Posts of Армянская Церковь в Москве

«Մեր այս արյունոտ մղձավանջի ժամին դժվար ուրախությամբ ուրախանալով Վեհիդ արժանավոր հայտնությամբ պայծառամիտ ու քաջակորով նախնիներիդ գահին, հանուն մեր ամենքիս և հանուն Քեզ երբեք չցանկալով, որ, Աստված մի արասցե, Քո տառապյալ նախնիներից շատերի նման մեն ու միակ դիմադարձողը մնաս մեր բոլոր պատուհասների,- հայ գրողների Քո համայնքը լիահույս է, որ իշխանական միտքդ պայծառ, քայլդ վստահ և աջդ կորովի է լինելու – գավազանդ խփելու ես Արարատյան այս սուրբ հողին, և գավազանդ հիմնասյուն է դառնալու մեր բոլորիս հայրենի տան, որ լույս ու ջերմություն, սեր ու վստահություն է հորդելու, որ վանելու, քշելու է կարմիր մղձավանջի այս ժամը իրենից հեռու, հեռու»: Ամեն, եղիցի, եղիցի։ Մայր Աթոռ Սբ. Էջմիածնի միաբան հայր Ասողիկ

«27 տարի առաջ, Ամենակալ Աստծո ողորմությամբ եւ կամքով ու ընտրությամբ Ազգիս, Հայոց Եկեղեցու Հայրապետության առաքելական Սբ Աթոռին բազմեց Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Բ Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը։ Վայելելով իր երանաշնորհ նախորդ Հայրապետաց՝ Տ. Տ. Վազգեն Առաջինի եւ Տ. Տ. Գարեգին Առաջինի, լիակատար վստահությունն ու վկայությունը, այլեւ ունենալով նվիրյալ ու բազմարդյուն ծառայության մեծ վաստակ ի պայծառություն Հայոց Եկեղեցու՝ հենց Նորին Սրբություն Տ. Տ. Գարեգին Բ. Հայրապետին շնորհվեց ծանր պատասխանատվությունն ու պարտականությունը հովվելու եւ առաջնորդելու հայ ժողովրդին ի Հայաստան եւ ի Սփյուռս։ Եվ այսօր կուզեմ վերստին հիշել մարգարեական խոսքերը Մեծն Հրանտ Մաթևոսյանի, որոնք նա ընծայել էր Վեհափառ Հայրապետին օծման և գահակալության առիթով.

Ամենայն Հայոց Հայրապետը։ Տեսանյութը՝ Շեմ Հ/Ը-ի

Վեհափա՛ռ Տեր, Շնորհավորում եմ Ձեզ օծման և գահակալության 27-րդ տարեդարձի առթիվ։ Մեր ազգի հազարամյա ողջ պատմության ընթացքում եղել է Ամենայն Հայոց Հայրապետի օծման ընդամենը 132 իրադարձություն։ Առաջին Հայրապետի՝ Սուրբ Գրիգոր Լուսավորչի օծումից մինչև Ձեր օծումը ձգվում է մեր ազգի հոգևոր շարունակականության անխզելի շղթան՝ իր 132 օղակներով։ Այդ շղթան ոսկե թելի պես անցնում է հայ ազգի ու մեր Հայրենիքի պատմության միջով՝ սերունդներին փոխանցելով մեր հավատքն ու ինքնությունը։ Մաղթում եմ Ձեզ քաջառողջություն, արևշատություն և անսասան կորով՝ շարունակելու Ձեր հայրապետական առաքելությունը՝ ի զորություն մեր Սուրբ Եկեղեցու, ի միաբանություն մեր ժողովրդի և ի բարօրություն Հայրենիքի։ Թող Տերը պահապան ու զորավիգ լինի Ձեզ, իսկ Ձեր հայրապետական գավազանը՝ միշտ ծաղկյալ։ Որդիական խոնարհումով՝ Սամվել Կարապետյան

