Posts of SHAHRIYAR

They Say That Time's Supposed To Heal Ya, But I Ain't Done Much Healing.

وقتی آدم به این نقطه می‌رسه انگار تمام پل‌های پشت سر خودش رو خراب کرده تا راه بازگشتی نمونه؛ شاید نه به این دلیل که دیگران رو دوست نداره، بلکه از ترس این هست که ظرفیت روحیش دیگه تاب هیچ حضور و دریغی رو نداره، این بی‌عاطفگی محض بیشتر به یک انزوای خودخواسته‌ٔ خودکامه می‌مونه؛ سکوتی سرد و سنگین که آدم در اون خودش رو انگار درون قفسی از جنس فولاد حبس می‌کنه تا مبادا دوباره چیزی از درون فرو بریزه.

خودم را تا حد بی‌عاطفگی محض از همه کنار کشیده‌ام، همه را با خود دشمن کرده‌ام، با هیچ‌کس حرف نمی‌زم. • فرانتس کافکا

گفت: اگر خوابت برد، جای مرا هم در میان رویاهایت خالی بگذار.

دلم پیش اونه آخه اون بی‌‌وفا . . .

با صدای تو همه‌ی کتاب‌ها خوبند... تو که می‌خوانی‌شان آن‌طور لم داده به دیوار و... تو بعداً مرا پیدا خواهی کرد، مگر نه؟ پیدایم خواهی کرد؟ 📖 میرا 🪶 کریستوفر فرانک

می‌خواستم بگویم، می‌خواستم بلند فریاد بزنم که چقدر خسته‌ام. اما وقتی دهان باز کردم، دیدم فرياد هم توان راه رفتن ندارد. حنجره‌ام خالی از طنین شده است؛ مثل خانه‌ای فراموش شده که سال‌هاست حتی نسیمی هم در آن نمی‌پیچد.

روز پاییزیتون خوش🍁🤍🍂

راز ماندگاری آدم‌ها همین هست: فهمیدن ناگفته‌ها

"تنها تو توانستی اندوه مرا حدس بزنی.."

اگر شب‌ها خوابت نمی‌برد، بدان که من در همین سیاهی، بیدار نشسته‌ام و دارم به این فکر می‌کنم که فاصله میان دو قلب، چقدر می‌تواند عمیق باشد و با این حال چقدر زنده بماند.

اما با این‌ همه، چطور می‌توانم دست از این دلتنگی بردارم؟ تو تنها روزنه‌ای هستی که از آن می‌شود رنج انسان بودن را تحمل کرد.

به‌به🍁❤️‍🔥🍂

نوشته بود: اما عزیز من، حضور تو برای من سنگینی نیست، سبک‌بالی‌ست. مثل پرنده‌ای که بعد از سال‌ها طوفان، تازه آشیانه‌اش را پیدا کرده باشد. امشب اگر خوابت نبرد، به صدای این باران گوش کن؛ این همان بغض من است که دارد روی شیشه‌های خانهٔ تو دست می‌کشد.

می‌ترسم از اینکه با نگاه کردن به تو، ناخواسته اندوه خودم را به روحت تزریق کنم.

کاش می‌توانستم تمام این کاغذها را بسوزانم و خاکسترشان را در هوایی پخش کنم که تو در آن نفس می‌کشی. شاید آن‌گاه بدون هیچ واسطه‌ای، کلمه‌ای می‌شدم بر لب‌های تو.

تمام روزهایی که نبودی، دنیا فقط یک نمایش شلوغ و بی‌معنی بود. دویدم، از خودم هم دور شدم، در میان آدم‌ها و سایه‌ها چرخیدم، اما هیچ‌جا، هیچ‌کس، بوی تو را نمی‌داد.

Nerdesin beni unutsun demişsin nerdesin?

کجایی؟

حقیقت این است که روح من هیچ‌وقت جزیی از این دنیای بی‌مهر نشد؛ همیشه جایی میان گذشته و آغوش تو جا مانده بود.

No text

- چرا این‌ قدر لفتش می‌دی جواب بدی؟ + ​چون دارم فکر می‌کنم چطور بگم «دلم تنگ شده» که به تو برنخوره، به خودم هم صدمه نزنه.

دوباره تو قلبم یه حسی اومده . . .

آخرش چی شد؟ شدی همون آدمی که حتی تو خلوت خودش هم جرئت نداره بلند بخنده، مبادا سایه‌ٔ سنگین حضور اون بیاد و تو سرت نق بزنه. خسته شدی از بس مرزهای خودت رو عقب کشیدی تا توی زندگی اون جا بشی، تا آخرش ببینی حتی یه گوشه‌ٔ کوچیک هم واست تو قلبش نبوده.

باز هم جام را پُر کن، ای ساقیِ این خانه‌ٔ متروک! بگذار این تلخی مدام، تا ته رگ‌های خسته‌مان بدود. چه کسی گفته است این شبِ کج‌دار و مریز روزی به سر می‌رسد؟ ما خودِ شبیم؛ سراپا سیاهی، سراپا دردی که به تن روزگار سنجاق شده است.

کاش فکر کردن هم مثل حرف زدن صدایی داشت، شاید آن‌ وقت یک نفر می‌آمد و می‌گفت: «بس است، بخواب.»

No text

می‌بینی ریچارد پارکر؛ گاهی آدم‌ها برای نگفتن حقیقت، به رنگ نگاهشان پناه می‌برند.

به مادمازل کتی گفتم: تو هیچوقت عاشق شدی ؟ خاکستری نگاهم کرد. خاکستری ، غمگین ترین رنگهاست! • ميترا الياتی

Cry for me, I want to kiss your tears. برای من گریه کن، می‌خواهم اشک‌هایت را ببوسم. @ShahriyarOffcial✅