کافه سیاست 👑

📢جنگی که می‌تواند پایان جمهوری اسلامی باشد؛ سه ضلع سرنوشت‌ساز یک تحول ✍ مهدی نوذر مذاکرات سه‌روزه جمهوری اسلامی با میانجی‌گری قطر در دوحه، هنوز به توافقی نهایی منجر نشده است؛ و با توجه به تجربه مذاکرات پیشین، بعید به نظر می‌رسد این دور از گفت‌وگوها نیز به نتیجه‌ای پایدار برسد. هم‌زمان، گزارش‌های منتشرشده از واشنگتن و تل‌آویو حاکی از آن است که احتمال ازسرگیری حملات نظامی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا در سوم نوامبر، جدی‌تر از گذشته مطرح شده است. آسوشیتدپرس گزارش داده که مقام‌های آمریکایی از متحدان منطقه‌ای خواسته‌اند خود را برای احتمال حملات تازه آماده کنند. آکسیوس نیز از فشار نتانیاهو بر ترامپ برای ازسرگیری حملات بلافاصله پس از انتخابات خبر داده است. در چنین شرایطی، نگاه بخشی از جامعه ایران به احتمال حمله نظامی، با امید به پایان وضع موجود گره خورده است. برای مردمی که سال‌ها سرکوب، اعدام، فقر، فساد و نابودی فرصت‌های زندگی را تجربه کرده‌اند، پایان جمهوری اسلامی به یک خواست جدی تبدیل شده است. از همین رو، برخی از آنان فشار نظامی خارجی را نه صرفاً یک رویداد جنگی، بلکه فرصتی برای پایان دادن به حکومتی می‌بینند که راه هرگونه تغییر مسالمت‌آمیز و واقعی را بسته است؛ حتی اگر تحقق این هدف هزینه‌های سنگینی به همراه داشته باشد. اما نکته تعیین‌کننده در این میان، هم‌زمانی سه عامل است: فشار نظامی خارجی، فراخوان شاهزاده رضا پهلوی و حضور گسترده مردم در خیابان‌ها. حمله خارجی به‌تنهایی تضمین‌کننده تغییر حکومت نیست؛ همان‌طور که اعتراضات داخلی نیز در برابر ساختاری که برای بقای خود به سرکوب متوسل می‌شود، با موانع بزرگی روبه‌روست. آنچه می‌تواند معادله را تغییر دهد، پیوند خوردن فشار خارجی با اراده و حضور مردم ایران است. در چنین سناریویی، نقش شاهزاده رضا پهلوی اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. فراخوانی روشن و به‌موقع از سوی او، در لحظه‌ای که ساختار سرکوب زیر فشار قرار گرفته است، می‌تواند زمینه حضور هماهنگ و گسترده مردم در خیابان‌ها را فراهم کند. مردمی که خواهان پایان جمهوری اسلامی هستند، می‌توانند با حضور فراگیر خود نشان دهند که آینده ایران را نه حاکمان کنونی، بلکه خود ملت تعیین می‌کند. جنگ ممکن است ویرانی و خسارت به بار بیاورد، اما تداوم جمهوری اسلامی نیز هزینه‌ای به‌مراتب سنگین‌تر بر ملت ایران تحمیل کرده و همچنان تحمیل می‌کند؛ هزینه‌ای که در چهار دهه گذشته با سرکوب، اعدام، فقر، فساد و نابودی فرصت‌های یک ملت پرداخت شده است. از همین رو، مردم ایران با وجود آگاهی از هزینه‌ها و خرابی‌های جنگ، آن را بهایی برای پایان دادن به جمهوری اسلامی میدانند. آنچه برای این مردم اهمیت دارد، پایان حکومتی است که ویرانی ایران را در دوران حاکمیت خود رقم زده است. پس از آن، نوبت ساختن ایرانی آزاد و آباد خواهد بود؛ ایرانی که مردمش در کنار شاهزاده رضا پهلوی، آینده آن را رقم بزنند. @politicscafe

تالار گفتگو هم اکنون در گروه کافه سیاست با موضوع کنگره آمریکا و تاثیر آن در روابط خارجی و ایران تشریف بیارید دوستان https://t.me/+-vwTrSq98g01YjVj

