منی که تمام می‌شود.

ممبرهای عزیزم خیلی سپاسگزارم ازتون که این‌جایید و قابل می‌دونید چنلم رو می‌خونید. و واقعاً ممنونم از حدیث، شهداد، سینا، مینا، ساقی، آوا، صباح و همه‌ی عزیزانی که الان متأسفانه حضور ذهن ندارم اسم زیباشون رو این‌جا بنویسم، با تمام وجودم قدر دانِ‌تون هستم که به من کمک کردید و حمایتم کردید رشد کنم و دیده بشم. شانا واقعاً دوستتون داره و امیدواره بتونه واستون جبران کنه عزیزایِ دلم✨🫶🏼

گاهی اوقات تنها چیزی که باعث می‌شه ادامه بدی، همون تعهدیه که یه روز با تمام وجودت به خودت دادی. حتی وقتی خسته‌ای، حتی وقتی انگیزه‌ای نمونده، باز هم به خاطر همون قول‌ها بلند می‌شی و ادامه می‌دی. چون نمی‌خوای خودت رو نااُمید کنی.

شاید همین که آدم سرش به زندگی خودش گرمه، قضاوتی درباره‌ی زندگی دیگران نداره و آرامش خودش رو با کسی مقایسه نمی‌کنه، خودش اوج خوشبختی و عاقبت‌ به‌خیری باشه!

همچنین لطیفان، پریا، کیمیا، روایت، ردِ نور، آسمون، هزار بغل از یک نفر، مژگان، سارا، خطِ فاج، نیوشا‌ و باز هم عزیزانی که واقعاً الان ذهنم یاری نمی‌کنه؛ شانا خیلی دوستتون داره و امیدواره بتونه واستون جبران کنه✨🫶🏼

شیفته‌ی آدم‌هایی‌ام که برای خواسته‌هاشون با تمام وجود می‌جنگن، تویِ سختی‌ها عقب نمی‌کشن و حتی وقتی که مسیر دشوار می‌شه، دست از تلاش بر نمی‌دارن. به‌نظرم آدم‌هایی که برای رسیدن به رویاهاشون این‌طور از جان و دل مایه می‌ذارن، وقتی بالأخره به جایگاهی که آرزوش رو داشتن می‌رسن، سزاوارن بارها و بارها به احترامِ‌شون ایستاد و تشویقِ‌شون کرد؛ چون پشت هر موفقیتِ‌شون، قصه‌ای از تلاش، جسارت و تسلیم‌ نشدنه.