Кабинет

Посты канала Saved Messages

сначала новые

#4728Текст
Просмотры259−74%к среднему
Пересылки15
Реакции22
Комментарии2
#4726Текст
Просмотры390−61%к среднему
Пересылки9
Реакции20
Комментарии0
Динамика просмотровСкрыть динамику

Рост просмотров

Часов после публикации

Показать таблицей
Часов после публикацииПросмотры
0 ч0
2 ч95
14 ч211
27 ч249
77 ч390
  1. Через 24 часа249
  2. Всего сейчас390
#4725Текст
Просмотры366−63%к среднему
Пересылки9
Реакции25
Комментарии0
Динамика просмотровСкрыть динамику

Рост просмотров

Часов после публикации

Показать таблицей
Часов после публикацииПросмотры
0 ч0
7 ч241
32 ч327
68 ч366
  1. Через 6 часов241
  2. Через 24 часа327
  3. Всего сейчас366
#4724Текст

باید سعی کنم از این شوکه‌تر نشوم. بخش رایگان جهان به پایان رسیده و قسمت پولی آن فعال شده‌ است. همه چیز به طرز غیرقابل باوری گران شده. و امیدی هم به پایین آمدن قیمت چیزها نیست. چیز امیدوارکننده‌ی چندانی برایم باقی‌ نمانده. اما حرفی هم که امیدی را ناامید کند، عالَم از من نخواهد شنید. باید تا دیر نشده بنشینم و چیزهایی که داشتن‌شان پول می‌خواهد را از چیز‌هایی که نمی‌خواهد جدا کنم. شبیه وقتی سنگ‌ریزه‌ها را از بین لوبیاها جدا می‌کنم. باید دنیایم را به دو قسمت چیزهای پولی و چیزهای غیرپولی تقسیم کنم. باید خودم را آماده‌تر کنم. باید دقیقا وقتی دیگر بیشتر از این نمی‌توانم، فشار بیشتری بیاورم. در نهایت هیچ‌کدام از این‌ها اهمیتی نخواهند داشت. باید یک کاغذ بردارم و یک خط از بالا تا پایین آن بکشم. در یک سمت چیزهایی که هنوز‌ هم می‌توانم پول آن‌ها را پرداخت کنم را بنویسم. و در سمت مقابل چیزهایی که دیگر پولی برای داشتن‌شان برایم باقی‌ نمانده لیست کنم. باید کم‌کم بپذیرم که جهان هم با من همین کار را دارد می‌کند. دارد زندگی‌ام را به دو بخش "می‌توانی به‌شان برسی" و "هرگز نخواهی توانست" تقسیم می‌کند. سرعت گران‌تر شدن چیزها از سرعت پول درآوردن من بیشتر شده. و نوشتن این‌ها اینجا، بیشتر به یک تمرین ذهنی می‌مانَد. تا شاید سعی کنم از این شوکه‌تر نشوم.

Открыть в Telegram
Просмотры438−56%к среднему
Пересылки10
Реакции22
Комментарии0
Динамика просмотровСкрыть динамику

Рост просмотров

Часов после публикации

Показать таблицей
Часов после публикацииПросмотры
0 ч0
7 ч160
31 ч357
68 ч438
  1. Через 6 часов160
  2. Через 24 часа357
  3. Всего сейчас438
#4723Аудио
Просмотры396−60%к среднему
Пересылки6
Реакции4
Комментарии0
Динамика просмотровСкрыть динамику

Рост просмотров

Часов после публикации

Показать таблицей
Часов после публикацииПросмотры
0 ч0
32 ч257
68 ч396
  1. Через 24 часа257
  2. Всего сейчас396
#4722Текст
Просмотры435−56%к среднему
Пересылки21
Реакции21
Комментарии0
Динамика просмотровСкрыть динамику

