پالس|Pulse

ببخشید که امروز نبودم، درگیر جمع‌وجور کردن وسایلم و انتقالشون به خوابگاه بودم. از فردا دیگه محتوای کانال رو از خوابگاه کوی میبینید🌝🤍

بچه ها مهلا هم پزشکی تهران میخونه حتما به چنلش سر بزنید خیلی بهتون کمک میکنه🫶🏻

روزی که رتبه‌ها اومد، طبق معمول سایت سنجش تصمیم گرفته بود کمی بیشتر از حد معمول با اعصابمون بازی کنه🙃! سایت مدام هنگ می‌کرد و من حدود یکی دو ساعت درگیر این بودم که بالاخره بتونم نتیجه‌مو ببینم. به پیشنهاد برادر کوچیکم، مهراد، از لحظه‌ای که می‌خواستم نتیجه رو باز کنم فیلم گرفتم. فیلمی که هنوز هم هر بار می‌بینمش، تمام اون استرس و هیجان رو دوباره از پشت چشم‌های خودم و مامانم حس می‌کنم. مامانم تسبیح به دست نشسته بود و من حتی اضطراب مهراد رو هم از نگاهش می‌فهمیدم🥲. قبل از اعلام رتبه‌ها، تراز نهایی رو بهمون نگفته بودن. برای همین انتظار رتبه‌ی خیلی درخشانی نداشتم. با اینکه می‌دونستم امتحانات نهایی رو خیلی خوب داده بودم و معدل ۱۹.۷۰ قطعاً باید تراز خوبی برام می‌آورد، اما سعی کرده بودم الکی دلم رو خوش نکنم. تا اینکه بالاخره صفحه باز شد. اسکرول کردم و وقتی تراز نهایی ۱۰۳۰۰ رو دیدم، همون لحظه به مامانم گفتم: «مامان! رتبم خوب می‌شه!» و خیلی سریع رفتم سراغ دیدن رتبه. اما چیزی که دیدم اصلاً شبیه پیش‌بینی‌هام نبود... رتبه‌م ۱۳۵۰ شده بود! و من؟ فقط زدم زیر گریه(شوق). مامان و مهراد حتی نفهمیدن چی شده. مهراد ترسیده بود و فکر کرده بود این گریه یعنی تکرار شکست پارسال... برای همین سریع خودمو جمع کردم و گفتم: «۱۳۵۰ شدم!» فکر کنم اون چند ثانیه، از قشنگ‌ترین لحظه‌های زندگی‌مون بود. هر سه‌تایی نشستیم و فقط ذوق می‌کردیم، می‌خندیدیم و گریه می‌کردیم. من که تا چند دقیقه قبلش فقط امیدوار بودم پزشکی قبول بشم و با خودم می‌گفتم همین که پزشکی بشه کافیه، حالا با رتبه‌ای روبه‌رو شده بودم که حتی تصورش رو هم نمی‌کردم! انگار خستگی دو سال تلاش، تمام شب‌بیداری‌ها، نگرانی‌ها و روزهای سخت، با یک چشم به هم زدن از جلوی چشمام کنار رفت. اولین کاری که کردم این بود که به بابا و مامان‌بزرگم زنگ زدم. با ذوق گفتم: «۱۳۵۰ شدم! یعنی پزشکی! دیگه می‌تونید بهم بگید خانم دکتر!» صدای جیغ و دست زدن مامان‌بزرگم از پشت تلفن هنوز توی گوشمه. اینکه بابام سخت باورش می‌شد و هی ازم میپرسید تروخدا بابا؟راست میگی بابا؟ و صداش از شدت خوشحالی گرفته بود، چیزی نیست که هیچ‌وقت فراموش کنم. شاید ده دقیقه هم نگذشته بود که عمه‌ها و دایی‌هام یکی‌یکی تماس گرفتن و تبریک گفتن. اون روز من شده بودم افتخار یه خانواده؛ خانواده‌ای که دو سال کنارم نگران شده بود، امید بسته بود و برای رسیدن من به این روز دعا کرده بود. شب هم بابا با یه دسته‌گل بزرگ اومد خونه و دایی‌هام و مامان‌بزرگم با یه جعبه شیرینی اومدن تا این اتفاق رو جشن بگیریم. گفتیم، خندیدیم، رقصیدیم و خوشحال بودیم... و من وسط تمام اون شلوغی‌ها، شاید برای اولین بار واقعاً باورم شده بود که تموم شد؛ بالاخره رسیدم! دختری که دو سال قبل با کلی آرزو و یه عالمه ترس شروع کرده بود، حالا به آرزوش رسیده بود🩺🥼🤍. و این‌طوری شد که من، بعد از دو سال تلاش، شدم اولین و تنها پزشک خانواده‌مون.

