Account

Posts of با متمم | هایلایت | محمدرضا شعبانعلی

newest first

#649Textedited
Views6,294−30%vs avg
Forwards156
Reactions864
Comments—
#648Textedited
Views7,047−21%vs avg
Forwards134
Reactions654
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
2 h3,516
14 h6,434
30 h7,047
  1. After 24 hours7,047
  2. Total to date7,047
#647Textedited

در جاهایی مثل کال سنترها یا پشتیبانی‌ها، با اندکی هوش و شعور می‌شه AI Agent‌ها رو خیلی خوب به‌کار گرفت و به‌تدریج جا انداخت. البته قطعاً بین این سه تا چیزی که گفتم (هوش، شعور، و AI Agent) سومی خیلی ارزون‌تر و در دسترس‌تره. به‌خاطر همین، ما خیلی وقت‌ها با پیاده‌سازی‌های بد مواجه می‌شیم. وقتی شما ناگهان یه دیوار از Agent می‌ذاری جلوی مشتری. این خطر که باگ‌های زیادی وجود داشته باشه، جریان کار درست تعریف نشده باشه، و ... خیلی زیاده. طبعاً یه سری مشتری ناراضی درست می‌شن. یه سری از مشتریان هم مجبور می‌شن راجع به بستگان طراح و توسعه‌دهنده، یه توضیحاتی برای ایجنت بدن و ... این‌جا کمی شانسیه که پیاده‌سازی باعث بهبود رضایت بشه یا رضایت رو کاهش بده. اما می‌شه روش دیگه‌ای رو به‌کار گرفت که صرفاً به افزایش رضایت منجر بشه: می‌شه اول، دیوار ایجنت رو جلوی همهٔ مشتری‌ها نذاشت. بلکه صرفاً بخشی از مشتریان رو که نمی‌تونیم بهشون سرویس حداقلی بدیم، به سمت ایجنت‌ها بفرستیم. مثلاً‌ اگر متوسط زمان انتظار مشتری ۳۰ ثانیه است، اما بعضی از مشتریان بیشتر از ۳ دقیقه پشت خط معطل می‌مونن، مشتریانی رو که می‌دونیم قراره بیش از ۳ دقیقه معطل بشن، به سمت ایجنت‌ها بفرستیم و آماده باشیم که اگر مسئله‌شون حل نشد، هر زمان خواستن، اون‌ها رو دوباره به سمت اپراتور انسانی برگردونیم. اون مدت زمانی که این‌ها قرار بوده پشت تلفن، اراجیف تبلیغاتی بشنون و مدام بهشون بگن: شما نفر n در صف هستید، یا اون مدت زمانی که سیستم تیکت می‌گه: به زودی یکی از همکاران ما در خدمت شما خواهد بود (و سیستم می‌دونه این به زودی یعنی پنج شش یا ده دقیقه بعد)، می‌شه با ایجنت حرف بزنن. هم ایجنت با انواع سناریوها تست می‌شه. هم مشتری‌ای که از اول، بالقوه ناراضی بود، ممکنه راضی بشه. هم اگر راضی نشه، می‌بینه که به‌سرعت کنترل برگشت به انسان. البته این «به سرعت» که دارم می‌گم، عملاً یک یا دو دقیقه درگیر ایجنت بوده. اما حسش اینه که داشته یه کاری می‌کرده و به محض این‌که کارش انجام نشده، سریع کارش ارجاع داده شده. در واقع، توی این شکل از تست کردن ایجنت‌ها، هم داریم ظرفیت برای سیستم پشتیبانی ایجاد می‌کنیم، هم از نارضایتی بالقوه کم می‌کنیم، هم داریم فرایندها و شیوهٔ پیاده‌سازی رو تست می‌کنیم. وقتی یه شرکتی بعد از این‌که میلیون‌ها کاربر با ایجنت‌هاش کار کردن، تازه می‌فهمه چند ده هزار نفر از این‌ها در یه حلقه گیر افتاده بودن، مشخصه که پیاده‌سازی شتاب‌زده انجام شده. این رو می‌شد راحت‌تر و کم‌هزینه‌تر فهمید.

