Posts of -itGallery | ایت گالری-

گوش کن وزشِ ظلمت را می‌شنوی؟ من غریبانه به این خوشبختی می‌نگرم، من به نومیدیِ خود معتادم… |فروغ‌فرخزاد| @itGallery

ما باید بخندیم و گریه کنیم. عشق بورزیم، کار کنیم، لذّت ببریم و رنج بکشیم. با نوسانی بسیار در تمام طول حیات. به گمان من، انسان همین است. |گوستاو فلوبر| @itGallery

چون سر آمد دولت شب‌های وصل بگذرد ایام هجران نیز هم حافظ @Itgallery

«من در گوشه‌ی خودم زندگی می‌کنم و با تسلای تلخ و بیهوده‌ای به خود دلداری می‌دهم.» |داستایفسکی | @itGallery

🔥 شهری که در آتش سوخت؛ پاریس، ۱۸۷۱ تصور کن شهری که روزی پر از زندگی بوده، حالا زیر سایه دود و شعله‌های آتش نفس میکشه... در سال ۱۸۷۱، پاریس درگیر جنگی داخلی به نام «کمون پاریس» شد. مردم علیه دولت شوریده بودند و ارتش برای بازپس‌گیری شهر وارد خیابان‌ها شده بود. هفت روز نبرد خونین، آتش‌سوزی و کشتار، پاریس رو به ویرانه تبدیل کرد. در همین روزها، حتی گورستان پرلاشز هم از جنگ در امان نموند؛ جایی که آخرین مبارزان کمون میان قبرها جنگیدند و سرانجام بسیاری از آن‌ها در همان‌جا تیرباران شدند. آنری فیلیپوتو در این نقاشی، پاریس شعله‌ور رو از چشم‌انداز همین گورستان به تصویر کشیده؛ شهری که حتی آرامگاه مردگانش هم به میدان جنگ تبدیل شده بود. گاهی تاریخ، پیش از آنکه در کتاب‌ها نوشته شود، در آتش یک شهر ثبت می‌شود.  Henri Philippoteaux | Paris on Fire (1871) @itGallery

حتی اگر هزار بار دیگر تو را نبینم، احتیاج دارم بدانم جایی در این شهر کثیف ترسناک، در گوشه‌ای از این جهنم سیاه، تو هستی و مرا دوست داری. ارنستو ساباتو @Itgallery

«لحظه‌ای که نخستین داستان عشق را شنیدم، در جست‌وجوی تو افتادم؛ بی‌آنکه بدانم چقدر نابینا بوده‌ام. عاشقان سرانجام جایی یکدیگر را پیدا نمی‌کنند؛ آن‌ها از آغاز در وجود یکدیگرند.» |مولانا| @itGallery

🧹 پرواز یک جادوگر بر فراز شهر؛ این تصویر رازآلود، اثر ویلیام مورتنسن (William Mortensen)، عکاس آمریکایی است که با عنوان Off for the Sabbot شناخته می‌شود. مورتنسن با الهام از افسانه‌های اروپایی درباره گردهمایی شبانه جادوگران، زنی را در حال پرواز بر فراز شهری قرون‌وسطایی به تصویر کشیده است. جالب اینکه این اثر برخلاف ظاهر نقاشی‌گونه‌اش، یک عکس هنری است که با تکنیک‌های ترکیب و دست‌کاری تصویر خلق شده؛ نمونه‌ای از هنری که مرز میان واقعیت و خیال را محو می‌کند. 🩶 William Mortensen | ۱۹۲۷ @itGallery

|ویرجینیا وولف | @itGallery

اگر هدف زیادی سطح پایین باشد، حوصله‌مان سر می‌رود. اگر هم زیادی سطح بالا باشد مضطرب می‌شویم. نقطه‌ی ایده‌آل این است که تحت فشار قرار بگیریم، اما دستپاچه نشویم. جولیان باگینی @Itgallery

@Itgallery

این را هم می‌شنوی که می‌گویند فقر بهترین انگیزه‌ی هنرمند است، این‌ها نیش فقر را هرگز در جان و تن‌شان حس نکرده‌اند، این‌ها نمی‌دانند که فقر چه بر سر و روزگار آدم می‌آورد، تو را به ذلت و حقارتی بی‌پایان می‌اندازد. بال تو را از جای می‌کند و روحت را مثل سرطان می‌خورد. @itGallery