مائده یکی از دانش‌آموزای پرتلاشی بود که سال پیش فرصت آشنایی و همراهی باهاش رو داشتم. متاسفانه به دلایلی نتونست به نتیجه‌ای که براش تلاش کرده بود برسه، اما همیشه تلاش و پشتکارش برام ارزشمند بوده. واقعا خوشحال می‌شم وقتی بچه‌ها بعد از گذشت این مدت بهم پیام می‌دن و از تجربه‌ای که کنار هم داشتیم رضایت داشتن🤍

دیشب اولین تماس رو با یکی از دانش‌آموزام داشتم. توی صحبتامون می‌گفت قبل از اینکه با من مشاوره رو شروع کنه، با چندتا مشاور دیگه هم صحبت کرده و همه بهش گفته بودن که امسال به چیزی که می‌خواد نمی‌رسه و بهتره تمام تمرکزش رو بذاره روی امتحانات نهایی و سال بعد برای کنکور تلاش کنه خواستم از این فرصت استفاده کنم و یه نکته رو بهتون بگم. تو این زمانی که تا کنکور باقی مونده، شما کاملا میتونید که هم وضعیت کنکورتون رو به سطح خوبی برسونید و هم برای امتحانات نهایی آماده بشید. قرار نیست برای رسیدن به یکی، اون یکی رو به‌طور کامل کنار بذارید. اما چیزی که توی این مسیر باید خیلی مراقبش باشید، ذهنیت خودتونه. اینکه از الان یه نفر بهتون میگه شما شانسی برای قبولی امسال ندارید، قرار نیست واقعیت آینده‌تون رو تعیین کنه. هیچ‌کس صرفا با دیدن وضعیت فعلی شما نمی‌تونه با قطعیت درباره نتیجه چند ماه آینده‌تون نظر بده. شما کاملا تایم مناسبی برای اوردن یه رتبه و رشته خوب رو دارید، به شرطی که این فرصت رو با ناامیدی، مقایسه و پیش‌داوری درباره نتیجه‌تون از دست ندید.

رضایت بچه ها از مشاورین ارشدمون🫶🏻 مشاورشون: خانم علی نژاد|دانشجو پزشکی تهران @pulsekonkour