Open in Telegram
Views7,645−15%vs avg
Forwards77
Reactions383
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
8 h4,897
32 h7,645
  1. After 6 hours4,897
  2. After 24 hours7,645
  3. Total to date7,645
#646Textedited

هوش مصنوعی و حماقت طبیعی چند وقت پیش، یکی از اپراتورهای مطرح مخابراتی بین‌المللی که از سیمکارتش استفاده می‌کنم، اعتبار حسابم رو اشتباهی صفر کرده بود. یه بار هم چند سال پیش این‌طوری شدم. تماس گرفتم و فکر کنم ظرف دو یا سه دقیقه حل شد و درستش کردن. این بار تماس گرفتم دیدم به ایجنت هوش مصنوعی داره صحبت می‌کنه. توی لوپ افتاده بود و هر کاری می‌کردم نمی‌تونستم به بخش مربوط به این کار وصل بشم. گفتم از سیستم تیکتینگ سایت‌شون استفاده کنم. رفتم دیدم اون رو هم دادن دست ایجنت‌ها. هی پیام دادم. هی دور خودش چرخید و بعد از چند مرحله حرف زدن، برمی‌گشت به نقطهٔ صفر. دو روز گذشت و من چند بار سعی کردم و به نتیجه نرسیدم. ایجنت‌های هوش مصنوعی که توسط احمق‌های طبیعی طراحی می‌شن، همین‌جوری از آب در میان. وقتی داشتم فکر می‌کردم چیکار کنم، به ذهنم رسید که این ایجنت‌ها معمولاً یه سری مکانیزم داخلی دارن که باعث می‌شه از حالت اتوماتیک در بیان و کار رو بدن دست اپراتور. اصطلاحاً بهش می‌گن issue referring یا issue escalation. یکی از شرط‌ها معمولاً مشتری بسیار عصبانیه. یه بار دیگه هم رفتم سراغ ایجنت و آخرین تلاش رو کردم (تا این‌جا دو روز به جای دو دقیقه وقت گرفت). و وقتی دوباره توی لوپ افتاد، یه فحش بد بهش دادم و گفتم چرا حرف من رو متوجه نمی‌شی؟ ده ثانیه بعد، دیدم تیکتم رو یه آدم جواب داد و گفت مشکل‌تون چیه؟ منم نوشتم که اعتبار حسابم اشتباهی صفر شده. و اون هم دو دقیقه بعد دوباره اعتبار رو برگردوند و ماجرا حل شد. چند روز بعد هم به علت دیگه‌ای مشکلی داشتم. دیگه همون اول به ایجنت فحش دادم و آدمه جواب داد و کارم راه افتاد. (کلاً سه تا مکالمه در زندگیم با این اپراتور داشتم که دوتاش این‌طوری شد). تصادفاً چند وقت بعد، یکی از مدیران ارشد اون اپراتور رو یه جایی دیدم. من معمولاً این‌جور وقت‌ها اصلاً از خاطرات بدی که از تجربهٔ محصول دارم نمی‌گم. به‌نظرم خیلی بی‌کلاسیه. همیشه تعریف می‌کنم و حرف‌های خوب می‌زنم و رد می‌شم. این‌بار هم همین کار رو کردم. فقط برای این‌که حرفی برای گفتن داشته باشه و سر صحبت باز شده باشه گفتم: «دیدم که سراغ AI Integration هم رفتید. و توی کال‌سنتر ایجنت دارید. احتمالاً بچه‌های کال‌سنتر خیلی راضی‌ترن. نه؟» گفت: کارشون کمتر شده. اما خودشان ناراضین. می‌گن همهٔ مکالمه‌ها با فحش به بستگان‌مون شروع میشه. :))))

Open in Telegram
Views9,921+11%vs avg
Forwards279
Reactions864
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h1,302
13 h6,871
25 h8,064
66 h9,921
  1. After 1 hour1,302
  2. After 24 hours8,064
  3. Total to date9,921
#645Photoedited
Views8,102−10%vs avg
Forwards115
Reactions248
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
5 h3,763
8 h4,182
30 h6,889
69 h8,102
  1. After 6 hours3,763
  2. After 24 hours6,889
  3. Total to date8,102
#644Photoedited
Views7,826−13%vs avg
Forwards97
Reactions188
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
5 h3,788
8 h4,183
30 h6,669
69 h7,826
  1. After 6 hours3,788
  2. After 24 hours6,669
  3. Total to date7,826
#643Photoedited
Views9,212+3%vs avg
Forwards313
Reactions567
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
1 h2,975
13 h5,390
25 h7,081
29 h7,226
74 h9,212
  1. After 1 hour2,975
  2. After 24 hours7,081
  3. Total to date9,212
#642Photoedited

