نــور | Noor

من اگر روزی شود نقاش این دنیا شوم این جهان را عاری از هر غصه و غم می‌کشم بهر دلها مهربانی بی قراری یک‌دلی هر دلی را در کنار شاخه‌ای گل می‌کشم اندر این دنیا کسی بر کس ندارد برتری من غنی را با فقیر، یکجا یکسان می‌کشم زشت و زیبا، خالق و پروردگار ما یکیست زشت و زیبا پیش هم، اما انسان می‌کشم عشق‌هایی که در آن بوی خیانت می‌دهند تا ابد محکوم دلتنگی به زندان می‌کشم هرکجا قلبی شکست، ما بی‌تفاوت بوده‌ایم آری آری بهر دل‌های شکسته نیز، درمان می‌کشم من در این دنیا تمام مردمش را بی‌درنگ با تنی سالم، لب خندان، خرامان می‌کشم - جواد الماسی | نــور

گویند اگر می بخوری، عرش بلرزد عرشی که به یک باده بلرزد، به چه ارزد؟ در خانه‌‌ی ما زیرزمینی‌ است که در آن یک خُم بخوری، خشتی از آن نیز نلرزد - منسوب به خیام | نــور

ای دریغا چه گلی ریخت به خاک! چه بهاری پژمرد! چه دلی رفت به باد! چه چراغی افسرد! هر شب این دلهره‌ی طاقت سوز خوابم از دیده ربود هر سحر چشم گشودم نگران: چه خبر خواهد بود؟ - هوشنگ ابتهاج | نــور

ای عاشقان ای عاشقان، پیمانه‌ها پرخون کنید وز خون دل چون لاله‌ها، رخساره‌ها گلگون کنید آمد یکی آتش‌سوار، بیرون جهید از این حصار تا بردمد خورشید نو، شب‌های ما وارون کنید - مولانا | نــور

گفته می‌شد: هرکه با ما نیست با ما دشمن است! گفتم آری این سخت فرموده اهریمن است! اهل معنا، اهل دل، با دشمنان هم دوستند، ای شما با خلق دشمن؟! قلبتان از آهن است؟! - فریدون مشیری | نــور