•کل حفظیات شیمی فراهانی @pulsekonkour

روزتون مبارک دانش آموزای پر تلاش❤️

حالا بریم سراغ نکات مدیریت زمان ازمون : ۱.سوالات رو اولویت‌بندی کنید. یکی از کارهایی که خیلی به مدیریت زمانتون کمک می‌کنه اینه که قبل از آزمون بدونید روی چه مباحثی تسلط خوبی دارید، کدوم مباحث رو در حد متوسط بلدید و در چه قسمت‌هایی هنوز ضعف دارید. این شناخت باعث می‌شه سر جلسه وقتتون رو برای تصمیم‌گیری درباره تک‌تک سوالات هدر ندید و سریع‌تر اولویت‌بندی کنید. مثلا اگر می‌دونید تو یه مبحث زیست تسلط خوبی دارید، طبیعتا انتظار دارید سوالات مربوط به اون مبحث رو با سرعت و دقت بیشتری پاسخ بدید. و مباحثی که تسلط خوبی ندارید و ازش بگذرید البته این به این معنی نیست که کلا مباحثی که تسلط خوبی ندارید رو کلا حذف کنید. ممکنه از مبحثی که خوب خوندید هم سوال سخت طرح بشه و از مبحثی که تسلط ندارید سوال اسونی که قابل پاسخ دادن هست پس حتما خود سوال رو بخونید ۲.سعی کنید تمام قوانین ازمون زدن رو رعایت کنید دیده بودم بعضی از بچه ها با اینکه زمان ازمون رو میگیرن ولی هروقت که خسته میشن تایمر رو استپ میکنن و میرن ۵ ۱۰ دقیقه ای استراحت می‌کنن و دوباره برمی‌گردن به ادامه ازمون که این اصلا کار درستی نیست باید تو شرایط واقعی آزمون رو تمرین کنید. یعنی تستا رو با زمان مشخص (بدون هیچ ارفاقی به خودتون) و بدون توقف حل کنید ۳.حتما دو بار ازمون رو حل کنید از همون اول زمانتون رو طوری تقسیم کنید که فرصت داشته باشید یه دور تمام سوالات رو ببینید و بعد برای دور دوم به سوالات علامت‌دار برگردید. - دور اول: سوالاتی رو که بلدید و تو زمان مناسبی می‌تونید پاسخ بدید، حل کنید. سوالات زمان‌بر، شک‌دار یا دشوار رو علامت بزنید و ازشون عبور کنید. - دور دوم: بعد از اینکه یه دور تمام دفترچه رو بررسی کردید، برگردید سراغ سوالات علامت‌دار و با توجه به زمان باقی‌مونده برای حلشون تصمیم بگیرید. قرار نیست حتما تمام سوالات علامت‌دار رو جواب بدید؛ باید ببینید کدومشون ارزش وقت گذاشتن دارن. فقط یک نکته: تقسیم کردن زمانتون به دو دور به معنی تقسیم کاملا مساوی زمان نیست. بسته به تعداد سوالات، سطح دشواری و سرعت خودتون باید برای هر دور زمان مشخصی در نظر بگیرید. هدف اینه که هیچ سوال آسونی رو صرفا به خاطر درگیر شدن با یک سوال سخت از دست ندید. ۴.قرار نیست با هر سوالی درگیر بشید. یکی از اشتباهات رایج اینه که دانش‌آموز به محض دیدن یه سوال، خودش رو موظف می‌دونه همون لحظه حلش کنه. حتی اگه سوال زمان‌بر باشه یا راه‌حلش رو ندونه، باز هم چند دقیقه باهاش درگیر می‌مونه. در صورتی که باید یاد بگیرید از بعضی سوالات عبور کنید. رد کردن یک سوال به معنی بلد نبودن شما نیست فقط اون لحظه بهترین تصمیمی که می‌تونید بگیرید همینه. اینکه پنج دقیقه برای یه سوال وقت بذارید و در نهایت هم به جواب نرسید، فقط به معنی از دست دادن زمان نیست شما فرصت پاسخ دادن به چند سوال دیگه رو هم از دست میدید برای خودتون حد و مرز زمانی داشته باشید. اگر دیدید راه‌حل مشخصی ندارید، علامت بزنید و عبور کنید ۵.و در آخر تحلیل آزمون از خود آزمون مهم‌تره. بعد از هر آزمون بررسی کنید: - کدوم سوال‌ها رو با وجود بلد بودن به خاطر کمبود وقت از دست دادید؟ - کجا بیش از حد برای یک سوال وقت گذاشتید؟ - کدوم سوال رو باید زودتر رها می‌کردید؟ - آیا ترتیب پاسخ‌گویی‌تون مناسب بود؟ - کجا عجله کردید و به خاطر بی‌دقتی اشتباه داشتید؟ این تحلیل‌هاست که باعث می‌شه آزمون بعدی رو بهتر مدیریت کنید. @pulsekonkour

مدیریت آزمون هم مهارتی نیست که شما بگید الان وقت ازمون زدن ندارم نزدیک کنکور با یکی دو آزمون جامع سعی میکنم یاد بگیرمش، این مهارت به تمرین تدریجی نیاز داره. حتی اگه وقت نمیکنید ازمونای موسسات رو بدید حداقل کاری که میتونید کنید، بدون اینکه تایم زیادی ازتون بگیره، اینه که آزمون تک درس بعد از اتمام هر درس بزنید. پس اگر تا الان آزمون‌های تک‌درس رو جدی نمی‌گرفتید یا هر بار به بهانه کمبود وقت ازشون می‌گذشتید، بهتره توی برنامه‌تون براشون جا باز کنید.