من همیشه براتون گفته‌ام که سال‌هاست گزارش و یادداشت روزانه می‌نویسم (بیست‌و‌چند ساله). و یکی از ارزشمندترین کارهاییه که «برای خودم» انجام داده‌ام. توی یکی دو سال اخیر، به‌خاطر درس‌های فکر کردن با نوشتن توی متمم (که شامل ژورنال نویسی هم هست) دارم خیلی جدی‌تر نمونه یادداشت‌های روزانهٔ آدم‌های مختلف توی دنیا رو می‌بینم. واقعاً به نتیجه رسیده‌ام که برای من یکی از جذاب‌ترین ژانرهاست. و اگر عمری باشه، خیلی دوست دارم یه زمانی، یه گزارش فقط از ژورنال‌هایی که توی این مدت خونده‌ام بنویسم؛ مثلاً در قالب یه کتاب اینها رو گفتم که بگم یادداشت‌های ویلیام وایت (به اسم مستعار مارک رادرفورد) یکی از نمونه‌های جالب و متفاوت ژورنال‌نویسی بوده که اخیراً دیده‌ام سال ۱۹۰۰ مجموعهٔ Pages From a Journal منتشر می‌شه و چند سال بعد، بقیه‌اش رو به اسم More Pages From a Journal منتشر می‌کنه خوشبختانه الان در قالب پروژهٔ گوتنبرگ در دسترسه (این‌جا) از قشنگی‌های ژانر ژورنال اینه که خلاصه‌ناپذیره. کسی نمی‌پرسه اصل حرفش چیه. تک‌تک جملات ژورنال‌ها ارزش دارن. حتی ساده‌ترین روایت‌ها از اتفاق‌های روزمره. پی‌نوشت: عکس مال من نیست (منبع)

Open in Telegram
Views8,619−4%vs avg
Forwards224
Reactions313
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
2 h3,144
14 h5,320
26 h6,786
29 h6,897
74 h8,619
  1. After 1 hour3,144
  2. After 24 hours6,786
  3. Total to date8,619
#641Textedited

دوستی دارم که در سازمانی مدیر است. فرزند دوازده سالهٔ خود را این کلاس و آن کلاس می‌فرستاد و این کتاب و آن کتاب را برایش می‌خرید و او را «کارآفرینی کوچک» می‌نامید که در آینده جزو مدیران بزرگ کشور خواهد شد. اخیراً سر ماجرایی از فرزند خود دلخور شده و به‌حالت دعوا به او گفته بود:‌ «حیف من که قبل از رفتن به شرکت، ایستادم و لباس تو را اتو کردم.» فرزندش هم گفته بود:‌ تمام این یک سال اتو کردن را حساب کن چقدر می‌شود؟ پولش را می‌دهم. مادر این را با گله برایم گفت. پاسخ من را حدس می‌زنید. گفتم:‌ حتماً به خاطر این حرف زیبا تشویقش کردی. گفت تشویق؟ پاسخ دادم: بله. مگر نه این‌که این همه خرج کردی که منطق کسب‌و‌کار یاد بگیرد؟ یاد گرفته. عالی هم یاد گرفته. تو کارگری هستی که خدماتت را می‌خواستی بیش از ارزش واقعی به او بفروشی. به خاطر چند دست لباس اتو کردن،‌ می‌خواستی با فلانی دوست نشود. او هم یادآوری کرد که کارگری‌های تو قیمت مشخصی دارد که حتی می‌تواند با پول‌تو‌جیبی هزینه‌اش را پرداخت کند. او فرق «لطف و محبت در یک رابطه» و «مبادلهٔ ارزش اقتصادی در یک معامله» را نمی‌فهمد. چون ابتدا باید اولی را عمیق یاد می‌گرفت تا بعداً دومی را به تدریج یاد بگیرد. اما تو در آموختن دومی عجله کردی. بخشی از همون مطلب بالا

Open in Telegram
Views11,274+26%vs avg
Forwards366
Reactions999
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
6 h5,132
18 h6,298
30 h8,136
57 h10,236
78 h11,274
  1. After 6 hours5,132
  2. After 24 hours8,136
  3. Total to date11,274
#640Link preview
Views8,374−6%vs avg
Forwards108
Reactions142
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
6 h5,014
30 h7,052
57 h8,234
66 h8,374
  1. After 6 hours5,014
  2. After 24 hours7,052
  3. Total to date8,374
#639Videoedited
Views8,876−1%vs avg
Forwards115
Reactions741
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
2 h3,311
14 h4,926
27 h7,068
75 h8,876
  1. After 24 hours7,068
  2. Total to date8,876
#638Photoedited

