အရွယ်ရောက်လာတဲ့အခါ အိမ်ဆိုတာ အားလပ်ရက်တွေမှာ ငါတို့အတွက် ခဏပြန်လည်စရာ နေရာတစ်ခုသာဖြစ်ခဲ့တယ်။ မွေးရပ်မြေရဲ့ ရင်းနှီးပြီးသားလမ်းတွေ၊ အမေချက်ကျွေးတဲ့ အကောင်းဆုံးဟင်းလျာတွေ၊ အဖွားရဲ့ ပွေ့ဖက်မှု၊ ငယ်သူငယ်ချင်းတွေရဲ့နွေးထွေးမှု၊ အဖေ့ရဲ့ အပြုံး ... အရာရာဟာလွမ်းစရာပဲ...။ နေရင်း ထိုင်ရင်း ငါတို့မှာ ဒီမွေးရပ်မြေရဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။ မိသားစုရဲ့ ရယ်မောဆူညံသံတွေဟာ ငါတို့နဲ့ တဖြေးဖြေးဝေးကွာလာခဲ့တယ်။ နှစ်ဆယ်ကျော်နောက်ပိုင်း နှစ်တွေမှာ ရှင်သန်နေထိုင်ရတာဟာ အရာရာကို စွန့်ခွာလိုက်ရသလိုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ နှလုံးသားတွေကတော့ ချစ်ရတဲ့သူတွေရဲ့ အနားမှာသာ အမြဲတမ်းတဝဲလည်လည်ဖြစ်နေခဲ့တာ။ -myatnavarro-
Open in TelegramViews3,019+43%vs avg
Forwards26
Reactions30
Comments0