мира, а риторика властей РА, фактически направленная на лоббирование азербайджанских интересов, лишь помогает Баку в реализации его планов против Армении и армянского народа. P.S. Считаю, что Армянская Апостольская Церковь не должна оставлять без ответа выступление Пашазаде и сам факт его участия в подобном мероприятии.
Open in Telegram«Փաշինյանի՝ այսօր ԱԺ-ում արված հայտարարությանը թույլ տվեք մի քիչ հեգնանքով արձագանքել։ Ինչպես ասում են՝ անվերջ կարող ես նայել վառվող կրակին, հոսող ջրին և, երևի թե, Նիկոլ Փաշինյանի չավարտվող մուտիտներին ու ֆռոցներին։ Բայց շատ տրամաբանական հարց կա. դու նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ սպառնացել էիր հայ հանրությանը՝ ասելով, թե եթե չձևավորես սահմանադրական մեծամասնություն, սեպտեմբերին լինելու է աղետալի պատերազմ։ Հայ հանրությունը, լսելով քո խոսքը, գնաց և թույլ չտվեց քեզ ձևավորել սահմանադրական մեծամասնություն՝ դրանով իսկ ասելով, որ թույլ չի տալիս Ադրբեջանի պահանջի կատարումը։ Հիմա, եթե դու դժվար ես հասկանում, դա քո պրոբլեմն է, բայց հայ հանրությունն իր քվեով հստակ ասաց իր խոսքը։ Այս իրավիճակում ումի՞ց ես ինչ ուզում, ի՞նչ է նշանակում՝ «ընդդիմությունն Ադրբեջանի հետ»։ Քեզնից ադրբեջանասեր ու ադրբեջանամետ քաղաքական ուժ Հայաստանում չկա, ու հուսամ՝ երբեք էլ չի լինի։ Գլխավոր մեղավորն ու պատասխանատուն այսօրվա իրավիճակի հենց Նիկոլ Փաշինյանն է»: https://168.am/2026/11/02/2508832.html
Open in TelegramForwarded from Aravot.am
Ադրբեջանագետ, պատմական գիտությունների թեկնածու ՏԱԹԵՎ ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ հետ հարցազրույցի հիմնական կետերը. ❗❗3,5 տարի առաջ Ադրբեջանը հայտարարել է իր զավթողական ծրագրի մասին, որը կոչվում է «Արեւմտյան Ադրբեջան»: ❗❗Ալիեւը բազմիցս նշել է, որ երբեք չի հեռանա ՀՀ զավթած տարածքներից: ❗❗Ադրբեջանն այժմ բարձրացնում է խաղադրույքները՝ պայմանավորված նաեւ ԱՄՆ-ում տեղի ունեցող գործընթացներով: ❗❗Հայաստանի իշխանությունը զբաղված է Ադրբեջանի բոլոր քայլերի փաստաբանությամբ:
Open in TelegramLe Figaro: Леса уничтожаются, редкие виды под угрозой: Армения обвиняет Азербайджан в «масштабном экоциде» на границе двух стран Одно из самых известных и влиятельных французских изданий, Le Figaro, опубликовало материал о масштабном экологическом ущербе, причинённом азербайджанскими военными в районе Шикахохского государственного заповедника на юге Армении. По данным, приведённым в статье со ссылкой на местных чиновников и специалистов, азербайджанские военные незаконно занимают более 2 700 гектаров территории заповедника, а также несколько сотен гектаров сельскохозяйственных земель. На этих территориях вырубаются леса, прокладываются военные дороги и устанавливаются мины. Анализ спутниковых снимков выявил земляные работы примерно на 90 гектарах территории, включая около 60 гектаров леса. По оценкам экспертов, объём вырубленной древесины составляет от 14 000 до 16 000 кубометров. При этом мины угрожают редким животным, в том числе медведям, леопардам и безоаровым козлам. Специалисты называют происходящее «экологической катастрофой масштабного характера» (large-scale ecocide) и не исключают, что полное восстановление территории уже невозможно. Последствия ощущают и местные жители. Потеря сельскохозяйственных земель и пастбищ, постоянная угроза безопасности и военное присутствие ставят под вопрос само будущее приграничных населённых пунктов. В селе Шикахох сегодня остался всего один школьник. ❗️Особенно показательно, что об этом пишет не только армянская пресса или представители местных властей, а одно из ведущих французских изданий со ссылкой на AFP. Пока Азербайджан рассказывать сказки о мире и добрососедстве, последствия присутствия его вооружённых сил на армянской территории становятся предметом публикаций ведущих международных СМИ.
Open in Telegram