شتاب از ترس جا ماندن بیل گیتس و ملیندا توی یه مصاحبه گفتن به بچه‌هاشون تا ۱۴ سالگی اجازهٔ استفاده از موبایل نداده‌ان (+) مصاحبه سال ۲۰۱۷ بوده. اما همون موقع هم ۳۴۰ میلیون موبایل فعال در آمریکا بوده (فرق ملموسی با الان نداشته). شبیهش رو از آدم‌های دیگهٔ حوزهٔ تکنولوژی هم شنیده‌ایم. من نمی‌گم نباید دست بچه‌ها موبایل و تبلت داد. اما کلاً حس می‌کنم ترس پدر و مادرها از آینده‌ای که هیچ شناختی ازش ندارن، باعث شده بچه‌ها رو به‌شکل افراطی به سمت چیزهایی هل بدن که کم‌فایده یا گاه مخربه. بچه هنوز سلام و علیک درست بلد نیست، نمی‌تونه یه گفتگوی مختصر رو با دو تا آدم مدیریت کنه، اما داره فشار داده می‌شه (و کشیده می‌شه) به سمت دنیای سوشال مدیا و از سمت دیگه می‌برنش توی کلاس‌های کارآفرینی (که اصلاً‌ نباید دغدغهٔ سن کودکی باشه). من حس می‌کنم ناکارآمدی نظام آموزشی ما، تزریق سنگین ایدئولوژی در تمام سطوحش، و بی‌اعتمادی مردم به حاکمیت در توانایی پرورش درست کودکان، باعث شده خانواده هرجور که دستش می‌رسه در پی جبران باشه. و نتیجه هم شده این. یعنی ما یه پله از وضع عمومی دنیا هم (که گرفتاری مشابه داره) بدتریم.

Open in Telegram
Views10,172+14%vs avg
Forwards249
Reactions727
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h1,629
13 h6,542
25 h7,575
73 h10,172
  1. After 1 hour1,629
  2. After 24 hours7,575
  3. Total to date10,172
#637Textedited
Views10,389+16%vs avg
Forwards349
Reactions585
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
12 h5,849
24 h7,355
73 h10,389
  1. After 24 hours7,355
  2. Total to date10,389
#636Text
Views8,421−6%vs avg
Forwards79
Reactions318
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
9 h4,675
33 h7,030
70 h8,421
  1. Total to date8,421
#635Textedited
Views8,499−5%vs avg
Forwards8
Reactions91
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
9 h4,871
33 h7,121
70 h8,499
  1. Total to date8,499
#634Link previewedited
Views16,294+82%vs avg
Forwards403
Reactions267
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
25 h11,508
74 h16,294
  1. After 24 hours11,508
  2. Total to date16,294
#631Textedited

دربارهٔ AI Sovereignty این‌که ما بگیم «شرکت‌های فعال در AI» یا «شرکت‌های حوزهٔ تکنولوژی» واقعاً اصطلاح گمراه‌کننده‌ایه. ماهیت‌، جنس کار و دغدغه‌های این شرکت‌ها لزوماً با هم یکسان نیست. فعلاً برندهٔ بزرگ ماجرا Nvidia است که شبیه بیلچه‌فروش‌های عصر کشف طلا در آمریکا می‌مونه. هر کسی هر جای دنیا ضرب و تقسیم کنه و دیتاسنتر بخواد، Nvidia خوشحال میشه. به‌خاطر همین، جنسن هوانگ، که قطعاً می‌دونه این موج بلندمدت نیست و با تغییر معماری و تغییر رویکرد هوش مصنوعی، این بازار افول می‌کنه، فعلاً دربه‌در دنبال اینه که هر کسی رو هر جوری می‌تونه قانع کنه که سخت‌افزارهاش رو بهش بفروشه. به‌نظرم همین باعث شد تا بحث AI Sovereignty رو دید (که من حدس می‌زنم اولین بار مقالهٔ Luca Belli رو دیده باشه) احتمالاً گفته: آخ. اخ. من همین رو می‌خواستم دیگه شال و کلاه کرد و هر جا دعوتش کردن رفت سخنرانی که آقاااا. چه نشستید که دنیا امروز به Sovereign AI نیاز داره. هر کشوری، هر ملتی، هر فرهنگی باید AI خودش رو داشته باشه. داده‌هاش رو پیش خودش نگه داره. خودش خط قرمزهای خودش رو تعریف کنه. اصول فرهنگی خودش رو تعریف کنه. خروجی رو خودش کنترل کنه. که معنیش اینه:‌ هر کشوری فعلاً هر قدر پول داره، خودش بیاد به ما پول بده ما بهش سخت‌افزار بدیم. بعدش بره ببینه چه غلطی می‌خواد بکنه. ما فعلاً تا تب ماجرا داغه و حباب اصلی نترکیده، سفارش بگیریم و قرارداد ببندیم. من حدس می‌زنم این رویکرد توی کشورهایی که کمی به داده حساس‌تر هستن (مثلاً اروپا) و توی کشورهایی با حاکمیت اقتدارگرا مثل ما طرفداران زیادی پیدا می‌کنه. اصلاً بعید نیست همین الان که ما داریم حرف می‌زنیم، وسط همهٔ این بحران‌های خاورمیانه، یه عده یه جاهایی یه پروپوزال‌هایی روی میز یه سری آدم‌هایی توی کشور ما گذاشته باشن که آقا. لطفاً‌ اولین کشتی‌های نفت که رفت چین. بگید به جاش به ما کمی سخت‌افزار بدن که براتون Sovereign AI درست کنیم (و AI اول جهان اسلام و ...) و ما هم یه نونی بخوریم. و قطعاً طرف مقابل، داره با ذوق و شوق، سر تکون می‌ده و حال می‌کنه.

