سی و هفت هزار میلیارد گوی کوچک در دل یک کیسه بزرگ، در یک اقیانوس کوچک، قرار گرفتهاند. اقیانوسی که شوریاش به اندازه آب اقیانوسها نیست و البته به شیرینی دریاچهها نیز نخواهد بود. انگار که نخستین گوی کوچک که در دل بزرگترینِ اقیانوسها – اقیانوسی واقعی – شکل گرفت، هیچوقت نتوانست از محیط اولیهاش دل بکند و میخواست آن را همیشه داشته باشد و این شد که دور و برش، سدیم و کلر را میبینیم. در این گویها نیز مواد دیگری همچون پتاسیم قرار دارد. گویهایی که در عین تابآوری، بسیار نیز میتوانند حساس باشند. مثلاً با اینکه یون هیدروژن خیلی کم است – تقریباً یک صد هزارم غلظت پتاسیم – با کمی تغییر در مقدار آن، گویها میتوانند تغییر شکل دهند. و البته این گویها، نفوذناپذیر نیستند. یک سطح سفت ندارند. اتفاقاً کلی سوراخ دارند و آب به راحتی از آنها عبور میکند و آنقدر میتواند داخل شود که گوی بترکد و باید مواظب این نیز بود. درک این تعاملها، درک داستانِ آب، الکترولیتها و اسید-باز است. ماجرایی که در این سلسله جلسات با عنوان «به بزرگداشت رز – A Tribute to Rose» به آن میپردازیم. مشکل دانلود درست شد و جلسه اول رو میتونید در این لینک گوش بدید یا دانلود کنید: قسمت اول جلسه دوم هم امشب در همین لینک قرار میگیره. فردا کلاس نیست. کلاس بعدی، هفته آینده، دوشنبه، همین ساعت ۱۵ است.
Open in TelegramViews growthHide views growth
Views growth
Hours after publication
Show as table
| Hours after publication | Views |
|---|---|
| 0 h | 0 |
| 3 h | 2,656 |
| 15 h | 3,601 |
- Total to date3,601