عمار نوشت 🇮🇷

«اگر هنوز کسانی هستند که اندک امیدی به تغییر رفتار یا جابه‌جایی‌های حزبی و جناحی در نظام سلطه دارند و یا تصور می‌کنند با امتیاز دادن به امریکا می‌توانند او را از دشمنی با ملّت ایران منصرف کنند، سخت در اشتباه‌اند. این تصور باطل، ناسپاسی نسبت به فتوحات عظیمی است که ملّت مسلمان ایران در سایۀ توکّل و استقامت و مجاهدت به دست آورده است. آرزوی شیطان بزرگ، تسلیم بی‌قید و شرط ملّت ایران است و کمترین گرایش تسلیم‌آمیز به دشمن سلطه‌گر، سرمایه‌ی عظیمی را که به برکت خون شهدا و با فداکاری آحاد ملت به دست آمده بر باد خواهد داد و دشمن مستکبر را برای زیاده‌خواهی بیشتر و جنگ‌ها و جسارت‌های بعدی جری‌تر خواهد کرد...» آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای ۱۳ آبان ۱۴۰۵ @ammar_neveshte

«آن بابایی که با نخوت و غرور نشسته آن‌جا راجع به همه‌ی دنیا قضاوت می‌کند، او هم بداند که معمولا مستبدّین و مستکبران عالم، از قبیل فرعون و نمرود و رضاخان و محمّدرضا و امثال این‌ها، وقتی که در اوج غرور بودند سرنگون شدند، این [ترامپ] هم سرنگون خواهد شد...» رهبر شهید انقلاب | ۱۴۰۴/۱۰/۱۹ @ammar_neveshte

انتخابات آمریکا ثابت کرد که هیچ‌وقت نباید با آخوندا درافتاد.

«کارتر یا ترامپ تفاوتی نمی‌کند؛ هر که مقابل ملت ایران بایستد، یقینا محکوم به شکست است...» @ammar_neveshte

«وَ مَنْ قُتِلَ مَظْلُوماً فَقَدْ جَعَلْنا لِوَلِيِّهِ سُلْطاناً...» شهيد سید روح‌الله عجمیان ۱۲ آبان ۱٤٠١ @ammar_neveshte

«گمنام» فقط تویی. قربون غربتت که حتی یه عکس درست و حسابی هم ازت نداشتیم؛ سید روح‌الله عجمیان... @ammar_neveshte

«مرد ناشناس» رضا امیرخانی در کتاب قیدار، جمله‌ی جالبی دارد که می‌گوید: «کاش پیش حضرت حق، اسم نداشتیم اما مرد بودیم.» او این جمله را در ارتباط با یکی از آیات سوره‌ی مبارکه یاسین، و هم‌چنین یکی از آیات سوره‌ی مبارکه‌ی قصص به کار می‌برد؛ جایی که دو «رجل» ناشناس، از مسافتی دور از آبادی از راه می‌رسند و یکی‌شان حضرت موسی و قوم بنی‌اسرائیل را نجات می‌دهد و دیگری هم قوم خودش را انذار و هشدار می‌دهد که دست از ستم به انبیای الهی بکشند و از راه حق تبعیت کنند. از میان داستان‌های قرآنی، این دومی همیشه برایم معمایی رازآلود بوده است که در نهایت این «رجل» که بود که از اطراف و حومه‌ی شهر آمد و گفت: «ای قوم من! از پیامبران پیروی کنید؟!» مرحوم علامه طباطبائی در کتاب شریف المیزان می‌فرمایند که مفسرین، سخت در تشخیص هویت این مرد اختلاف کرده‌اند؛ لکن ما اهمیتی در گفتگوی از آن ندیدیم، چون دخالتی در فهم مراد ما از آیه نداشت. آن‌چه اهمیت داشته و باید از آیه بیاموزیم، این است که آن مرد روشن‌ضمیر در چنان موقعیت خاصی به قصد حفظ جان آن پیامبران الهی قیام کرد و در این راه جان خود را نیز از دست داد. آن‌چه مهم است، این است ‌که هرکسی می‌تواند در این راه قدم بگذارد و از مشی آن بزرگوار پیروی کند. آن گروه ستمگر قصد داشتند فرستادگان الهی را به قتل برسانند که این مرد ناشناس از راه رسید و آنان را از این کار برحذر داشت. اگرچه در نهایت او را شهید کردند، اما آیه‌ی قرآن، زبان حال او را چنین می‌فرماید: «ای کاش قوم من می‌دانستند که من به چه مقامی رسیدم و خداوند چگونه مرا تکریم و تجلیل کرد...» اما این روزها، خیلی بیش‌تر به این آیه و به آن مرد ناشناس فکر می‌کنم. شاید به این دلیل که در همین فتنه‌ی زن، زندگی، آزادی، ما قصه‌ی مردی را دیدیم و شنیدیم که به حساب ما زمینی‌ها اصلا مشهور و شناخته شده نبود، اما یک‌تنه بساط عده‌ای را جمع کرد که شعارشان حمایت از آزادی بود، اما آزادانه کشتند و برهنه کردند و حرمت شکستند. فیلم‌های اعترافات‌شان به جنایتی که علیه او روا داشتند، این روزها بازنشر می‌شود و من بیش‌تر بر این فکر استوار می‌شوم که چرا «او» نتواند یکی از همان مردهایی باشد که جا پای همان «مرد ناشناس» گذاشتند؟! شهید سید روح‌الله عجمیان، مردی بود که از بافت مستضعف‌نشین حوالی شهر، آمد و با آن روضه‌ی مصور مظلومانه‌اش، پوچ بودن مدعیان دروغین آزادی را نشان داد و جان بر سر این پیمان نیز نهاد. به سید روح‌الله که فکر می‌کنم، این جمله بیش‌تر برایم معنا پیدا می‌کند: «کاش پیش حضرت حق، اسم نداشته باشیم اما مرد باشیم...»  @ammar_neveshte

مادرش می‌گفت: «کاش روح‌الله بود و باز هم براش مشق‌هاش رو می‌نوشتم.» با بغض می‌گفت. روح‌الله بچه که بود، مادرش برایش مشق‌هایش را می‌نوشت. سواد ندارد؛ اما از روی کتاب فارسی نگاه می‌کرد و شکل کلمه‌ها را می‌کشید. می‌گفت: «بچه است، خسته می‌شه...» #کتاب | این‌جا همان‌جاست | راضیه تجار زندگی‌نامه شهید سید روح‌الله عجمیان، به روایت پدر @ammar_neveshte

قربون اون دست‌خط قشنگت؛ و اون توجهت به همه‌ی جزئیات، از جمله خوانا بودن خط علیرضا بخشی... @ammar_neveshte

«یکی از بالاترین و با فضیلت‌ترین شهادت‌ها، شهادتی است که پدر شما و مرحوم طیب به آن شهید شدند؛ در دوران غربت، وحشت و اختناق؛ آن هم تنها. یک وقت انسان با هزار نفر به میدان جنگ می‌رود؛ یک وقت انسان، تنها در مقابل دشمن قرار می‌گیرد؛ این یک‌طور دیگر است. دوره‌ی اختناق واقعاً خیلی سخت بود؛ به خصوص نسبت به این‌ها که وضع عجیبی داشتند. خداوند ان‌شاءالله درجات‌شان را عالی کند...» #قصار | شهید آیت‌الله خامنه‌ای | ۱۳۷۵/۱۰/۱۰ پ.ن: بیانات در دیدار فرزندان شهید حاج اسماعیل رضایی @ammar_neveshte