Open in Telegram
Views7,905−12%vs avg
Forwards83
Reactions287
Comments—
#630Textedited

دربارهٔ حباب AI اول یادمون باشه که حباب (bubble) با تبِ توجه (hype) فرق داره. حباب یه اتفاق بورسی و بازاریه. اما هایپ راجع به اینه که چقدر فکر و ذهن مدیرها، کسب‌و‌کارها، مردم و رسانه‌ها با موضوع درگیره. البته که این دو تا روی هم تأثیر هم دارن. اما از نظر مفهومی، متمایز هستن. این‌که الان خیلی از مدیرها مدام می‌گن ما چه‌جوری AI رو در کسب‌و‌کارمون استفاده کنیم و چه کنیم عقب نیفتیم و ... بسته به تحلیل شما، می‌تونه ناشی از تشخیص درست یا هایپ باشه. اما این‌که بازارهای مالی و سرمایه‌گذارها انتظارهای مالی زود و زیاد از یک صنعت داشته باشن میشه حباب. موضوع این پست‌های من «حباب» هست و نه «هایپ». حباب، همون‌طور که قبلاً هم اشاره کردم، اصلاً به معنای توخالی بودن صنعت نیست. معناش اینه که احتمالاً تعدادی از بازیگرهای بزرگ و بسیاری از بازیگرهای کوچک حذف می‌شن. بخشی از بازیگرهای بزرگ، بعد از تحمل یه فشار سنگین اقتصادی و نقدینگی، بازی رو ادامه می‌دن. توی حباب دات کام هم بسیاری شرکت‌ها نابود شدن و بعضی‌ها مثل آمازون، تا آستانهٔ مرگ رفتن. اما چون نمردن و موندن، غول‌های امروز شدن. بنابراین، اگر می‌گیم AI حباب داره، معنیش این نیست که همهٔ شرکت‌های فعلی نابود می‌شن. اما قطعا بسیاری از شرکتهای حوزهٔ تکنولوژی، بسیاری از بانکها و شرکتهای سرمایه‌گذاری که مستقیم یا غیرمستقیم به اونا وام دادن، بسیاری از کسب‌وکارهایی که به‌شکل نادرست و افراطی برنامه‌های تحول دیجیتال مبتنی بر AI اجرا کردن، له میشن و آسیب‌های سنگین یا جبران‌ناپذیر می‌بینن.

Open in Telegram
Views7,029−21%vs avg
Forwards49
Reactions164
Comments—
#628Textedited

از اون‌جا که دنیا هم روی خبرهای AI حساسه، بازی‌های رسانه‌ای توی این حوزه خیلی راحته. توی تمام دنیا و توی همین ایران خودمون، ده‌ها هزار آدم و رسانه و کانال نشسته‌ان مدام این خبرها رو بازنشر کنن. آخ‌آخ این شد. آخ‌آخ اون شد. و کم‌کم زمانی که انتظار عمومی به سطح مطلوب برسه، مثلاً بین ۱۵۰۰ یا ۲۰۰۰ میلیارد، حالا هر عددی که هدف‌گذاری کرده‌ان، میشه IPO رو انجام داد. جالبه که OpenAI ظاهراً تا این لحظه تصمیم گرفته بازیگر دوم باشه. یعنی بذاره انتروپیک بره توی بازی IPO و اینا بشینن ببینن چی میشه. و احتمالاً همزمان با عرضهٔ اونها، اینا در مورد گام‌های بعدی تصمیم بگیرن و شاید سرمایه‌گذارهای جدید هم پیدا کنن. این هم که سم آلتمن می‌گه ما خیلی اخلاق‌مداریم و تا مطمئن نشیم همهٔ اصول اخلاقی رعایت شده، فعلاً سراغ IPO نمی‌ریم، قطعاً استراتژی این شرکت‌ها هیچ‌جاش به اخلاق و اخلاق‌مداری ربط نداره. قیافهٔ سم آلتمن و سبک تصمیم‌هاش هم اصلاً به این حرفها نمی‌خوره. مهم اینه که OpenAI تصمیم گرفته عقب وایسه ببینه چی می‌شه.

