Переслано из دموکراتِ خسته.
هی مینویسم هی پاک میکنم. کلمهای برای بیان حجم غمم نسبت به قتل سوگند صیادی پیدا نمیکنم. امیدوارم آرامشی که جسمش نتونست داشته باشه، روحش داشته باشه.
Открыть в TelegramПереслано из دموکراتِ خسته.
هی مینویسم هی پاک میکنم. کلمهای برای بیان حجم غمم نسبت به قتل سوگند صیادی پیدا نمیکنم. امیدوارم آرامشی که جسمش نتونست داشته باشه، روحش داشته باشه.
Открыть в Telegramگاهی بهخوبی درک میکنم درختی که تنها، بالای کوه زندگی میکند، چرا از جنگل فرار کرده است. ناشناس
Открыть в TelegramЧасов после публикации
| Часов после публикации | Просмотры |
|---|---|
| 0 ч | 0 |
| 5 ч | 80 |
| 19 ч | 140 |
| 33 ч | 230 |
شاید بزرگترین آرامشی که میتوانیم به دست بیاوریم از این آگاهی ناشی میشود که «رنجمان هرگز به پایان نمیرسد.» پذیرش این موضوع، هرچند تلخ و گزنده، غاییترین مایه تسلی است. آلن دوباتن رواقیگری و ببرهایی که برای عصرانه میآیند
Открыть в TelegramЧасов после публикации
| Часов после публикации | Просмотры |
|---|---|
| 0 ч | 0 |
| 19 ч | 310 |
| 34 ч | 365 |
حتی در اوج ناامیدی که فرد آرزوی مرگ میکند، واقعاً نمیخواهد بمیرد، بلکه بیشتر خواهان تحولی ناگهانی است. جیمز هیلمن
Открыть в TelegramЧасов после публикации
| Часов после публикации | Просмотры |
|---|---|
| 0 ч | 0 |
| 41 ч | 304 |
| 70 ч | 364 |
Переслано из دایرهِ گس
به خنده گفت: بهار است، سبز خواهی شد به گریه گفتمش: از ماندگانِ آبانم! • حسین جنتی.
Открыть в TelegramЧасов после публикации
| Часов после публикации | Просмотры |
|---|---|
| 0 ч | 0 |
| 65 ч | 273 |
| 79 ч | 287 |
از اینکه دنیا دنیا امیدواری را در درونم حبس کردهام و انگار که از هیچکس دیگر انتظاری ندارم، خستهام. نیلگون مارمارا
Открыть в Telegramدیگر چراغ ها را خاموش کردیم؛ هرکس میخواهد ما را پیدا کند، خودش را آتش بزند. ناشناس
Открыть в Telegramمن فقط میخواستم به آنچه در درون من است، جان ببخشم. این کار چرا این همه سخت بود؟ هرمان هسه
Открыть в Telegramو من آنقدر سریع دویدم که سرانجام روزگار جوانیام به پایان رسید. شارل آزناوور بخشی از ترانهی «دیروز که من جوان بودم»
Открыть в Telegramهر بار که فکر میکردم بالاخره به جواب نزدیک شدهام، خودِ سؤال عوض میشد. نه چون جواب اشتباه بوده، چون من دیگر همان آدمی نبودم که آن سؤال را پرسیده بود. بعضی چیزها را فقط وقتی میفهمیم که دیگر دانستنشان مسئلهی اصلی ما نیست. چیزی که یک روز تمام ذهنمان را گرفته، چند سال بعد شاید حتی سؤال مهمی به نظر نرسد. و در عوض، سؤالهایی پیدا میشوند که قبلاً حتی توان پرسیدنشان را نداشتیم. شاید تغییر همین باشد. نه اینکه جوابهای بیشتری داشته باشیم، بلکه بفهمیم کدام سؤالها دیگر ارزش دنبال کردن ندارند. آدم گاهی سالها دنبال یک جواب میدود و آخر کار میفهمد چیزی که واقعاً تغییر کرده، خودش بوده. شاید بعضی جوابها قرار نیست نقطهی پایان باشند، فقط قرار است ما را به سؤال دقیقتری برسانند. و شاید فهمیدن، بیشتر از اینکه رسیدن به جواب باشد، همین عوض شدنِ آرامِ سؤالهاست. ناشناس
Открыть в TelegramПереслано из متناقضنما
۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ نه هالووین اصلی بود، نه تاسوعا عاشورا، نه شام غریبان، نه نوار غزه. ۱۸ و ۱۹ دی تا ابد ۱۸ و ۱۹ دی باقی میمونه. نه میشه به چیزی تشبیهش کرد. نه میشه ارزش اون شجاعت رو با چیز دیگهای یکی دونست. ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴ نه در تاریخ اتفاق افتاده و نه در آینده اتفاق خواهد افتاد. ضمناً با هیچ رویدادی در زمان حال هم یکی نیست. چون زمان روی اون دو روز ایستاده؛ هرچقدر هم که تظاهر کنیم گذشته؛ ما نگذشتیم. ما نمیتونیم بگذریم.
Открыть в Telegramباید مردان را بسیار دوست داشت. باید خیلی دوستشان داشت. آنقدر زیاد که بالاخره بتوان دوستشان داشت؛ وگرنه تحملشان ممکن نیست. مارگریت دوراس
Открыть в Telegramاین نخستینباری نبود که حس میکردم دوستداشتن و خوش بودن یکی نیست. مارسل پروست در جستجوی زمان از دست رفته
Открыть в Telegramخدای من جهانش برای آه یک مور هم حساب و کتاب دارد... ظلم تو که گاو پیشانی سفید است... ناشناس
Открыть в Telegram