📢پیروزی دموکرات‌ها؛ آیا جمهوری اسلامی واقعاً از خطر جنگ نجات پیدا کرده است؟ ✍ مهدی نوذر با پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا و به دست گرفتن کنترل کنگره، جمهوری اسلامی احتمالاً تصور می‌کند که خطر جنگ و سقوط تا حدودی از سرش گذشته است. در محاسبات تهران، دموکرات‌ها می‌توانند مانعی جدی در برابر سیاست‌های نظامی ترامپ باشند و فرصت تازه‌ای برای خریدن زمان در اختیار حکومت قرار دهند. اما به نظر من این خوشحالی می‌تواند یک اشتباه محاسباتی بزرگ باشد. نگاهی به تاریخ جنگ‌های آمریکا نشان می‌دهد که ترکیب حزبی کنگره به‌تنهایی تعیین‌کننده آغاز یا پایان جنگ نیست. جنگ ویتنام، جنگ خلیج فارس و جنگ افغانستان در شرایط سیاسی متفاوتی آغاز شدند. رئیس‌جمهور آمریکا در سیاست خارجی و فرماندهی نیروهای مسلح اختیارات گسترده‌ای دارد و دموکرات بودن کنگره به معنای منتفی شدن گزینه نظامی نیست. اتفاقاً به اعتقاد من، شکست جمهوری‌خواهان می‌تواند شرایط متفاوتی ایجاد کند. ترامپ اکنون با کنگره‌ای روبه‌رو خواهد شد که احتمالاً بخش مهمی از انرژی خود را صرف مقابله سیاسی با دولت او می‌کند. در چنین شرایطی، او ممکن است بخواهد پیش از آغاز به کار کنگره جدید، تکلیف پرونده جمهوری اسلامی را روشن کند و با یک اقدام بزرگ، ابتکار عمل را در دست بگیرد و به مخالفان داخلی و جهان نشان دهد که تصمیم نهایی درباره سیاست خارجی آمریکا همچنان در کاخ سفید گرفته می‌شود. حتی پس از آغاز به کار کنگره جدید نیز نمی‌توان احتمال اقدام نظامی را منتفی دانست. تغییر ترکیب کنگره ممکن است هزینه‌های سیاسی تصمیمات ترامپ را افزایش دهد، اما به معنای سلب اختیار او برای اقدام نظامی نیست. جمهوری اسلامی باید یک واقعیت را بفهمد: سرنوشتش را نتیجه انتخابات آمریکا تعیین نمی‌کند. اگر تصور کرده با پیروزی دموکرات‌ها در کنگره، فرصتی طلایی برای نجات پیدا کرده، هنوز مردم ایران و عمق بحرانی را که حکومت در آن گرفتار شده، نشناخته است. هیچ کنگره‌ای نمی‌تواند خشم انباشته‌شده یک ملت، بحران مشروعیت یک حکومت و اراده مردمی را که تصمیم به بازپس‌گیری کشورشان گرفته‌اند، متوقف کند. شاید تهران بتواند از یک انتخابات در واشنگتن خوشحال شود، اما نمی‌تواند برای همیشه از واقعیت سقوط قریب الوقوع خود فرار کند. واقعیت این است که جمهوری اسلامی امروز با بحران اقتصادی، نارضایتی عمومی و فرسایش قدرت منطقه‌ای روبه‌روست. فشارهای سیاسی در واشنگتن ممکن است شکل تصمیم‌گیری‌ها را تغییر دهد، اما هیچ تضمینی برای بقای حکومت تهران ایجاد نمی‌کند. جمهوری اسلامی شاید هنوز بر سر قدرت باشد، اما آینده ایران دیگر متعلق به جمهوری اسلامی نیست. مردم ایران برای پایان دادن به این حکومت و بازپس‌گیری کشورشان منتظر چراغ سبز هیچ حزب و دولتی نخواهند ماند. من همچنان باور دارم که آینده ایران، آینده‌ای آزاد و آباد در کنار شاهزاده رضا پهلوی خواهد بود. @politicscafe

اتاق گفتگو در گروه کافه سیاست هم اکنون با موضوع حریم خصوصی در خانواده در جریان است دوستان تشریف بیارید https://t.me/+-vwTrSq98g01YjVj

📢🚩اولین تصویر از دیدار فرماندهان نظامی با مقام معظم رهبری منتشر شد. @politicscafe