Open in Telegram
Views6,173−31%vs avg
Forwards27
Reactions231
Comments—
#627Photoedited

انتخاب Anthropic و OpenAI چه بوده؟ به نظر می‌رسه که Anthropic خیلی مصممه که وارد بازی IPO بشه. رسماً هم گفته. چند بار هم دربارهٔ ارزش‌گذاریش صحبت شده. و الان ماه‌هاست عمیقاً‌ درگیر IPO Marketing هست: یه بار میان می‌گن ما نمی‌خوایم با ارتش آمریکا همکاری کنیم به‌خاطر سلاح‌های خودکار (= ما مسئولیت‌پذیریم). خب. زنگ بزن به ارتش بگو. چرا به ما می‌گی؟ یه سری میان می‌گن ما خودمون فکر می‌کنیم ممکنه باعث انقراض بشر بشیم. لطفاً بیاین ما رو کنترل /تنظیم‌ / regulate کنین. بعد ترامپ میاد جمع‌شون می‌کنه میگه: شما خیلی بچه‌های خوبی هستین. ما به خودتون اعتماد داریم. خودتون خودتون رو تنظیم کنید. زاکربرگ هم یه متن می‌نویسه. بین خودشون امضا می‌کنن. انگار که طرف بره به پلیس خودش رو معرفی کنه بگه من دزدم. پلیس بگه: آفرین که خودت گفتی. خودت توی خونه خودت رو زندانی کن تا تربیت شی و متنبه بشی یه دوره بازی AI went rogue راه می‌ندازن. می‌گن آخ آخ فلان ایجنت رفت فلان‌جا رو هک کرد انگار ایجنت خودش پا در آورده رفته. همین خبرها رو میشه ساده‌تر هم گفت. اما جوری صورت‌بندی میشه که همزمان هم ظرفیت‌های بالا رو بگن و هم مسئولیت‌پذیری رو

Open in Telegram
Views5,897−34%vs avg
Forwards35
Reactions178
Comments—
#626Text

چند نکته دربارهٔ سقوط ارزش بازار شرکت‌های مرتبط با AI بخش پنجم در ادامهٔ بخش‌ چهارم (و بخش‌های قبلش): دو استراتژی پیش روی شرکت‌های پیشرو غیربورسی در AI یکی از گزینه‌های پیش روی شرکت‌هایی مثل Anthropic و OpenAI اینه که اگر مصمم هستن سراغ IPO برن، به‌تدریج برنامه‌های «بازاریابی و روابط عمومی پیش از IPO» رو شروع کنن: Pre-IPO Marketing & PR برنامه‌های Pre-IPO برای چنین شرکت‌هایی خیلی پیچیده و چندلایه است. چون اصطلاحاً باید «مدیریت انتظارات» انجام بدن: از یه طرف، این حس رو به مردم بدن که یه اتفاق خیلی بزرگ داره میفته و کم‌کم آماده باشید که وقتی سهم عرضه شد، سهم بخرید و هر کی نخره از جریان تکنولوژی و بازار و جهان عقب مونده. از طرف دیگه، باید مواظب باشن این انتظار صرفاً به اندازه‌ای ایجاد شه که خودشون فکر می‌کنن بتونن در میان‌مدت، انتظار رو برآورده کنن. اگر این انتظار خیلی زیاد باشه، بعداً که برآورده نشه، سهام سقوط می‌کنه (تعریف کلاسیک حباب). علاوه بر این، باید یه سری پیام‌های «مسئولیت‌پذیری» و «آمادگی برای پذیرش سیستم‌های حاکمیت شرکتی» و ... هم به بازار بدن که با عرف امروز جهان، بانک‌ها، شرکت‌های سرمایه‌گذاری، موسسات بیمه، تحلیل‌گران، استراتژیست‌ها، رسانه‌ها و ... باهاشون همراهی کنن. شرکت‌ها وقت عرضهٔ عمومی اگر رسانه‌ها رو نداشته باشن، قطعاً نمی‌تونن یه IPO موفق داشته باشن. یه استراتژی دوم هم وجود داره. این‌که یه شرکت بگه: من صبر می‌کنم یکی دیگه اول IPO رو انجام بده. من جلو نمی‌رم. این کار کمی قمار هست. یه سمتش اینه که اونی که اول میره IPO. یه نقدینگی بزرگ دستش میاد و مقیاس رو خیلی بزرگ می‌کنه و واقعاً بخش بزرگی از بازار رو می‌گیره و ممکنه با فاصله پیشتاز بشه و پیشتاز بمونه. اما یه سمت دیگه هم داره. ممکنه اونی که جلو می‌ره، اگر بعداً سهامش بریزه و سقوط کنه (یعنی بازی انتظارات و سودآوری و مقیاس‌پذیری رو درست اجرا نکنه)، جا برای بازیگر بعدی باز بشه. ضمن این‌که همزمان با IPOی شرکت اول، می‌تونه بره به سرمایه‌گذارها بگه: ببینین شرکت اول چقدر ارزش‌گذاری شد. شما هم بیاید توی شرکت ما سرمایه‌گذاری کنین. این‌طوری هم سرمایه جذب می‌کنه، هم مجبور نیست هزینه‌های بورسی شدن (شفافیت، انتظارات مردم و ...) رو بده. هم می‌تونه منتظر بمونه ببینه تکلیف اولی چی میشه و بعد تصمیم بگیره.