مثل پلنگی که با یک جست طعمه اش را ربوده باشد،به یک طرف غلطید ،مرا به طرف خودش کشاند و در بازوهای محکمش به حدی فشار داد که نزدیک بود له و لورده شوم. سر و صورت مرا با بوسه پوشاند. @itGallery

@itGallery

گاهی مرگ ،پایان رنج یک انسان است اما آغاز رنجی بی پایان برای کسی است که او را دوس داشته و زنده مانده است!. @itGallery

@Itgallery

پادشاهی می‌خواست پاسخ سه پرسش را بداند: بهترین زمان برای انجام هر کار چه زمانی است؟ مهم‌ترین آدم زندگی چه کسی است؟ و مهم‌ترین کاری که باید انجام داد چیست؟ پاسخی که سرانجام یافت، این بود: مهم‌ترین زمان، اکنون است؛ مهم‌ترین آدم، کسی است که همین لحظه با او هستی؛ و مهم‌ترین کار، نیکی کردن به اوست. | لئو تولستوی| @ItGallery

شکر حق را کان دعا مردود شد من زیان پنداشتم آن سود شد حضرت مولانا @Itgallery

نقاشی vs عکس چهره های مشهور تاریخ. @itGallery

مرگ همیشه خیلی آسان تر از عشق بوده است. ‌ |ایلهان برک| @itGallery

@Itgallery

@Itgallery

یک جایی می‌رسد که آدم دست به خودکشی می‌زند ؛ نه اینکه تیغ بردارد رگش را بزند ، نه ! قید احساسش را می‌زند ...! |چارلز بوکفسکی| @itGallery

نقاشی " عشاق " یکی از عجیب‌ترین و غم‌انگیزترین آثار تاریخ هنره . دو نفر در حال بوسیدنِ هم هستن ، اما صورتِ جفتشون با پارچه‌ای سفید پوشانده شده . خیلیا می‌گن این نقاشی نمادِ اینه که ما هیچ‌وقت نمی‌تونیم آدمایی که دوستشون داریم رو به طور کامل بشناسیم ؛ همیشه یه فاصله‌ی پنهان وجود داره . اما حقیقتِ تاریک‌تر اینه که وقتی رنه ماگریت (نقاش) بچه بود ، مادرش خودش رو تو رودخونه غرق کرد و وقتی جسدش رو پیدا کردن ، لباسش روی صورتش رو پوشونده بود .. این نقاشی ، انعکاسِ همون ترومای رها شدن تو تاریکیه . | 𝖳𝗁𝖾 𝖫𝗈𝗏𝖾𝗋𝗌 𝖻𝗒 𝖱𝖾𝗇𝖾‌ 𝖬𝖺𝗀𝗋𝗂𝗍𝗍𝖾 |🤎| @itGallery

«چیزی نیست» عبارتی‌ست که آن را می‌گوییم، وقتی درونمان لبریز از همه‌چیز است. @itGallery

گنه کردم گناهی پر ز لذت در آغوشی که گرم و آتشین بود گنه کردم میان بازوانی که داغ و کینه‌جوی و آهنین بود |فروغ فرخزاد| @itGallery

«دنیای درون یک زن می‌تواند به همان سرعت دگرگون شود که جهان در میانه‌ی جنگ.» کریستین هانا | بلبل (The Nightingale) @itGallery

​ در زبان گل‌های عصر ویکتوریا و اساطیر یونان، اسفودل پیامِ بسیار تلخ و تاریکی داشت: « افسوسِ من، تا گور به دنبالِ تو خواهد آمد. » این گل رو روی مزارِ کسانی می‌ذاشتن که عشقشون هرگز تو این دنیا به سرانجام نرسید. فرستادنِ این گل در واقع یه اعترافِ دردناکه: « من تا آخرین نفسم، و حتی بعد از مرگ، بارِ غمِ از دست دادنِ تو رو به دوش می‌کشم. » اسفـودل ( 𝖠𝗌𝗉𝗁𝗈𝖽𝖾𝗅 ) 🤍 @itGallery

«آدم نمی‌تواند خوب فکر کند، خوب عشق بورزد و خوب بخوابد، اگر خوب غذا نخورده باشد.» |ویرجینیا وولف| @itGallery

«آدم‌هایی که دوستت دارند چه کار می‌کنند؟ تو را در آغوش می‌گیرند و حتی وقتی دوست‌داشتنی نیستی، دوستت دارند.» |دِب کالتّی| @itGallery