Պատարագիչ սրբազանն իր քարոզում շնորհավորեց Ամենայն Հայոց Հայրապետին օծման ու գահակալության տարեդարձի կապակցությամբ և անդրադարձավ Վեհափառ Հայրապետի հոգևոր, մշակութային, կրթական ու եկեղեցաշեն գործունեությանը՝ ի մասնավորի նշելով. «Այս 27 տարիները հոգևոր «ընդունելի տարվա» հռչակման տարիներ են: Չնայած պատերազմներին, տնտեսական դժվարություններին, հոգևոր ու քաղաքական ցնցումներին՝ Հայրապետն անխոնջ կերպով իր ուսերին կրում է պատասխանատվության այս խաչը՝ աղոթելով ժողովրդի բարօրության, հայրենիքի խաղաղության և եկեղեցու միասնության համար: Քսանյոթ տարվա հայրապետական խաչ՝ ի սպաս ժողովրդի, աստվածային հանձնառության իրագործում՝ գործով ու կյանքով»։

No text

No text

No text

No text

No text

No text

Հայրապետական մաղթանք Ամենայն Հայոց Հայրապետի օծման և գահակալության 27-րդ տարեդարձի առիթով 🟣 Նոյեմբերի 1-ին Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնում Ն.Ս.Օ.Տ.Տ. Գարեգին Երկրորդ Ծայրագույն Պատրիարք և Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի գահակալության 27-րդ տարեդարձի առիթով Սուրբ Պատարագի ավարտին կատարվեց Հայրապետական մաղթանք: Ընկալյալ կարգի համաձայն հավատացելոց երկրպագության համար դուրս էր բերվել նաև Սկևռայի սրբոց մասանց պահարանը։ Սրբազան արարողությանը ներկա էին Հայ Եկեղեցու թեմակալ առաջնորդներ, Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի միաբաններ և ուխտավոր հայորդիներ: Պատարագիչն էր Մայր Աթոռի Վարչատնտեսական բաժնի տնօրեն Գերաշնորհ Տ. Մուշեղ եպիսկոպոս Բաբայանը:

No text

No text

No text

🔹29 октября, в преддверии Дня народного единства, в Правительстве Новосибирской области состоялась традиционная ежегодная встреча губернатора региона Андрея Травникова с руководителями религиозных организаций и представителями основных конфессий. В мероприятии принял участие клирик ААЦ, настоятель церкви Пресвятой Богородицы (Сурб Аствацацин) города Новосибирска иерей Григор Бекназарян. 🔹Главной темой встречи стало сохранение и укрепление традиционных духовно-нравственных ценностей, которые служат основой единства многонационального и многоконфессионального общества. В Сибири, где веками в мире и согласии живут представители разных народов и вероисповеданий, сохранение духовных ориентиров, уважение к истории и традициям предков остаются залогом стабильности и благополучия региона. 🔹Участие Армянской Церкви в подобных встречах свидетельствует о ее стремлении укреплять межнациональный мир в Новосибирской области, вносить вклад в духовное просвещение и сохранение нравственных идеалов общества.

No text

No text

No text

No text

🔹30 октября в пресс-центре Государственной публичной научно-технической библиотеки СО РАН состоялось заседание комиссии по межнациональным и межрелигиозным отношениям и миграции Общественной палаты Новосибирской области. 🔹По приглашению Общественной палаты Новосибирской области в заседании принял участие настоятель церкви Пресвятой Богородицы (Сурб Аствацацин) города Новосибирска иерей Григор Бекназарян. 🔹Главными темами встречи стали укрепление гражданского мира, межнационального и межрелигиозного согласия в регионе, сохранение традиционных духовно-нравственных ценностей и гармонизация межэтнических отношений. 🔹По окончании официальной части участники и гости посетили выставку древних и современных армянских книг «От древности до современности», которая проходит в стенах ГПНТБ. Знакомство с историческими фолиантами и современными изданиями стало продолжением встречи и позволило еще раз подчеркнуть глубокие духовные и культурные корни армянского народа, а также его вклад в мировое культурное наследие.