Open in Telegram
Views6,270−30%vs avg
Forwards32
Reactions146
Comments—
#625Photoedited

چون ما توی متمم از ده دوازده سال پیش دربارهٔ پیتر تیل و پالانتیر و کتاب صفر به یک حرف زده بودیم، اسم ناآشنایی براتون نیست. اما چند تا نکته رو که اون‌جا نیست این‌جا اضافه کنم: پیتر تیل توی دورهٔ‌ اول ترامپ، (به نظر من) اصلی‌ترین آدم سیلیکون‌ولی در اطراف ترامپ و عملاً پل ارتباطی تمام رفقای خودش با ترامپ بوده. شاید اگر تیل نبود، ما جنسن هوانگ و ایلان ماسک و زاکربرگ و ... رو دور و بر ترامپ نمی‌دیدیم. توی دورهٔ‌ دوم یه مقدار فاصله گرفته. علتش هم اینه که معتقده ترامپ، ساختار بروکراتیک آمریکا رو خیلی جدی نمی‌گیره (تیل به‌شدت راستگراست. و البته به ساختار و مدیریت نهادگرا اعتقاد داره). یه علت دیگه هم اینه که کارمند سابق خودش رو گذاشته کنار دست ترامپ. ونس قبلاً (۲۰۱۷) توی شرکت سرمایه‌گذاری ثیل کار می‌کرده. قاعدتاً اگر ازش بپرسن، ایدئالش اینه که در انتخابات بعد، ونس رئيس‌جمهور بشه (و شاید مثلاً یکی مثل روبیو، معاون اولش باشه). نکتهٔ جالب در مورد تیل اینه که در عین این‌که بنیان‌گذار پالانتیر هم هست، یعنی بخشی از جنگ در اوکراین و خاورمیانه دستشه، معتقده جنگ با ایران برنامه‌ریزی کافی نداشته و بد جلو رفته.

Open in Telegram
Views7,972−11%vs avg
Forwards107
Reactions298
Comments—
#624Textedited