Рост просмотров

Часов после публикации

Показать таблицей
Часов после публикацииПросмотры
0 ч0
32 ч299
68 ч435
  1. Через 24 часа299
  2. Всего сейчас435
#4720Текст
Просмотры913−8%к среднему
Пересылки30
Реакции33
Комментарии0
#4717Текст
Просмотры987−1%к среднему
Пересылки32
Реакции32
Комментарии1
#4716Текст
Просмотры9920%к среднему
Пересылки44
Реакции31
Комментарии1
#4710Текст

دوستت دارم، نه از آن دوست داشتن‌هایی که در روزهای آفتابی به زبان می‌آیند و با نخستین طوفان رنگ می‌بازند؛ دوستت دارم و این دوست داشتن از جنس ریشه‌هایی‌ست که در تاریک‌ترین لایه‌های خاک، بی‌آنکه کسی ببیندشان، به زندگی چنگ می‌زنند. از جنس امیدی که حتی وقتی هیچ دلیلی برای ماندن وجود ندارد، باز هم در گوشه‌ای از دل زنده می‌ماند. تو را نه فقط برای آن‌چه در من آرام می‌کنی، که برای آن‌چه در من بیدار می‌سازی دوست دارم. برای آن بخش از وجودم که در حضور تو، هنوز به مهربانی ایمان دارد. جهان پیش از تو هم همین‌قدر خسته بود، خیابان‌هایش بوی اندوه می‌دادند و آدم‌هایش، با چشم‌هایی که دیگر چیزی را انتظار نمی‌کشیدند، از کنار یکدیگر می‌گذشتند. تو آمدی و چیزی در این ویرانه‌ی خاموش تغییر کرد. نه اینکه دیوارها دوباره قد بکشند یا زخم‌های زمین یک‌شبه التیام یابند؛ نه، جهان هم‌چنان بی‌رحم ماند و روزگار همچنان از ما چیزهایی گرفت که هرگز نمی‌توانست به ما بازگرداند. اما من، در میانه‌ی همین ویرانی، دلیلی یافتم که هنوز به پنجره‌ها نگاه کنم، از طلوع نگریزم و باور داشته باشم که شاید در پس این همه تاریکی، چیزی هست که ارزش انتظار کشیدن داشته باشد. تو برای من انکار تاریکی نیستی، دلیل تسلیم نشدن به آنی. و اگر روزی همه‌چیز از معنای خود تهی شود، اگر واژه‌ها از گفتن بازبمانند و حتی امید، خسته‌تر از آن باشد که نام خودش را به یاد بیاورد، من باز هم دوستت خواهم داشت؛ نه چون می‌دانم فردا چه چیزی در انتظار ماست، نه چون به ماندن ابدی هیچ‌چیز اطمینان دارم، بلکه چون در این جهان ناپایدار، بعضی حقیقت‌ها را نمی‌توان با وعده‌ی فردا سنجید. دوست داشتن تو برای من، همین حقیقت ساده و سرسخت است؛ چیزی که در میان تمام تردیدهایم، هنوز می‌توانم با تمام وجود به آن تکیه کنم. من از جهان معجزه‌ای نمی‌خواهم. نمی‌خواهم تمام رنج‌ها پایان بگیرند یا هیچ انسانی دیگر در خلوت خویش فرو نریزد. فقط دلم می‌خواهد در این عمر کوتاه و در این روزگار دشوار، سهمی از زندگی داشته باشیم که به تباهی شبیه نباشد. سهمی از روزهای معمولی، از خنده‌های بی‌دلیل، از سکوت‌هایی که میان‌شان فاصله نمی‌افتد، از صبح‌هایی که با دانستن حضور یکدیگر آغاز می‌شوند و شب‌هایی که می‌توان در آن‌ بی‌آنکه از فردا بترسیم، چشم بر هم بگذاریم.

Открыть в Telegram
Просмотры1 376+38%к среднему
Пересылки32
Реакции20
Комментарии0
#4705Текст
Просмотры1 488+49%к среднему
Пересылки46
Реакции25
Комментарии0
#4704Текстизменён
Просмотры1 512+52%к среднему
Пересылки23
Реакции28
Комментарии2