Account

Posts of عمامه پرانی تا تیر چراغ برق

newest first

#14843Video
Views248−18%vs avg
Forwards17
Reactions23
Comments1
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
3 h40
16 h214
30 h248
  1. After 24 hours248
  2. Total to date248
#14842Photo
Views232−23%vs avg
Forwards8
Reactions31
Comments0
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
12 h148
26 h232
  1. After 24 hours232
  2. Total to date232
#14841Text
Views185−39%vs avg
Forwards3
Reactions24
Comments0
#14840Text

‏شاید فکر کنین این اولین باره که شیعیان تابلوی روزشمار نصب می‌کنن. ‏یه تاریخ می‌زنن برای نابودی دشمن، آخرش خود تابلو زودتر از دشمن از کار میفته. ‏نه. این کار یک سنت روایی داره. ‏حدود ۱۳۰۰ سال پیش هم برای "فرج" تاریخ تعیین شده بوده. ‏داستان طبق روایت "صحیح" کلینی در الکافی و نسخه مفصل‌تری که شیخ طوسی نقل کرده، از ابوحمزه ثمالی اینه که: ‏به شیعیان گفته شده بود: ‏"تا سال هفتاد بلاست؛ بعد از آن فرج می‌رسد." ‏ابوحمزه هم مثل سایر شیعیان داشته سال‌ها رو می‌شمرده: ‏۶۸... ‏۶۹... ‏۷۰... ‏سال ۷۰ رسید. ‏گذشت. ‏تموم شد. ‏هیچی نشد. :-)))))) ‏نه گشایشی شد، نه حکومتی تشکیل شد، نه ورقی برگشت؛ لیترالی هیچی نشد. ‏حتی اطلاعیه‌ای هم نیومد که: ‏"به علت پاره‌ای مشکلات، مراسم فرج با اندکی تاخیر برگزار خواهد شد." ‏ابوحمزه که دیگه پشمی براش نمونده بود، میگه بذار برم این مسئله رو مستقیم با امام باقر حل کنم. ‏رفت و گفت: ‏ببخشید؛ علی گفته بود تا سال ۷۰ بلاست و بعدش گشایش میاد. ‏سال ۷۰ هم گذشت. ‏هیچ خبری نشد. ‏چرا با احساسات ما بازی کردین؟ ‏:-)))))) ‏یعنی بنده خدا با رسید مراجعه کرده بود: ‏"اینجا نوشته تحویل سال ۷۰. علی هم پایینش امضا کرده. الان سال ۷۰ رد شده؛ من با این برگه باید چیکار کنم؟" ‏پاسخ امام باقر از خود سوال عجیب‌تر بود. ‏گفت: ‏خدا واقعا این امر رو برای سال ۷۰ تعیین کرده بود؛ اما وقتی حسین کشته شد، خدا بر مردم خشم گرفت و تاریخ رو تا سال ۱۴۰ عقب انداخت. ‏:-)))))))))) ‏ابوحمزه رفته بود درباره موعد سال ۷۰ اعتراض کنه؛ با تاریخی برگشت که انگار واحد پشتیبانی فقط عدد قبلی رو ضربدر دو کرده بود: ‏۱۴۰. :-)))) ‏سال ۷۰ نشد؟ ‏مشکلی نیست. ‏سال ۱۴۰ اکی میشه. ‏ابوحمزه هنوز داشت تو ذهنش پردازش می‌کرد که چطور واقعه‌ای در سال ۶۱، موعد سال ۷۰ رو هفتاد سال عقب انداخته که امام ادامه داد: ‏ما تاریخ سال ۱۴۰ رو هم به شما گفتیم. ‏ولی شما رفتین خبر رو پخش کردین و راز رو لو دادین. ‏خدا هم دوباره تاریخ رو عقب انداخت و از اون به بعد، دیگه هیچ تاریخی نزد ما تعیین نشد. ‏:-)))))))))))))) ‏احتمالا یکی از شیعیان داشته تو کوچه با برادر زنش قدم می‌زده که این مکالمه بینشون ردوبدل شده: ‏– خبر داری چی شد؟ ‏نه، چی شد؟ ‏– "دست خدا عیان شد، سال فرج بیان شد." ‏خبر همین‌طور دهان‌به‌دهان می‌چرخه تا ظاهرا به آسمون می‌رسه. ‏خدا متوجه میشه تاریخ عملیات لو رفته و پروژه سال ۱۴۰ رو هم از تقویم خارج می‌کنه. :-)))) ‏عملیات فرج نه به‌خاطر کمبود نیرو شکست خورده بود، نه به‌خاطر آمادگی دشمن، نه به‌خاطر تغییر موازنه سیاسی. ‏هوادارا تاریخش رو برای هم تعریف کرده بودن. ‏خدا: ‏"سال ۱۴۰ عملیات رو شروع می‌کنیم؛ ولی محرمانه‌ست، به کسی نگین." ‏شیعیان: ‏"چشم؛ فقط بین خودمون می‌مونه." ‏خدا: ‏"خب دیگه نمی‌کنم." :-)))) ‏توضیحات امام باقر تموم میشه. ‏ابوحمزه هم تشکر می‌کنه و برمی‌گرده خونه. ‏ولی بعضی جواب‌ها سوال رو حل نمی‌کنن؛ فقط سوال رو از حالت ساده به چندلایه ارتقا میدن. ‏این جواب هم گویا مثل یه گره تو ذهن ابوحمزه باقی می‌مونه. ‏بعدتر که نوبت به امام صادق می‌رسه، پیش خودش میگه: ‏بذار یه بار دیگه با امام صادق هم دبل‌چک کنم. ‏شاید من اشتباه شنیدم. ‏شاید منظور امام باقر چیز دیگه‌ای بوده. ‏شاید واقعا نگفت که خدا اول سال ۷۰ رو تعیین کرد، بعد کردش ۱۴۰، بعد چون خودمون خبر رو پخش کردیم کلا تاریخ رو برداشت. ‏پا میشه میره پیش امام صادق و کل پرونده رو دوباره باز می‌کنه. ‏سال ۷۰... ‏قتل حسین... ‏سال ۱۴۰... ‏لو رفتن عملیات... ‏لغو تاریخ... ‏گس وات؟ ‏امام صادق نه میذاره، نه برمی‌داره؛ در جواب میگه: ‏"قَدْ کَانَ کَذَلِکَ." ‏یعنی: ‏"بله؛ همین‌طور بوده." ‏نه توضیح اضافه‌ای. ‏نه اصلاحیه‌ای. ‏نه اینکه "شما درست متوجه نشدین." ‏ابوحمزه رفته بود گره ذهنیش رو باز کنه؛ امام بعدی نگاهی به گره انداخت و گفت: ‏"نه، سالمه. همین شکلی باید باشه." ‏تیکت با وضعیت Resolved بسته شد. ‏ناگفته نمونه: ‏این روایت در کافی، تو باب تعیین وقت اومده. ‏چند روایت پایین‌تر، دوباره از امام صادق نقل شده: ‏"کَذَبَ الْوَقَّاتُونَ، إِنَّا أَهْلُ بَیْتٍ لَا نُوَقِّتُ." ‏یعنی: ‏"کسانی که وقت تعیین می‌کنن دروغ میگن؛ ما اهل‌بیت وقت تعیین نمی‌کنیم." ‏علمای شیعه البته میگن این تناقض نیست؛ اسمش "بداء"ه. ‏یعنی خدا از اول همه‌چیز رو می‌دونسته، ولی موعد اعلام‌شده قطعی نبوده و با تغییر شرایط، تقدیر ظاهری هم تغییر کرده. ‏یعنی همه‌چیز درست بوده و تنها سوءتفاهم این وسط، انتظار ابوحمزه بوده که فکر کرده وقتی تاریخی اعلام میشه، قراره تو همون تاریخ اتفاقی بیفته. :