چند نکته دربارهٔ سقوط ارزش بازار شرکت‌های مرتبط با AI بخش چهارم در ادامهٔ بخش‌های اول، دوم و سوم (همین‌طور توضیح دوبخشی دربارهٔ رویکرد کشورهای GCC به مشارکت در AI): بیاید مشخصاً به مشهورترین شرکت‌هایی فکر کنیم که در حوزهٔ AI هستن و هنوز سهام‌شون به‌شکل عمومی عرضه نشده. یعنی Anthropic و OpenAI. این شرکت‌ها الان وضعیت پیچیده‌ای دارن. برای این‌که بتونن سرمایهٔ جدید برای افزایش مقیاس پیدا کنن، یکی از بهترین راه‌های پیش روشون IPO هست: سهم عرضه کنن و وارد بورس بشن. اما بورس یه مشکل جدی داره: سهامدارهایی درگیر شرکت می‌شن که نگاه بلندمدت ندارن. سرمایه‌گذار بورسی (معمولاً) چشم‌ش به آخر فصل و آخر سال و فوقش دو سه سال بعده؛ چه سهامدار خرد و چه بسیاری از صندوق‌های سرمایه‌گذاری (امثال وارن بافت و برکشایر واقعاً کم هستن). جنس این‌جور سرمایه‌گذاری‌ها خیلی فرق داره با مثلاً پیتر تیل که سال ۲۰۰۴ با ایدهٔ زاکربرگ حال کرد. گفت بچهٔ خوبی هستی. بهت ۵۰۰‌هزار دلار می‌دم برو خوشحال باش. ۱۰٪ از سهام فیس‌بوک رو هم گرفت. واقعاً هم موفقیت یا شکست فیس‌بوک خیلی براش (از نظر مالی) فرقی نمی‌کرد. سال ۲۰۱۲ هم که سهامش رو فروخت، حول‌و‌حوش ۱ میلیارد دلار شد و ریخت «گوشهٔ حساب بانکیش». سهامداران خرد و (بسیاری از) شرکت‌های سرمایه‌گذاری انتظارهای سریع‌تری دارن. دلشون به این خوش هست که الان AI اومده قراره جهان رو عوض کنه. ایلان ماسک هم گفته فلان مدل اندازهٔ فوق‌دکتری فلان رشته می‌فهمه. Open AI هم که گفت فلان‌جا چندصد تا مسئله‌ی ریاضی همزمان حل شده. پس چند سال دیگه، آدم‌ها یا سهامدار هوش مصنوعی هستن، یا بدبخت و بیچاره. عرضه به بورس، از یه طرف یه جریان سنگین و جذاب نقدینگی ایجاد می‌کنه. از طرف دیگه، شرکت رو با یه سری سهامدار منتظر درگیر می‌کنه که اصلاً حال‌و‌حوصله یا شوق فکر کردن به پنج یا ده سال بعد رو ندارن. و اگر یه لحظه حس کنن که انگار این صنعت جواب نمیده، شروع می‌کنن به فروختن سهام و همه‌چی به هم میریزه. همین اتفاقی که الان برای Nvidia و Alphabet و ... افتاده از این جنسه. این‌جا شرکت‌هایی که وارد بورس نشده‌ان، چند تا ایده و روش و تکنیک دارن که هر کدوم بسته به نوع فعالیت، نقدینگی مورد نیاز در کوتاه‌مدت، و استراتژی سهامداران‌شون دارن به یک یا چند مورد از این‌ها فکر می‌کنن. (در ادامه می‌گم) #هوش_مصنوعی

Open in Telegram
Views7,594−15%vs avg
Forwards55
Reactions181
Comments—
#623Photoedited
Views10,300+15%vs avg
Forwards374
Reactions604
Comments—
#622Textedited
Views11,150+25%vs avg
Forwards314
Reactions607
Comments—
#621Textedited

دیروز کارام زیاد بود و وقت نشد بقیهٔ قصهٔ AI رو بنویسم. سعی می‌کنم امروز بنویسمش که دیگه بعدش احتمالاً با خبرهای انتخابات آمریکا سرگرم بشید. البته من خودم فکر می‌کنم این انتخاب در آمریکا، در عین این‌که تأثیر بسیار مهمی در مسیر بلندمدت سیاست و سیستم بروکراتیک آمریکا داره، تأثیر خاصی روی وضعیت ماه‌های پیش رو در خاورمیانه نداره. یعنی سرنوشت پیش روی منطقه بیشتر به خود شخص ترامپ، چین، بازیگران منطقه‌ای و تصمیم‌گیرها در ایران برمی‌گرده نه این‌که سنا یا کنگره دست کدوم گروهه. سال‌ها پیش، معمولاً وقتی قدرت در سنا و کنگره آمریکا جابه‌جا می‌شد، توی کشور ما می‌گفتن فرقی نمی‌کنه چه حزبی در قدرت باشه که الان دیگه همه‌ احتمالاً فهمیده‌ان واقعاً فرق می‌کرد. چون روسای جمهوری بسیار به نظر احزاب و اجماع‌سازی توجه داشتن و رفتارشون برآیند ارادهٔ احزاب بود. اما الان، اتفاقاً زمانی هست که اون حرف غلط قدیمی درست در میاد. یعنی فرقی نمی‌کنه چه حزبی در قدرت باشه. چون ترامپ به مناسبات حزبی و ساختار بروکراسی آمریکایی احترام خاصی نمی‌ذاره و سیاست رو کاملاً فردی و مثل یه شرکت اداره می‌‌کنه. در عین حال، باز هم می‌گم که به‌نظرم نتیجهٔ این انتخابات می‌تونه حرف‌های زیادی راجع به پنج سال یا ده سال بعد آمریکا بزنه.

Open in Telegram
Views11,240+26%vs avg
Forwards56
Reactions305
Comments—
#619Textedited
Views14,284+60%vs avg
Forwards315
Reactions646
Comments—