Posts of چادر کردیم، رفتیم تماشا.

هرسال به این مناسبت، جواب دقیق و تمیز آقا به کنایه‌ی گروگان آمریکایی رو نگاه می‌کنم. ما سرِ بریدن پای شما از خاک این منطقه، تعارف نداریم!

*/ ۱۳ آبان ۱۳۵۸.

*مخصوصاً امروز

این رو باید نصب العین کنیم که: سگ زرد برادر شغاله.

هزار شب به سحر آمد و سحر شد شام ولی شبی که تو رفتی، سحر نگشته هنوز. -نیشابوری

No text

دلیل دل‌تنگیام حالا دوبرابر شده. دوری از مشهد یعنی دوری از هم امام‌رضا، هم آقا…

من همیشه دلتنگ حرم امام رضا هستم؛ همیشه.

یکی از اون کارهایی هم که جدیداً خیلی بیشتر دوست دارم انجامش بدم، معلمیه. خیلی معلمی>>>🧚🏻‍♂️🪄✨⭐️

خوب‌های دنیا نامه‌پرسن هستن.

اجازه بدید ادعا کنم، تو این چندین سال جمهوری اسلامی، هیچ‌کس انقدر هوش و استراتژی دقیق و تمیز رسانه‌ای نداشته. واقعاً بنازم به این درک درست از کار تبلیغاتی و رسانه‌ای آقامجتبی=)))) مدیوم درست، زمان‌بندی درست، اجرا درست.

No text

عزیز من شما وسط اینهمه سیاهی و ترس و عذاب چطور حواستون به دست‌خط یک دانش‌آموز ده ساله هست؟ خب من بمیرم برای طبع شما.

شما فکر کن مقام مادر چقدر برای خدا اهمیت داره که علیرضایی که مامانشو مدیون کرده بود که نامه‌شو نخونه خدا کاری کرد که الان کل ایران نامه علیرضای قصه مارو بخونن:))))

پاشید بریم واسه آقا نامه بنویسیم. سریع!

No text

این حجم از رقّت قلب واقعاً خاص و قشنگه…

وای خدای منننننضچضچ🥹😭💕✨💘⭐️

*غبطه

/مثل شادی نباش که چون رهگذری عبور می‌کند و ناپدید می‌شود؛ مثل اندوه باش عزیز من و با من بمان. -غاده السمان

No text

همچنین جامعهٔ حوزوی کلا جامعه بشری

No text

صدای فریادهای امام درباره‌ی دانشگاه تو سرم اکو میشه.

عقب‌مانده از تاریخ، چشم و گوش بسته نسبت به تحولات، منجمد و راکد، غرب‌پرست. وای.

جامعه‌ی دانشگاهی همیشه ناامیدم میکنه. (و عصبانی)

از متروی صبح متنفرم. همه بدفاز.

گفتم که درمان می‌کند درد مرا؛ دردا نیامد.

"آدم از سر بهت سر می جنباند و در دل می گوید که عصر چه زود می گذرد! آدم از خود می پرسد که تو با این سال ها که گذشت چه کردی؟ بهترین سال های عمرت را کجا در خاک کردی؟ زندگی کردی یا نه؟ باخود می گویی نگاه کن، ببین این دنیا چه سرد می شود. سال ها همچنان می گذرد و بعد از آن تنهایی غمبار است و عصای نااستواری پیری به دستت می دهد و بعد حسرت است و نومیدی. دنیای رویاهای رنگین رنگ می بازد، رویاهایت مثل گل های پژمرده گردن خم می کنند و مثل برگ های زرد از درخت خزان زده می ریزند." — شب های روشن، داستایفسکی