Open in Telegram
Views218−28%vs avg
Forwards8
Reactions10
Comments1
#14838Photoalbum
Views249−18%vs avg
Forwards3
Reactions—
Comments—
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
51 h226
78 h249
  1. Total to date249
#14837Photoalbumedited
Views251−17%vs avg
Forwards3
Reactions18
Comments0
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
51 h225
78 h251
  1. Total to date251
#14836Photo
Views254−16%vs avg
Forwards9
Reactions17
Comments0
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
55 h241
68 h254
  1. Total to date254
#14835Photoedited
Views234−23%vs avg
Forwards4
Reactions25
Comments0
Views growthHide views growth

Views growth

Hours after publication

Show as table
Hours after publicationViews
0 h0
64 h223
78 h234
  1. Total to date234
#14833Text

رهبر غایب مهندسی ابهام و راهبرد پنهان قدرت ✍ امام زنان ازجلو الله پدیده رهبر غایب را می‌توان یکی از شگردهای مدیریت قدرت و مهندسی افکار عمومی دانست. در این الگو، غیبت فیزیکی رهبر نه لزوما یک محدودیت بلکه فرصتی برای ایجاد ابهام، فرار از پاسخ‌گویی و حفظ اقتدار بدون حضور مستقیم است. نمونه‌های این الگو را می‌توان در جایگاه امام زمان در الهیات سیاسی شیعه، مسعود رجوی در سازمان مجاهدین خلق و مجتبی خامنه‌ای در معادلات سیاسی جمهوری اسلامی بررسی کرد. مزیت چنین الگویی برای ساختار قدرت، تبدیل یک شخصیت به نمادی دست‌نیافتنی و غیرقابل ارزیابی است. شخصیتی که نبود اطلاعات شفاف درباره او، امکان تفسیرهای متعدد، مدیریت وفاداری هواداران و پنهان‌ماندن مناسبات واقعی تصمیم‌گیری را فراهم می‌کند. در واقع، غیبت می‌تواند خود به ابزار حکمرانی تبدیل شود: قدرت بدون پاسخ‌گویی، اقتدار بدون حضور و نفوذ بدون شفافیت. این همان نقطه‌ای است که غیبت از یک وضعیت به یک راهبرد سیاسی و امنیتی تبدیل می‌شود. @amamehparani

Open in Telegram
Views298−2%vs avg
Forwards4
Reactions14
Comments0
#14829Text
Views301−1%vs avg
Forwards8
Reactions22
Comments0
#14828Text
Views371+23%vs avg
Forwards11
Reactions18
Comments0
#14826Photo
Views361+19%vs avg
Forwards4
Reactions25
Comments0
#14825Text
Views592+96%vs avg
Forwards6
Reactions25
Comments0