•نقاب•

حال و احوالم اون بچه‌ چهارپنج ساله‌س که می‌گه یه روز انقدر قوی می‌شم که دیگه جلوی هیچکی گریه نکنم. اصلا می‌رم یه جای دور، یه جایی که دست هیچکی بهم نرسه.

اشک‌های یک بزرگ‌سال یعنی فاجعهٔ روحی؛ چیزی مثل اشک‌هایی که خداوند به خاطر بدذاتی انسان می‌ریزد.

سکوت آدم‌ها...

،

تیکه کتاب‌هایی که دنبالشون می‌گردی اینجاست:

~~~

‏انگار یه شمعی درونم خاموش شده که به این آسونیا دوباره روشن نمیشه.

«از کارهایی که برای عشق کردم پشیمون نیستم فقط دیگه هیچوقت برای هیچکس انجامشون نمیدم.»

سلام عزیز دلم. این نامه را برای تو می‌نویسم. تویی که هر وقت نیاز داشتم به کارِ مهم‌تری مشغول بودی.

مراقب شکستن یکی بودی، وقتی خودت هزار تیکه شده بودی.