Посты канала بنیاد عبدالرحمن برومند برای حقوق بشر در ایران

🔸چهار سال از «جمعه خونین خاش» می‌گذرد؛ روزی که اعتراضات مردم بلوچ در ۱۳ آبان ۱۴۰۱ با تیراندازی نیروهای امنیتی به کشته شدن دست‌کم ۱۸ نفر، از جمله دو کودک، و مجروح شدن شمار زیادی از شهروندان انجامید. ‏🔸این واقعه در ادامه اعتراضاتی رخ داد که پس از کشته شدن ژینا (مهسا) امینی و انتشار گزارش تعرض جنسی به یک دختر ۱۵ ساله بلوچ شکل گرفته بود. تنها پنج هفته پیش از کشتار خاش، دست‌کم ۹۷ نفر در جریان «جمعه خونین زاهدان» کشته شده بودند. ‏🔸در خاش، نیروهای امنیتی از پشت‌بام فرمانداری و خودروهای مستقر در خیابان‌های اطراف مسجد الخلیل به سوی مردم تیراندازی کردند. در میان قربانیان، افرادی حضور داشتند که صرفاً از نماز جمعه بازمی‌گشتند و در اعتراضات شرکت نداشتند. ‏🔸چهارمین سالگرد این واقعه فرصتی برای یادآوری قربانیان و ضرورت روشن شدن حقیقت، شناسایی مسئولان تیراندازی‌ها و پاسخ‌گویی عاملان و آمران این کشتار است. ‏ 🔸سرگذشت کامل آقایان علی کرد کلاهوری، مبین میرکازهی، یاسر بهادرزهی، کامبیز گنگوزهی ریگی را در یادبود امید بخوانید https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9053/ali-kurd-kolahuri-moradzehi https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9018/mobin-mirkazehi https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9017/yaser-bahadorzehi https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9019/kambiz-gangozehi-rigi @IranRights

‏🔴پاسخ اعتراضمان را با گلوله دادند، هجده کشته و ده‌ها زخمی ‏@IranRights

Без текста

Без текста

Без текста

‏🔴 ماموران امنيتی به او شليک كردند و بالاى سرش ايستادند تا جان دهد ‏🔸عرفان زمانی، همراه مادرش در سیاهکل زندگی می‌کرد. او دانشجو بود و از نوجوانی برای تأمین زندگی کار می‌کرد. ‏🔸روز ۱۲ آبان ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات لاهیجان، مأموران لباس‌شخصی از فاصله نزدیک به او شلیک کردند. عرفان در حالی که مجروح و دچار خونریزی شدید بود، روی زمین افتاده بود، اما ماموران اجازه نمی‌دادند مردم به کمکش بروند. ‏🔸یکی از حاضران روایت کرده است که وقتی به عرفان نزدیک شد، متوجه شد دوست صمیمی‌اش هدف گلوله قرار گرفته است. او با گریه از مأموران خواست اجازه دهند به عرفان کمک کند، اما با تهدید اسلحه روبه‌رو شد. ‏🔸پس از کشته شدن عرفان، فشارهای امنیتی بر خانواده و شرکت‌کنندگان در مراسم خاکسپاری و یادبود او ادامه یافت. مردم بارها محل کشته شدنش را گلباران کردند. ‏🔸سرگذشت کامل عرفان زمانی را در یادبود امید بخوانید. https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-8975/erfan-zamani @IranRights

🔸حکم اعدام امیرحسین ملکی و امیرحسین ابراهیمی، هر دو ۲۰ ساله و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان، بامداد سه‌شنبه ۱۲ آبان ۱۴۰۵ در زندان دستگرد اصفهان اجرا شد. 🔸امیرحسین ابراهیمی دانشجوی پزشکی معرفی شده است. خانواده‌های این دو زندانی یک روز پیش از اجرای حکم برای آخرین ملاقات به زندان فراخوانده شده بودند. 🔸این دو نفر از متهمان پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» بودند که در ارتباط با کشته شدن چهار عضو یگان ویژه و بسیج در اعتراضات ۱۸ دی‌ماه تشکیل شد. آنان با اتهاماتی از جمله «محاربه»، «افساد فی‌الارض»، «بغی» و «همکاری با دشمن» روبه‌رو و به اعدام محکوم شده بودند. 🔸در این پرونده برای ۱۲ نفر حکم اعدام صادر شده بود و با اجرای حکم آقای امیرحسین ملکی و آقای امیرحسین ابراهیمی، شمار اعدام‌شدگان این پرونده به ۹ نفر رسیده است. 🔸بر اساس گزارش‌ها، آقای امیرحسین ابراهیمی هنگام عبور با موتورسیکلت و در مسیر منزل مادربزرگش در محدوده اعتراضات حضور داشته و بعدتر از طریق ردیابی تلفن همراه شناسایی و بازداشت شده است. همچنین گزارش شده که او در دوران بازجویی برای اخذ اعتراف تحت فشار و شکنجه جسمی و روانی قرار گرفته است. اطلاعات مستقلی درباره شرایط بازجویی، نحوه اخذ اظهارات، دسترسی مؤثر این دو زندانی به وکیل و رعایت استانداردهای دادرسی عادلانه منتشر نشده است. @IranRights