Мансветовские чтения: иерей Гевонд Тёмкин осветил особенности богослужебного круга Армянской Апостольской Церкви 29 октября в Московской духовной академии (г. Сергиев Посад) прошли II Международные Мансветовские чтения — научная конференция по литургике и гимнографии, посвящённая памяти профессора И. Д. Мансветова, выдающегося исследователя церковного устава и истории богослужения. 

2025 թվականի այս օրերին սկսվեց Նիկոլ Փաշինյանի արշավը Հայ Առաքելական եկեղեցու դեմ։ Այս արշավը, սակայն, նոր չէ, սկիզբ է առել դեռ 2018 թվականին, երբ, այսպես կոչված՝ թավշյա հեղափոխությամբ իշխանության եկածները փորձում էին սասանել Հայ Առաքելական Եկեղեցին փոքրիկ մի խմբի միջոցով։ Հարձակումներ, հալածանք, սահմանադրության եւ օրենքների աննախադեպ ոտնահարում, որոնք լավագույնս նկարագրում են օրվա իշխանության էությունը։ Հին ու նոր իրադարձությունների ընթացքին հետե՛ւեք Տիգրան Պասկեւիչյանի «Հակաեկեղեցական օրացույց. 2025-2026» ֆիլմում:

В XIX веке, в эпоху декаданса, её образ стал особенно притягательным — в нём ощущалась хрупкая грань между красотой и гибелью. Для Суренянца, воспитанного в христианской культуре, этот сюжет был не поводом для эпатажа, а возможностью заглянуть в тёмные уголки человеческой воли. Он как-будто задавался вопросом «где проходит черта, за которой искусство становится преступлением?». Его Саломея — это размышление о цене выбора, о том, как легко красота превращается в оружие, если ею движет не вдохновение, а месть.

Библейский сюжет и его культурная судьба История Саломеи, рассказанная евангелистами Марком и Матфеем, умещается в несколько строк, но в этих строках — целая вселенная смыслов. На пиру у Ирода Антипы дочь Иродиады танцует, пленяя царя, и в награду просит голову Иоанна Крестителя — по наущению матери. Ирод, связанный собственным словом, вынужден исполнить просьбу. В этом сюжете столько напряжения: обещание, данное при всех, становится ловушкой; красота оборачивается орудием мести; мгновение восторга сменяется тяжестью непоправимого. Cами евангелисты не называют девушку по имени — Саломею мы знаем благодаря историку Иосифу Флавию и последующей культурной традиции. И именно эта традиция, нараставшая веками, превратила эпизод в неисчерпаемый источник вдохновения: художники, поэты, композиторы видели в Саломее то роковую соблазнительницу, то жертву обстоятельств, то символ судьбы, играющей человеческими жизнями.

В XIX веке, в эпоху декаданса, её образ стал особенно притягательным — в нём ощущалась хрупкая грань между красотой и гибелью. Для Суренянца, воспитанного в христианской культуре, этот сюжет был не поводом для эпатажа, а возможностью заглянуть в тёмные уголки человеческой воли. Он как-будто задавался вопросом «где проходит черта, за которой искусство становится преступлением?». Его Саломея — это размышление о цене выбора, о том, как легко красота превращается в оружие, если ею движет не вдохновение, а месть.

