Кабинет

Посты канала خبرگزاری فارس

сначала новые

#474764Фото
Просмотры1 007−91%к среднему
Пересылки10
Реакции—
Комментарии1
#474763Видео
Просмотры1 026−91%к среднему
Пересылки0
Реакции—
Комментарии0
#474754Фотоальбом
Просмотры2 612−77%к среднему
Пересылки18
Реакции—
Комментарии0
#474753Видео
Просмотры3 850−66%к среднему
Пересылки10
Реакции—
Комментарии1
#474751Текстизменён
Просмотры4 830−57%к среднему
Пересылки22
Реакции—
Комментарии2
#474750Текстизменён
Просмотры5 234−53%к среднему
Пересылки40
Реакции—
Комментарии2
#474749Текст
Просмотры6 085−46%к среднему
Пересылки27
Реакции—
Комментарии3
#474748Видео
Просмотры6 867−39%к среднему
Пересылки19
Реакции—
Комментарии3
#474747Текст
Просмотры6 849−39%к среднему
Пересылки12
Реакции—
Комментарии0
#474739Фото
Просмотры8 419−25%к среднему
Пересылки31
Реакции—
Комментарии1
#474738Фото
Просмотры10 295−8%к среднему
Пересылки35
Реакции—
Комментарии0
#474737Фото

ترازوی انصاف 🔹زن بیچاره مشک سنگین آب را به دوش می‌کشید و نفس‌نفس‌زنان به سوی خانه‌اش می‌رفت. در راه، مردی ناشناس به او برخورد، مشک را از دوشش گرفت و خود تا خانه برایش برد. کودکان خردسال زن که چشم به در دوخته بودند، با باز شدن در، مرد مهربانی را دیدند که بار مادرشان را بر دوش گرفته است. 🔹مرد ناشناس مشک را بر زمین گذاشت و با دلسوزی پرسید: «پیداست که سرپرستی نداری که خودت بارکشی می‌کنی؛ چه بر سرت آمده که این‌گونه بی‌کس مانده‌ای؟» زن با اندوه پاسخ داد: «شوهرم سرباز بود؛ علی بن ابی‌طالب او را به یکی از مرزها فرستاد و در آنجا کشته شد. اکنون من مانده‌ام و این چند طفل یتیم.» 🔹مرد ناشناس چیزی نگفت، سر به زیر انداخت، خداحافظی کرد و رفت؛ اما تمام آن روز فکر آن زن و بچه‌هایش آرامش نگذاشت و شب را تا صبح چشم بر هم نگذاشت. سپیده‌دم، زنبیلی برداشت، مقداری گوشت، آرد و خرما در آن ریخت و یک‌سره به درِ همان خانه رفت و در زد. 🔹زن از پشت در پرسید: «کیستی؟» 🔹مرد گفت: «همان بندهٔ خدای دیروزی هستم که مشک آب را آوردم؛ مقداری خوراکی برای بچه‌ها آورده‌ام.» زن در را گشود و دعا کرد: «خدا از تو راضی باشد و میان ما و علی بن ابی‌طالب نیز خودِ خدا داوری کند!» 🔹مرد ناشناس با اجازه وارد شد و گفت: «من می‌خواهم ثواب و پاداش بیشتری ببرم؛ یا خمیرکردن آرد و پختن نان را به من بسپار، یا نگه‌داشتن و سرگرم کردن بچه‌ها را.» زن پختن نان را بر عهده گرفت و مرد مشغول بازی و آرام‌کردن کودکان گرسنه شد. 🔹همین که نان و غذا آماده شد، مرد ناشناس با دستان خویش تکه‌های نان و گوشت را در دهان کودکان می‌گذاشت و هر لقمه که می‌داد با مهربانی می‌گفت: «فرزندانم! علی را حلال کنید اگر در حق شما کوتاهی کرده است!» 🔹در همین هنگام، یکی از زنان همسایه وارد خانه شد و با دیدن چهرهٔ آن مرد فریاد برآورد: «وای بر تو! مگر او را نمی‌شناسی؟ این امیرالمؤمنین، علی بن ابی‌طالب است!» 🔹زن با شنیدن این نام سخت شرمنده شد، پیش دوید و گفت: «ای امیرالمؤمنین، از گستاخی و شکایت من درگذر و مرا ببخش!» 🔹امام علی(ع) با چشمانی اشکبار فرمودند: «نه، این تویی که باید مرا ببخشی و حلال کنی که از حال تو و یتیمانت بی‌خبر مانده بودم!» #حکایت @Farsna

Открыть в Telegram
Просмотры11 2550%к среднему
Пересылки45
Реакции—
Комментарии1