🔴اميرحسين ملكى و اميرحسين ابراهيمى؛ دو معترض ۲۰ ساله اعدام شدند @IranRights

Без текста

Без текста

Без текста

Без текста

Без текста

Без текста

Без текста

‏🔴 روزنامه‌نگاری در ايران؛ ‏از زندان و شلاق تا تهديد و محروميت از كار ‏🔸در ایران، روزنامه‌نگاری مستقل با خطر بازداشت، زندان، شلاق، تبعید و آزار و اذیت همراه است؛ فشارهایی که نه‌تنها روزنامه‌نگاران داخل کشور، بلکه روزنامه‌نگاران ایرانی خارج از کشور و خانواده‌های آنان را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. ‏🔸در چنین شرایطی، نبود استقلال دستگاه قضایی و فقدان سازوکارهای مؤثر داخلی برای رسیدگی به موارد نقض حقوق روزنامه‌نگاران، امکان پاسخ‌گو کردن عاملان این اقدامات را به‌شدت محدود کرده و زمینه تداوم مصونیت آنان از مجازات را فراهم کرده است. ‏🔸روز جهانی مبارزه با مصونیت عاملان جرایم علیه روزنامه‌نگاران از مجازات، یادآور ضرورت فوری پاسخ‌گو کردن عاملان نقض حقوق روزنامه‌نگاران و حمایت از آزادی بیان در ایران است. @IranRights

Без текста

Без текста

Без текста

🔴«نوجوانی که هنگام محافظت از دوستش در اعتراضات، هدف گلوله قرار گرفت و پس از ۱۶ روز بستری در بیمارستان جان باخت.» 🔸آروین سالمی‌راد، نوجوان ۱۶ ساله اهل بوشهر و تنها پسر خانواده‌ای با چهار فرزند، زندگی‌اش را میان مدرسه، فوتبال و کار تقسیم کرده بود. او آرزو داشت فوتبالیست حرفه‌ای شود و نخستین خانه‌ای را که در آینده به دست می‌آورد، به مادرش هدیه دهد. 🔸آروین پیش از اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، در پاسخ به نگرانی نزدیکانش درباره حضور در خیابان گفته بود: «اگر ما نریم، کی قراره دفاع کنه؟» 🔸او شامگاه ۱۸ دی در خیابان عاشوری بوشهر، هنگام تلاش برای محافظت از دوستش، هدف شلیک قرار گرفت و پس از ۱۶ روز بستری در بیمارستان جان باخت.  🔸پس از مرگ آروین، ماموران امنیتی چند جوان بازداشت‌شده را به خانواده معرفی کردند تا از آنان شکایت کنند، اما پدرش اعلام کرد چون شخصاً عامل تیراندازی را ندیده است، نمی‌تواند بدون مدرک کسی را مسئول مرگ فرزندش معرفی کند. ‏سرگذشت کامل ⁧ #آروین_سالمی‌راد⁩ را در یادبود امید بخوانید. https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9615/arvin-salemi-rad @IranRights

🔴دو روز پیش از تولد ۲۰ سالگی‌اش کشته شد 🔸مهرشاد شهیدی‌نژاد، سرآشپز ۱۹ ساله اهل اراک، خود را برای تحصیل در رشته هتل‌داری آماده می‌کرد. او لباس مورد علاقه‌اش را برای آغاز دانشگاه خریده بود، اما هرگز فرصت پوشیدن آن را پیدا نکرد. پدرش بعدها آن لباس را در قبر او گذاشت. 🔸مهرشاد روز ۴ آبان ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات «زن، زندگی، آزادی»، بر اثر ضرب‌وجرح ماموران امنیتی کشته شد. با وجود ثبت جراحات متعدد و شکستگی جمجمه در گزارش پزشکی قانونی، مقام‌های استان مرکزی ضرب‌وجرح او را انکار کردند. 🔸هزاران نفر در مراسم خاکسپاری مهرشاد شرکت کردند. خانواده‌اش نیز برای شناسایی و محاکمه عاملان قتل او شکایت کردند، اما با وجود شناسایی شش متهم نظامی، پیگیری‌های قضایی آنان به نتیجه نرسید. 🔸سرگذشت کامل مهرشاد شهیدی‌نژاد منفرد طهرانی را در یادبود امید بخوانید. https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9616/mehrshad-shahidinejad-monfared-tehrani @IranRights