ԽՍՀՄ և ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ Մարիամ Ասլամազյան Նկարչուհու ստեղծագործական առաջին նվաճումներից է Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին արված «Հերոսի վերադարձը» (1943) թեմատիկ կտավը, որը ներկայացնում է ռազմաճակատից վերադարձած զինվորի ու նրա կնոջ հանդիպումը գյուղական տանը: Անկեղծ ուրախության երջանիկ պահն արտացոլված է ոչ միայն նրանց դեմքի արտահայտության, այլև անմիջական շարժման, դինամիկ ռիթմի ու հնչեղ գույների միջոցով: Կտավն աչքի է ընկնում իր վառ լավատեսությամբ և ապագայի հանդեպ մեծ հավատով: Մեծադիր այս կոմպոզիցիայի մտահղացման հիմքում ընկած են նկարչուհու՝ դեռևս 1938 թվականին «Ուսանողի վերադարձը» չիրականացված կտավի համար արված ջրանկար էտյուդները՝ հագեցած ազգագրական տարրերով: 1944 թ. ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի հրամանագրով Ասլամազյանն այս կտավի համար պարգևատրվել է «Կովկասի պաշտպանության համար» մեդալով: 🖼️ Մարիամ Ասլամազյան, Հերոսի վերադարձը, 1943

Եզրաս սրբազանը օրհնության ու երախտագիտության խոսք ասաց նվիրատու Միշա Գրիգորյանին՝ մաղթելով ամենայն բարիք բարեպաշտ և հայրենասեր Գրիգորյան ընտանիքին: «Տապան» թանգարանը, որը գործում է եկեղեցական համալիրի բացումից ի վեր, ձևավորվել և հարստացել է ազնվասիրտ հայորդիների նվիրատվությունների շնորհիվ: Եզրաս սրբազանի հոգածությամբ թանգարանն իր պատերի ներսում ամբարում է ազգային և եկեղեցական մշակույթի հին ու նոր  բազում ստեղծագործություններ, որոնք պատմում են հայ ժողովրդի պատմության և ինքնության մասին: Ցուցադրվող նմուշները դիտողին տանում են դեպի հայրենիք, հայի արմատները, դարեդար կանգուն Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը:

Խոր Վիրապ վանքը Արարատի վեհաշուք տեսարանով կտավը նվիրեցին «Տապան» թանգարանին 🔹Չուվաշիայի հանրապետության ժողովրդական նկարիչ, ՌԴ վաստակավոր նկարիչ Միշա Գրիգորյանի «Խոր Վիրապ, Արարատ»  կտավը (2024թ., 63/87), այսուհետ կցուցադրվի Մոսկվայի հայկական եկեղեցու «Տապան» թանգարանում: 🔹Հոկտեմբերի 26-ին նկարը թեմակալ առաջնորդ Տեր Եզրաս արք. Ներսիսյանին փոխանցեց  Չուվաշիայի հայ համայնքի ղեկավար Ալեքսանդր Հախվերդյանը: Նա իր խոսքում նշեց, որ թեպետ վարպետն ապրում և ստեղծագործում է հայրենիքից հեռու, սակայն հոգով կապված է հայրենիքի հետ: «Այս կտավը հայ ժողովրդի կորսված տարածքների, մեր հոգևոր ժառանգության և այդ ժառանգությունը սրբորեն պահելու մասին է»,- ասաց Ա. Հախվերդյանը: Նա նաև նշեց, որ 2026  թվականի դեկտեմբերին լրանում է Միշա Գրիգորանի ծննդյան 80-ամյակը, ինչի առիթով նախատեսում են կազմակերպել վարպետի նկարների մեծ ցուցադրություն:

«Արդ, հայ քրիստոնյա, կարդա՛ եւ խորհի՛ր, թող բացվեն հոգուդ, սրտիդ եւ մտքիդ աչքերը, որպեսզի տեսնես, զգաս եւ ընկալես Ճշմարտությունը։ Իսկ հայ իրականության մեջ հավիտենական եւ հաղթական Ճշմարտությունն այս է՝ Հայոց Եկեղեցու հավատքը, վարդապետությունը, կարգերն ու կանոնական դրվածքը «ոչ է հնացյալ զի նորոգեսցի, եւ ոչ է թերի՝ զի լրասցի»։ Արդ, մնանք ամուր եւ հաստատուն խարսխված «յանսասանելի վէմն Քրիստոս»: Հովհաննես Երզնկացի