🔴صدور حکم اعدام برای ایلیا بن‌رشید، از بازداشت شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ 🔸ایلیا بن‌رشید، جوان ۲۲ ساله ساکن شاهین‌شهر که در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود، با حکم شعبه پنجم دادگاه انقلاب اصفهان به اعدام محکوم شد. 🔸دادگاه اتهام «محاربه» را بر اساس ادعای مشارکت او در تخریب اموال عمومی مطرح کرده است. حکم اعدام روز سه‌شنبه ۲۸ مهر ۱۴۰۵ به بن‌رشید ابلاغ شد. 🔸آقای بن‌رشید در تاریخ ۲ بهمن ۱۴۰۴ بازداشت شد و هم‌اکنون در زندان دستگرد اصفهان نگهداری می‌شود. @IranRights

Без текста

Без текста

🔴 نويسنده‌اى كه پس از اعتراض به سانسور و دفاع از آزادى بيان، كشته شد و نامش در ميان قربانيان قتل‌هاى زنجيره‌اى قرار گرفت 🔸احمد میرعلایی، مترجم و نویسنده و از چهره‌های تأثیرگذار ادبیات معاصر ایران بود. او کتابفروشی «زنده‌رود» را در اصفهان به محلی برای گردهمایی نویسندگان و روشنفکران تبدیل کرده بود و در برابر سانسور و محدودیت آزادی بیان ایستادگی می‌کرد. 🔸به گفته نزدیکانش، او پیش از مرگ بارها تهدید شده بود. سه روز پیش از پیدا شدن پیکرش نیز افرادی ناشناس به کتابفروشی او مراجعه کرده و از وی عکس گرفته بودند. 🔸مرگ مشکوک احمد میرعلایی بارها در گزارش‌های حقوق بشری و مطبوعات در ارتباط با قتل‌های زنجیره‌ای مطرح شد. با این حال، مقام‌های جمهوری اسلامی هرگز مسئولیت قتل او را نپذیرفتند و تلاش‌های خانواده برای روشن شدن حقیقت و شناسایی عاملان به نتیجه نرسید. 🔸سرگذشت کامل احمد میرعلایی را در یادبود امید بخوانید ‏ https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-7011/ahmad-miralai @IranRights

Без текста

Без текста

Без текста

🔴«من خونم رنگین‌تر نیست. من برای تک‌تک مردم می‌رم که حق زندگی کردن دارن.» 🔸محمد میرزائی نوش‌آبادی، جوان ۳۷ ساله اهل ساری، پیش از حضور در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، در پاسخ به نگرانی یکی از نزدیکانش گفته بود: «من خونم رنگین‌تر نیست. من اگر می‌رم فقط برای خودم نمی‌رم؛ برای تک‌تک مردم می‌رم که حق زندگی کردن دارن.» 🔸شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، محمد در جریان اعتراضات مردمی در حوالی میدان ساعت ساری، بر اثر اصابت گلوله جنگی به شکم کشته شد. به روایت یک شاهد عینی، پس از قطع برق خیابان، افرادی از داخل یک مسجد به سوی معترضان تیراندازی کردند. محمد پس از مجروح شدن، در حالی که درخواست کمک می‌کرد، جان باخت. 🔸پس از کشته شدن محمد در اعتراضات ۱۸ دی ۱۴۰۴، خانواده و نزدیکانش برای یافتن او تلاش کردند تا سرانجام پیکرش را در پزشکی قانونی ساری پیدا کردند. به گفته یک منبع مطلع، هنگام پیگیری تحویل پیکر، یکی از نیروهای سپاه درباره محمد به فرد دیگری گفته بود: «این همونی بود که از دستمون در رفت.» 🔸سرگذشت کامل محمد میرزائی نوش‌آبادی را در یادبود امید بخوانید: https://www.iranrights.org/fa/memorial/story/-9612/mohammad-mirzai-nushabadi @IranRights

Без текста